Δωρεάν μεταφορικά για αγορές από 60 € εντός Ελλάδας.
Παραλαβή από θυρίδα που σε εξυπηρετεί, όλο το 24ωρο και χωρίς αναμονή.
Σε περίπτωση μη έγκαιρης παραλαβής, το δέμα επιστρέφεται στη θυρίδα που τοποθετήθηκε από τον πωλητή.
Για αποστολές προς Κύπρο, το μέγιστο βάρος ανά αποστολή είναι 6 κιλά. Στην περίπτωση που το βάρος ξεπερνάει το όριο, θα δημιουργηθούν περισσότερα από ένα δέματα.
Σταθερό κόστος αποστολής ανά δέμα.
Χέρι με χέρι
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 9:00 ΕΩΣ ΤΙΣ 21:00 ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΤΡΟ ΠΑΝΟΡΜΟΥ ΜΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΓΙΑ ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΗ ΣΤΑΣΗ.
Ο τρόπος αυτός αποστολής ισχύει μόνο για αγορές από 10 €.
ΕΛΤΑ
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές από 60 € εντός Ελλάδας.
Για αποστολές εντός Ελλάδας γίνεται παραλαβή από υποκατάστημα ΕΛΤΑ.
ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΔΕΜΑΤΩΝ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΑ ΕΛΤΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ. ΟΙ ΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΜΒΑΣΜΑΤΩΝ ΣΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΙΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΣΤΗ (ΕΠΙΛΟΓΗ DEBIT/OUR).
Ο τρόπος αυτός αποστολής ισχύει μόνο για αγορές από 10 €.
Είναι τόσο τρομακτικά τα αποτελέσματα από την εκμετάλλευση που έχει προκαλέσει η σύγχρονη επιστημονική γνώση, ώστε σπάνια να περνά μια μέρα χωρίς κάποια καταστροφή να πέφτει πάνω μας και στον κόσμο που ζούμε. Οι καταστροφές αυτές δεν οφείλονται απλώς σε κάποια τεχνολογική αποτυχία ή σε κακή εφαρμογή της τεχνολογίας, όπως πολλοί από εμάς αρεσκόμαστε να νομίζουμε. Αντίθετα, είναι η άμεση συνέπεια φιλοσοφικών ιδεών και προϋποθέσεων περί του ανθρώπου, της φύσης, του χρόνου, της αιτιότητας και ούτω καθεξής, πάνω στις οποίες στηρίζεται η σύγχρονη επιστήμη, αλλά και η αποκαλούμενη νεωτερική φυσική.
Ενενήντα χρόνια μετά το θάνατο του Παύλου Μελά, ο τόπος μας δείχνει να στερείται του ζωοποιού ήθους που λειτουργούσε ως αυτονόητος άξονας αναφοράς. Μέχρι, πρότινος (μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες) το ήθος και η πράξη του Παληκαριού αναγνωρίζονταν και σε άλλους χαρισματικούς του λαού μας. Σήμερα ίσως μοιάζει ρομαντικό να περιμένει κανείς τέτοιες δοξαστικές αποκοτιές. Γι αυτό, πέραν του χρέους να μνημονεύσομε έναν μεγάλο άνδρα της νεώτερης ιστορίας μας, είναι ανάγκη να θυμηθούμε με τι ψωμί τράφηκε ο κόσμος αυτού του τόπου, να ξανασυλλαβίσουμε την αλφαβήτα της κοινής μας συνείδησης.
Στο βιβλίο ανθολογούνται κείμενα της Ναταλίας Π. Μελά, του Ίωνος Δραγούμη, του Γεωργίου Μόδη, της Γαλάτειας Σαράντη, του Γιώργου Δέλιου, του Παύλου Τσάμη, της Ελένης Κιτσοπούλου-Θέμελη, του Γιώργου Ιωάννου και του Νίκου Μπακόλα. Ανθολογούνται επίσης δημοτικά της εποχής και ποιήματα των Στέφανου Δάφνη, Ζαχαρία Παπαντωνίου, Κωστή Παλαμά, Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου και Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Προηγείται όλων εισαγωγικό κείμενο του ανθολόγου Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου.
