Το βιβλίο τελειώνει με εμάς, έρχεται να λούσει με άπλετο φως, θέματα που χωλαίνουν την κοινωνία και τείνουν να χαρακτηριστούν ως μάστιγα των ημερών.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν αφορά οικογενειακό μυστικό που πρέπει να κρατήσουμε φυλαγμένο από φίλους, συγγενείς και αρμόδιους φορείς και είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι ποτέ δε γίνεται μόνο μία φορά, αλλά κατέχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα.
Ο άστεγος που συναντάμε καθημερινά στο δρόμο, δεν είναι κάτι που δε μας αφορά. Είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας που πρέπει να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συνδράμουμε αποτελεσματικά.
Είναι δυο από τα θέματα που η συγγραφέας θίγει με μοναδικό τρόπο και μας φέρνει αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα των πράξεων και των επιλογών μας.
Επιλέγει και απαντά σε εύλογα ερωτήματα που μας έχουν απασχολήσει, όπως “Τι ωθεί τους άντρες να κακοποιούν μέσα στην οικογένεια;” και “γιατί δε φεύγει από το πλευρό του μια γυναίκα που κακοποιείται”, “κι αν αποφασίσει τελικά να φύγει, πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;”
Ξεσκεπάζει τις άδυτες πτυχές των χαρακτήρων που εμπλέκονται στην ιστορία και παίρνει βαρύγδουπες αποφάσεις για τη ζωή τους, ακόμα κι αν αυτές φαίνονται λυπηρές και άδικες. Χρωματίζει άλλοτε με ευαισθησία και γλυκύτητα τις σχέσεις των ανθρώπων προσδίδοντας τους αγγελικές μορφές και λίγο παρακάτω η δυνατή της πένα σκορπάει αμέτρητο πόνο, ζοφερό μίσος και διαλύει την ευτυχία και όσα πριν λίγο με αγάπη και τρυφερότητα είχαν οικοδομηθεί.
Η φράση που απομονώνω να μοιραστώ μαζί σας, είναι γεμάτη ελπιδοφόρα μηνύματα και σίγουρα είναι ικανή να ξυπνήσει μέσα μας την ανάγκη για επιβίωση, την ανάγκη για καλύτερη ζωή... “συνέχισε να κολυμπάς”. Μια φράση που θα διαβάσουμε αρκετές φορές στο βιβλίο και θα σταθεί αρωγός τόσο της Λίλης όσο και του Άτλας και θα τους δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να συνεχίζουν να επιβιώνουν μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που θα τους επιφυλάσσει η μοίρα αλλά και ο Ράιλ...
Άραγε θα καταφέρουν αν ανταπεξέλθουν;
Το προτείνω σε εκείνους που αναζητούν ένα βιβλίο που θα τους κρατήσει σε εγρήγορση και αγωνία από την πρώτη μέχρι του τελευταία σελίδα, αλλά και σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να αγαπήσουν, να πονέσουν, να συγχωρέσουν και να δώσουν γροθιά στο μαχαίρι, την κατάλληλη στιγμή...
Κατερίνα Σιδέρη
Η ενδοοικογενειακή βία δεν αφορά οικογενειακό μυστικό που πρέπει να κρατήσουμε φυλαγμένο από φίλους, συγγενείς και αρμόδιους φορείς και είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι ποτέ δε γίνεται μόνο μία φορά, αλλά κατέχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα.
Ο άστεγος που συναντάμε καθημερινά στο δρόμο, δεν είναι κάτι που δε μας αφορά. Είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας που πρέπει να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συνδράμουμε αποτελεσματικά.
Είναι δυο από τα θέματα που η συγγραφέας θίγει με μοναδικό τρόπο και μας φέρνει αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα των πράξεων και των επιλογών μας.
Επιλέγει και απαντά σε εύλογα ερωτήματα που μας έχουν απασχολήσει, όπως “Τι ωθεί τους άντρες να κακοποιούν μέσα στην οικογένεια;” και “γιατί δε φεύγει από το πλευρό του μια γυναίκα που κακοποιείται”, “κι αν αποφασίσει τελικά να φύγει, πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;”
Ξεσκεπάζει τις άδυτες πτυχές των χαρακτήρων που εμπλέκονται στην ιστορία και παίρνει βαρύγδουπες αποφάσεις για τη ζωή τους, ακόμα κι αν αυτές φαίνονται λυπηρές και άδικες. Χρωματίζει άλλοτε με ευαισθησία και γλυκύτητα τις σχέσεις των ανθρώπων προσδίδοντας τους αγγελικές μορφές και λίγο παρακάτω η δυνατή της πένα σκορπάει αμέτρητο πόνο, ζοφερό μίσος και διαλύει την ευτυχία και όσα πριν λίγο με αγάπη και τρυφερότητα είχαν οικοδομηθεί.
Η φράση που απομονώνω να μοιραστώ μαζί σας, είναι γεμάτη ελπιδοφόρα μηνύματα και σίγουρα είναι ικανή να ξυπνήσει μέσα μας την ανάγκη για επιβίωση, την ανάγκη για καλύτερη ζωή... “συνέχισε να κολυμπάς”. Μια φράση που θα διαβάσουμε αρκετές φορές στο βιβλίο και θα σταθεί αρωγός τόσο της Λίλης όσο και του Άτλας και θα τους δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να συνεχίζουν να επιβιώνουν μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που θα τους επιφυλάσσει η μοίρα αλλά και ο Ράιλ...
Άραγε θα καταφέρουν αν ανταπεξέλθουν;
Το προτείνω σε εκείνους που αναζητούν ένα βιβλίο που θα τους κρατήσει σε εγρήγορση και αγωνία από την πρώτη μέχρι του τελευταία σελίδα, αλλά και σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να αγαπήσουν, να πονέσουν, να συγχωρέσουν και να δώσουν γροθιά στο μαχαίρι, την κατάλληλη στιγμή...
Κατερίνα Σιδέρη
Πολύ ωραίο, υπάρχει λόγος που έχει τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Προσωπικά μου φάνηκε εντάξει κατά τη διάρκεια της πλοκής και στο πως εξελισσόταν. Αυτό που λάτρεψα ήταν το τέλος, με συγκίνησε αρκετά.
Μου άρεσε πολύ! Ξεκινά με λοβ στορυ και ξετυλίγει το παρελθόν της πρωταγωνίστριας...και more! Εύκολοδιαβαστο μπήκε στα αγαπημένα
Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία με αυτό ξανά ξεκίνησα το διάβασμα . Πολύ ωραίο και εύκολο στο διάβασμα . Με υπόθεση που δεν διαφέρει πολύ από την πραγματικότητα που ζουν πολλές γυναίκες .
Ένα βιβλίο που θίγει πολλά σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας.σε καθηλώνει και σου δείχνει ταυτόχρονα την δύναμη που πρέπει να έχεις για να ξεπεράσεις αυτά τα προβλήματα.υπεροχο.
