Στόμα γεμάτο χώμα

Μικρό αριστούργημα.Ο πρωταγωνιστής οδεύοντας προς τον θάνατο κάνει την τελική συμφιλίωση με την ζωή.Παράλληλα με την εσωτερική του πάλη εξελίσσεται και μια εξωτερική ,όταν πηγαίνοντας να πεθάνει μοναχικά στο βουνό που μεγάλωσε,εμφανίζεται πλήθος από διώκτες που αρχίζουν να τον κυνηγούν χωρίς προφανή αιτία, λειτουργώντας ως αγέλη που καταδιώκει τον ξεχωριστό-διαφορετικό .Η αφήγηση είναι παράλληλή από την πλευρά του πρωταγωνιστή και των διωκτών και ξεχωρίζει από την διαφορετική γραμματοσειρά.Όσο τον κυνηγούν τόσο περισσότερο δυναμώνει και ανακαλύπτει το νόημα της ζωής ,άλλα και τον χαμένο χρόνο που δεν έζησε φτάνοντας στην τελική κορύφωση ,βλέποντας τους διώκτες του πολύ μικρούς ,ψηλά από το βουνό στο μεταίχμιο ζωής -θανάτου

Εξαιρετικό βιβλίο. Αλληγορία που αποδεικνύει ότι η λογοτεχνία προσφέρει φώς, σκέψη και πρόοδο.

Ένας άνδρας σε τερματικό στάδιο μιας ασθένειας, που δεν κατονομάζεται, αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του, το Μαυροβούνιο, για να πεθάνει. Μπαίνει, λοιπόν, στο τρένο, αλλά προτού φτάσει στον προορισμό του και γι’ ασήμαντη αφορμή, κατεβαίνει και συνεχίζει με τα πόδια. Περιπλανώμενος στο δάσος πέφτει το πρωί πάνω σε δυο κατασκηνωτές κι εκεί χωρίς να συμβεί απολύτως τίποτα μεταξύ τους, εντελώς σπασμωδικά, αρχίζει να τρέχει. Και κάπως έτσι ξεκινά ένα ενστικτώδες, υπαρξιακό κυνηγητό που κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει. Οι διώκτες του σύντομα πληθαίνουν κάνοντας δυσανάλογη την απειλή.
Η αφήγηση χωρίζεται σε δύο παράλληλα μέρη, αυτή του ταξιδιώτη σε τρίτο πρόσωπο, κι αυτή του ενός απ’ τους δυο κατασκηνωτές που μιλά όμως εκ μέρους όλων σε πρώτο πρόσωπο. Παρακολουθούμε τις παράλληλες πορείες των δύο μερών και τα συναισθήματα που εναλλάσσονται.
Πρόκειται για ένα πολύ ξεχωριστό κι εντελώς διαφορετικό βιβλίο. Η απουσία μιας τυπικής υπόθεσης μπορεί να ξενίσει τον αναγνώστη, αλλά είναι ένα πνευματικό ταξίδι που αξίζει τον κόπο, κατά τη γνώμη μου.