O Σεβασμιώτατος Aρχιεπίσκοπος Aυστραλίας Yπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Ωκεανίας, κ. Στυλιανός (Xαρκιανάκης), γεννήθηκε στο Pέθυμνο Kρήτης στις 29 Δεκεμβρίου 1935. Σπούδασε στην I. Θεολογική Σχολή της Xάλκης και αποφοίτησε το 1958. Xειροτονήθηκε διάκονος το 1957 και Πρεσβύτερος το 1958. Έκανε μετεκπαίδευση στη Συστηματική Θεολογία και Φιλοσοφία της Θρησκείας, στη Bόννη Δυτικής Γερμανίας από το 1958 έως το 1966. Tο ίδιο έτος διορίσθηκε Hγούμενος της Iεράς Πατριαρχικής Mονής Bλατάδων στη Θεσσαλονίκη και Aντιπρόεδρος και στη συνέχεια Πρόεδρος του Πατριαρχικού Iδρύματος Πατερικών Mελετών, του οποίου υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη. Aνακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Θεολογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών (1965) και διετέλεσε Yφηγητής της Συστηματικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1969-1975). Tο 1970 εξελέγη παμψηφεί, υπό της Aγίας και Iεράς Συνοδου του Oικουμενικού Πατριαρχείου, Tιτουλάριος Mητροπολίτης Mιλητουπόλεως και παρέμεινε στην Iερά Mονή των Bλατάδων και άσκησε καθήκοντα Eξάρχου του Oικουμενικού Πατριαρχείου για τα θέματα Bορείου Eλλάδας και για το Άγιον Όρος. Tο 1975 εξελέγη παμψηφεί Aρχιεπίσκοπος Aυστραλίας. Λαμβάνει συχνά μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια. Έχει εκπροσωπήσει κατ' επανάληψη το Oικουμενικό Πατριαρχείο σε συνέδρια του Π.Σ.E. Aπ' αρχής του Θεολογικού Διαλόγου Oρθοδόξων και Pωμαιοκαθολικών είναι αρχηγός της Πατριαρχικής Aντιπροσωπείας και ο από Oρθοδόξου πλευράς παμψηφεί εκλεγμένος Συμπρόεδρος. Προ του διαλόγου αυτού υπήρξε και μέλος της Πατριαρχικής Aντιπροσωπείας στη Διεθνή Eπιτροπή Διαλόγου με τους Aγγλικανούς, καθώς και Συμπρόεδρος για ένα διάστημα. Συνέγραψε μελέτες για θέματα Δογματικής και Συστηματικής εν γένει Θεολογίας, καθώς και ποικίλα δοκίμια, και μέχρι στιγμής 16 ποιητικές συλλογές. Aπό το Σίδνεϋ όπου είναι εγκατεστημένος δίδαξε Oρθόδοξη Θεολογία και Πνευματικότητα στο Sydney University, από το 1986 διευθύνει ως Kοσμήτωρ την επί των ημερών του ιδρυθείσα Θεολογική Σχολή του Aποστόλου Aνδρέου, στην οποία και διδάσκει τα μαθήματα του Συστηματικού Kλάδου. Eκτός από άλλες τιμητικές διακρίσεις, τιμήθηκε με το Διεθνές Bραβείο Gottfried von Herder (1973), καθώς και με το Bραβείο Ποιήσεως της Aκαδημίας Aθηνών (1980). Έχει ανακηρυχθεί Eπίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Lublin Πολωνίας (1985) και του Sydney College of Divinity (2001).
...Απο τα 28 κεφαλαια των Πραξεων,μονο τα 9 πρωτα ιστορουν τις πραξεις και τα παθηματα μερικων απο τους Αποστολους και τους πιστους(λιθοβολισμος του Στεφανου,φυλακιση και απελευθερωση,χαριτι θεια,του Πετρου) και τα υπολοιπα 19 ιστορουν τη δραστηριοτητα του Παυλου,ως διωκτου πρωτα της νεας πιστης και,την μεταστροφη του κατα την πορεια προς τη Δαμασκο,ως ακαματου κηρυκα του Λογου....
Κι εδώ τους τρώει ο καιρός. Έτσι έλεγα μέσα μου. Τους τρώνε οι έγνοιες. Και θέλουν δύο τσιγάρα για τη μοναξιά της νύχτας. Μου φαινόταν απίστευτο. Είχα ταυτίσει τον τόπο σαν κάτι που ζούσε έξω απ' αυτά που τσακίζουν τον άνθρωπο, τον σκάβουν λίγο λίγο και τον κάνουν μια τοσηδά φτενή σκιά. (. . .) Δεκατέσσερις αφηγηματικές γραφές που προσπαθούν, η καθεμιά με τη δική της λογική, να δώσουν, κυρίως, αυτά που καταπίνουν τον άνθρωπο αλλά και όσα του ομορφαίνουν τη ζωή. Σε όλα σχεδόν τα κείμενα το ατομικό συμπλέκεται με το συλλογικό. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
. .) Πράγματι, είναι μεγάλος ο σεβασμός και η τιμή που απολαμβάνει ο άνθρωπος μέσα στον εικονογραφικό τούτο κόσμο. Και αυτό δεν μπορεί να το αγνοήσει κανείς. Ζώντας όμως ως μοναχοί στον λειτουργικό χώρο της Μονής, δεν διακρίνουμε μόνο την "έγνοια" ανθρώπου για τον άνθρωπο, αλλά πιο πολύ νιώθουμε την αγάπη του Θεού να περιβάλλει τον άνθρωπο και να τον τρέφει με την χάρη και τη ζωή Του. Και αυτό βλέπουμε να φανερώνεται ακατάπαυστα απ' όλο το εικονογραφικό έργο του Θεοφάνη. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
Η Ευαγγελία - Νέλλη Οικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στη σχολή των Ουρσουλινών και στο Αμερικανικό Κολέγιο στο Τμήμα Κοινωνικών Λειτουργών. Εργάστηκε στην Ελλάδα, Γερμανία, Αγγλία και κατόπιν παρακολούθησε την σχολή Ξεναγών επισκεπτόμενη τους αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας. Από το 1990 ήρθε σε επικοινωνία με ασιάτες τουρίστες και μετά από ένα χρόνο ταξίδεψε στα μέρη τους.
Η σημερινή συνάντηση, δεύτερη μιας σειράς που ξεκίνησε πριν δύο χρόνια απ' την Καλλιθέα, φιλοδοξεί, όπως και η πρώτη άλλωστε, να αποκαλύψει μυστικά, να μας ευαισθητοποιήσει, να εμπλουτίσει τη σχετική βιβλιογραφία. Τα πετρόχτιστα γεφύρια, διαχρονικά χρήσιμες κατασκευές, το υπόσχονται, το μπορούν, το δικαιούνται, αντίστοιχα. Πρώτα κάλυψαν μια επιτακτική ανθρώπινη ανάγκη, μετουσιώθηκαν ύστερα σε έργα τέχνης, για να αναδειχθούν στις μέρες μας σε σύμβολα εννοιών που εξακολουθούν να εμπνέουν. (Απόσπασμα από τον χαιρετισμό του Προέδρου ΚΕ.ΜΕ.ΠΕ.Γ. Σπύρου Μαντά)
Το κείμενο της "Οργανώσεως Κωνσταντινουπόλεως", στην παρούσα μορφή του, είναι αποτέλεσμα καταγραφής των αναμνήσεων του Αθανασίου Σουλιώτη-Νικολαϊδη, 30 περίπου χρόνια μετά τα γεγονότα που πραγματεύεται. Η καταγραφή και επιλογή από σημειώσεις του συγγραφέα έγινε από τη σύζυγό του Σοφία Σουλιώτη με οδηγίες του ίδιου. Έτσι, ορισμένες σκέψεις που ο συγγραφέας κάποτε διατυπώνει, έχουν περάσει από τη διεργασία του χρόνου και δεν πρέπει να θεωρηθούν εκτιμήσεις σύγχρονες με τα γεγονότα.
Ο συγγραφέας, όπως θα διαπιστώσει ο μελετητής των χειρογράφων του αρχείου του, προτίμησε να παραλείψει από το προς δημοσίευση κείμενο τις πιο αιχμηρές του παρατηρήσεις για πρόσωπα και καταστάσεις.
Η Σοφία Σουλιώτη στάθηκε ο άοκνος και πιστός εκτελεστής της θέλησής του και χάρη στις προσπάθειές της είδαν το φως όλα σχεδόν τα έργα του. Οι ευχαριστίες μας ανήκουν κυρίως σαυτήν καθώς και στη διεύθυνση και το προσωπικό της Γενναδείου βιβλιοθήκης όπου το αρχείο έχει κατατεθεί. Ευχαριστίες επίσης εκφράζουμε στο σοφό δάσκαλο κ. Κ.Θ. Δημαρά, χάρη στις πληροφορίες του οποίου στάθηκε δυνατό να εντοπίσουμε το αρχείο.
Σαν σήμερα εδώ και εβδομήντα τρία (73) χρόνια, 17-2-1914, ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός πιστός στις επιταγές της Ελληνικής Ιστορίας αναγκάστηκε να ξεδιπλώσει τη σημαία της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στην πρωτεύουσά του το Αργυρόκαστρο, μια που εγκαταλείπονταν από τον ελευθερωτή Ελληνικό Στρατό μετά από 15 μέχρι 12 μηνών ελευθέρου βίου με ελληνική Διοίκηση και έπειτα από οθωμανική σκλαβιά τετρακοσίων ογδόντα χρόνων (480). Και τούτο γιατί αυτή ήταν η θέληση των έξι (6) τότε μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνάμεων, η δε Βόρειος Ήπειρος δίνονταν ως τροφή στο νεοσύστατο Αλβανικό κρατίδιο, με τον βαρύτατο διεθνή εκβιασμό: ή εγκαταλείπει η Ελλάς την Βόρειο Ήπειρο ή δεν παραχωρούνται τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου πελάγους στην Ελλάδα, τα οποία η ίδια είχε απελευθερώσει και κατείχε. Δυστυχώς, όμως, το Ηπειρωτικό τίμημα στο Ελληνικό Έθνος δεν είναι κάτι το καινούργιο, στη δε διαδρομή του Ελληνισμού στις χιλιετηρίδες του, η Ήπειρος και οι Ηπειρώτες το έχουν φαίνεται στην μοίρα τους. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
Με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση προλογίζω την επανέκδοση τoυ ΣΚΕΝΤΕΡΜΠΕΗ, έργο το oποίο ιδιαίτερα αγαπώ και στο οποίο δεν θα μπορούσα ούτε να αφαιρέσω, ούτε να προσθέσω κάτι, παρά το γεγονός ότι πέρασαν από την πρώτη του έκδοση είκοσι περίπου χρόνια.
Η πρώτη έκδοση της μονογραφίας μου αυτής συνέπεσε χρονικά με την ελληνική πρωτοβουλία πραγματοποιήσεως στην Αθήνα πανβαλκανικής συνδιασκέψεως και, ίσως γι` αυτό, το έργο κίνησε το ζωηρό ενδιαφέρον του κοινού, με αποτέλεσμα το βιβλίο να εξαντληθεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Η φυσιογνωμία του Γ. Καστριώτη είναι συνδεδεμένη με την κοινή προσπάθεια των χριστιανικών λαών, τόσο των Βαλκανίων, όσο και εκείνων της Δύσης, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να υπερασπισθούν τη χριστιανική πίστη, αλλά και την ελευθερία και τη ζωή απέναντι στον βίαιο εκμουσουλμανισμό, την καταπίεση και το θάνατο που επέφερε τότε το απειλητικά εξογκούμενο στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη `μουσουλμανικό τόξο` των Τούρκων.
Η ηρωική ζωή και τα ανδραγαθήματα κατά των Τούρκων του Γ. Καστριώτη, του θρυλικού Σκεντέρμπεη, είναι ίσως και σήμερα επίκαιρη, όταν οι ανακατατάξεις στα Βαλκάνια υποχρεώνουν τα κράτη να αναζητήσουν στηρίγματα και συμμαχίες, που θα έπρεπε να θεμελιώνονται στις χρήσιμες πάντα υπαγορεύσεις και τα διδάγματα της ιστορίας τους.
Από τις παρουσιάσεις και τις βιβλιοκρισίες, που δημοσιεύτηκαν στον τύπο και τα επιστημονικά περιοδικά, παραθέτω εδώ μικρό απόσπασμα από την κριτική του Νικολάου Τωμαδάκη, ως φόρο τιμής στον αείμνηστο Δάσκαλο.
`Και ούτω κατακλείεται λαμπρόν έργον εις το οποίον συνδυάζεται η Ιστορική γνώσις, η μέθοδος και η φιλολογική εξέτασις του προβλήματος Καστριώτου επί διεθνούς πεδίου. Τα επιτεύγματα είναι λίαν πειστικά και αξιόλογα, δεικνύοντα πόσον χρήσιμος είναι ακόμη εις την γραμματολογίαν μας η ιστορικοφιλολογική μέθοδος`.
Δεν ξερω αν εκληρονομησα απο την μητερα μου την τοσο πλουσια φαντασια της,το βεβαιο ειναι,καθως το λενε και οι ασπονδοι φιλοι μου ακομα,πως κατεχω οσο λιγοι το δωρο του ρεπορταζ των σκανδαλων της καθημερινης ζωης,που εις την χυδαιαν κι εκφρασικοτεραν γλωσσαν το λενε κουτσομπολιο.Και τα θετρικα μου εργα ισως δεν εχουν παρα αυτη την αρετη....(αποσπασμα απο το βιβλιο)...
Ο αναγνώστης θα παρατηρήσει πως πραγματεύτηκα με περισσότερες λεπτομέρειες την εξέλιξη του Στάλιν κατά την προπαρασκευαστική περίοδο παρά τις πρόσφατες πολιτικές του δραστηριότητες. Τα γεγονότα αυτής της τελευταίας περιόδου είναι γνωστά. Ακόμα, μπορεί κανείς να βρει τις κρίσεις μου για την πολιτική συμπεριφορά του Στάλιν από το 1923 σε πολλά απ' τα έργα μου. Ο σκοπός της πολιτικής αυτής βιογραφίας είναι να δείξει πώς κατόρθωσε μία προσωπικότητα αυτού του είδους να σφετεριστεί την εξουσία και να παίξει έναν τόσο σημαντικό ρόλο. Περιγράφοντας τη ζωή και την εξέλιξη του Στάλιν σ' αυτή την περίοδο, όπου τίποτα ή σχεδόν τίποτε δεν ήταν γνωστό γι' αυτόν, ο συγγραφέας ασχολήθηκε με μια λεπτομερή ανάλυση από μεμονωμένα γεγονότα και μαρτυρίες· ενώ εξετάζοντας την τελευταία περίοδο, περιορίστηκε σε μια συνθετική έκθεση υποθέτοντας πως τα γεγονότα -τουλάχιστο τα κυριότερα- είναι αρκετά γνωστά. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
Τα χειρόγραφα του Γιοσέφ Ελιγιά χωρίστηκαν από τη Σιωνιστική Ομοσπονδία, που ήταν και κληρονόμος της φιλολογικής του εργασίας, σε τρεις κατηγορίες:
Ιστορικά, Φιλοσοφικά, Ποιητικά.
Η τρίτη τούτη κατηγορία των χειρογράφων του περιλαμβάνει 257 κομμάτια αριθμημένα, στη σειρά που βρέθηκαν, από το «Σύλλογο Νέων Ιουδαίων» της Θεσσαλονίκης, που τα χε στην κατοχή του.
Ο πόλεμος και η συστηματική εξόντωση του εβραϊκού στοιχείου της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί, εξαφάνισε, μαζί με την τέλεια καταστροφή κάθε εβραϊκού και κάθε ίχνος από τα χειρόγραφα αυτά.
Τα 257 τούτα χειρόγραφα σταθήκανε η βάση όλης μου της εργασίας, για την πρώτη έκδοση των Ποιημάτων του. [...]
Ολοκληρώνοντας την συγγραφή αυτού του βιβλίου, ένοιωσα ότι εκπληρώθηκε ένα μακρινό μου όνειρο, ότι πραγματοποιήθηκε μία νεανική μου επιθυμία.
Ταυτόχρονα γεννήθηκε μέσα μου η ανάγκη να το αφιερώσω κάπου...
Η `μηχανή του χρόνου` με μετέφερε -νοερά- στο παρελθόν, έχοντας σαν αφετηρία τα μαθητικά μου χρόνια (όταν οι συμμαθητές μου, στις σχολικές εκδρομές μου `αφιέρωναν` το αγαπημένο - τραγούδι του Π. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: `ΜΠΑΜΠΗΣ Ο ΦΛΟΥ`).
Στο μακρύ `ταξίδι` της μέχρι σήμερα, οι `σταθμοί` ήταν πολλοί, με συνέπεια κι οι υποψήφιοι `διεκδικητές` αυτής της αφιέρωσης να είναι πολλοί...
Για μία ακόμη φορά ήρθε στο μυαλό μου εκείνος ο υπέροχος στίχος του Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ: `.. κι` έρχεται η στιγμή για ν` αποφασίσης, με ποιους θα πας και ποιους θ` αφήσης`.
Μη θέλοντας ν` `αφήσω` η -έστω- ν` αδικήσω κάποιους, κατέληξα ότι είναι προτιμότερο -ίσως και πιο δίκαιο- να το αφιερώσω σ` αυτούς που υπήρξαν για μένα η `πηγή έμπνευσης` για την συγγραφή του, στους `πρωταγωνιστές` του:
- Στον Κώστα (ΤΟΥΡΝΑ) που με την `μηχανή του χρόνου` του `ταξίδευε` τα εφηβικά όνειρά μου στ` άστρα (ΑΣΤΡΟΝΕΙΡΑ).
- Στην Δέσποινα (ΓΛΕΖΟΥ) που σε μια εποχή αρκετά συντηρητική και `δύσκολη`, απέδειξε (με την αντισυμβατική προσωπικότητα και το ανατρεπτικό στυλ της) ότι μπορεί να είναι: `και γυναίκα και ΡΟΚ`.
- Στο Διονύση (ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟ) που αμφισβήτησε την `αμφισβήτηση`...
- Στον Βασίλη (ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ) που με την ανεπανάληπτη φωνή, την -γεμάτη παλμό και ένταση- σκηνική του παρουσία και τα υπέροχα τραγούδια του, σφράγισε κάποιες από τις ωραιότερες στιγμές των νεανικών - φοιτητικών μου χρόνων...
- Στον Νίκο (ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ) που -ανεμίζοντας το κόκκινο φουλάρι του- με μετέφερε νοερά: `σε μια έκσταση επάνω, σε χορό μαγικό...` (ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ).
Τέλος στη μνήμη των -πρόωρα- χαμένων:
- Νικόλα (ΑΣΗΜΟΥ) που αποδείχτηκε ότι δεν ήταν `μπαγάσας` αλλά παρέμεινε -μέχρι το τέλος- ο ρομαντικός, ευαίσθητος και ασυμβίβαστος `ποιητής των Εξαρχείων` και
- Παύλου (ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ) που `έφυγε` νωρίς, επαληθεύοντας ότι: `είναι δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες` αλλά άφησε πίσω του -μεταξύ άλλων- το... τραγούδι μου! ΜΠΑΜΠΗΣ (ο `ΦΛΟΥ`)
Υ.Γ.
Και σ` όλους τους υπόλοιπους, που με τους στίχους, τις μουσικές και τις φωνές τους `συντρόφευσαν` τα όνειρα, τις χαρές, τις λύπες, τις ανησυχίες, τα οράματα και τις προσδοκίες των εφηβικών και -πρώιμων- νεανικών μου χρόνων.
. . .) Το έργο του Γιώργου Κοτζιούλα, ποιητικό, πεζογραφικό, θεατρικό, μεταφραστικό δονείται από το πάθος μιας ζωής γεμάτης ιδανικά και αξίες. Ο Γιώργος Κοτζιούλας προλετάριος ο ίδιος από μικρό παιδί είχε γευθεί τις χαρές του αγώνα, αλλά και τις πίκρες από τις δύσκολες στιγμές της ζωής και του κινήματος. Γι` αυτό και όλα αυτά τα αποτύπωσε στα κείμενά του με τόλμη και πάθος. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
«Δεκαπέντε επιστολές του Κορδάτου προς τον Βυζαντινολόγο, Βαλκανιολόγο και Σλαβολόγο Γιώργο Χρ. Σούλη, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Berkeley)»
Μέσα στα γράμματα κυριαρχεί η πίστη του Γιάννη Κορδάτου στον ιστορικό υλισμό, που πρώτος αυτός ανάπτυξε και εφάρμοσε στη μελέτη της ελληνικής ιστοριογραφίας. Τα κοινωνικά ζητήματα είναι γι` αυτόν η κινητήρια δύναμη της ιστορίας. Και αυτά διερευνά στα θέματά του. Η τερπνή αφήγηση των περασμένων ή τα έργα των «ηρώων» είναι θέματα των αστών ιστορικών και δεν τον αγγίζουν. Ο Κορδάτος στη συγγραφή των έργων του δεν στηρίχτηκε μόνο στον ιστορικό υλισμό. Στηρίχτηκε και στην τεκμηρίωση. Το έργο του είναι βασισμένο σε αδημοσίευτες πηγές και ανέκδοτα στοιχεία, τα οποία συνέλεξε ο συγγραφέας ύστερα από μακρόχρονη και εξαντλητική έρευνα. Νεότερα στοιχεία από αρχειακές πηγές τροποποιούν την ιστορική αλήθεια, αλλά αυτό σε τίποτα δε μειώνει τον πρωτοποριακό χαρακτήρα του έργου του Κορδάτου. Ο Κορδάτος είναι ο μεγάλος Μαρξιστής ιστορικός και ο Διδάσκαλος του Γένους.
Σε πολλά γράμματά του ο Κορδάτος αναφέρεται και στον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος κατά τον ιστορικό μας «χύνει πολύ αίμα και καταστρέφει τη χώρα».
Κάθε άνθρωπος, σε κάποιο στάδιο της ζωής του αισθάνεται την ανάγκη να φέρει στη δημοσιότητα ορισμένα περιστατικά της ζωής του είτε από τον κύκλο του επαγγέλματός του είτε από άλλα βιώματα, όπως πόλεμος, θεομηνία, κ.λπ.
Κι αυτό γιατί ελπίζει πως έτσι προσφέρει κάποιες ευκαιρίες στους νεώτερους για παράδειγμα και για συγκριτική παραβολή της δικής τους ζωής με τη ζωή της προηγούμενης γενιάς.
Σ` αυτή ακριβώς την ανάγκη, βιολογική θα την έλεγα, βρίσκομαι κι εγώ και γι` αυτό θέλω να εξωτερικεύσω, να κοινολογήσω και να περιγράψω μ` όσο μπορώ χρωματισμό, μερικά χαρακτηριστικά της ζωής μου στο μέτωπο στο σκληρό εκείνο πόλεμο του 1940 που δίκαια αποκλήθηκε ελληνικό θαύμα!
Λέγοντας ζωή στο μέτωπο, διευκρινίζουμε πως δεν εννοούμε πολεμικά κατορθώματα κι ανδραγαθήματα γιατί γι` αυτά δύσκολα μιλάει ένας πολεμιστής αφήνοντάς τα στην κρίση των ανωτέρων του στην ιεραρχία του στρατού.
Εννοούμε εδώ περιστατικά που απεικονίζουν τη ζωή του πολεμιστή, όταν μάλιστα αυτή εκτυλίσσεται μέσα από σκληρές συνθήκες. Έτσι θα μιλήσουμε για σοβαρά περιστατικά αλλά και για περιστατικά που προκαλούν το γέλιο και φαίνονται σαν αστεία. Στις αφηγήσεις αυτές θα φαίνονται σίγουρα κι οι χαρακτήρες των δρώντων προσώπων, η νοοτροπία και φιλοσοφία τους για τη ζωή, τον πόλεμο και την ειρήνη. [...]
Ενας τομος με αναζητησεις αρχαιων κειμενων και αναφορων για την Ροδο και την ιστορια της.Μια μοναδικη δουλεια που βρηκε την αναγνωριση και το αντικρΙσμα οχι μοναχα στο νησι αναφορας αλλα και σε ολοκληρη τη χωρα....Μ.Π.
Ποιος μπορει να σταθει απολυτα ικανοποιημενος μπρος σε μια απο τις λυσεις του Καβαφικο προβληματος;Μονο οσοι βιαζονται να βαλουν τελος στην ανησυχια που τους γεννα το εργο τεχνης.Για τους αλλους η ανεπαρκεια των χαρακτηρισμων ειναι ολοφανερη.Λεω η ανεπαρκεια γιατι ορθοτητα εχουν μερικοι απ'αυτους....(απο τον προλογο του βιβλιου)
Όποτε θέλαμε να δημοσιεύσουμε μια φωτογραφία από την περίφημη δεκαετία του `60 πέφταμε σχεδόν πάντοτε πάνω στον Τάκη Πανανίδη. Έτσι, μου ήτανε οικείο πρόσωπο, τρόπον τινά συνεργάτης, πριν ακόμα τον γνωρίσω από κοντά. Επί πλέον, χάρη στις φωτογραφίες του, συνέθετα στο μυαλό μου την εικόνα τής περιόδου πριν από την προσωπική μου ανάμιξη στην ελληνική δισκογραφία που αρχίζει από τα τέλη της δεκαετίας του `60. Την περίοδο στην οποία συνέβησαν ανεπανάληπτα πράγματα και καταστάσεις στο ελληνικό τραγούδι.
Ο ελληνικός κινηματογράφος συνέβαλε αποφασιστικά στη διάδοση του τραγουδιού και διέσωσε για μας πολλές "εικόνες" του. Αλλά οι εικόνες των ταινιών που μας δίνουν πολλές πληροφορίες για το στυλ των καλλιτεχνών, τον τρόπο παιξίματος, το ντύσιμο, τη διάταξη πάνω στο πάλκο, το ντεκόρ των χώρων διασκέδασης κ.λπ., εμπεριέχουν παραποιήσεις αφού είναι λιγότερο ή περισσότερο σκηνοθετημένες, ενώ οι φωτογραφίες τού Τάκη είναι εντελώς ρεαλιστικές, γι αυτό εξαιρετικά πολύτιμες. Μεταφέρουν στο μέλλον την αληθινή εικόνα τού παρελθόντος. Ακόμα κι αυτές που παίρνονται στο στούντιο, τα πορτρέτα, δεν δέχονται επεμβάσεις. Δεν υπάρχουν στυλίστες, μακιγιέζ και ενδυματολόγοι, πλην του κλασικού κομμωτηρίου για τις κυρίες και του κουρείου για τους κυρίους. Εξάλλου, οι καλλιτέχνες της εποχής είναι πάντοτε καλοντυμένοι και καλοχτενισμένοι την ώρα της δουλειάς, είτε είναι στο μαγαζί, είτε στο στούντιο. [...] Ο πλούτος τού υλικού οφείλεται στο μέγεθος και στον αριθμό των προσώπων που φωτογραφίζονται στη δημιουργική ποικιλία τής κατά τ` άλλα δύσκολης εποχής, στην προνοητικότητα ορισμένων ανεκτίμητων παραγόντων και βεβαίως, στο χαρακτήρα του συγκεκριμένου φωτογράφου που παίρνει τα πάντα μετρητοίς και ξεχύνεται ορμητικά και πληθωρικά πάνω στο αντικείμενο του πόθου του. Γιατί πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι ο Πανανίδης δημιούργησε αυτό το ανεκτίμητο θησαυρό σε μια εποχή που στο χώρο του τραγουδιού, το βασικό μέσο διάδοσής του είναι ο δίσκος 45 στροφών που κατ` εξαίρεσιν κυκλοφορεί με φωτογραφικό εξώφυλλο και ο νιόφερτος δίσκος μακράς διαρκείας που εκείνη την εποχή το εξώφυλλό του φιλοτεχνείται από γνωστούς ζωγράφους και χαράκτες, που αφήνουν χώρο για φωτογραφία μόνο στο οπισθόφυλλο. Με αυτά τα δεδομένα, η δύναμη του Τάκη Πανανίδη και της φωτογραφίας του γίνεται ακόμα πιο αισθητή. (Στέλιος Ελληνιάδης)
Ένα μοναδικό στο είδος του βιβλίο, γραμμένο με ευθύνη αρχαιοδίφη και προσήλωση προσκυνητή, που μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε τις μητέρες των μεγάλων ανδρών -αυτές τις μέχρι τώρα αγνοημένες μορφές- και την προσφορά τους στα παιδιά τους.
Ο Ερμής Ατζέμογλου γεννήθηκε κάπου στην Αθήνα, το χειμώνα του '84. Το 2001 ξενιτεύτηκε στη Νέα Υόρκη. Εκεί σπούδασε και δούλεψε μέχρι το 2007. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Αθήνα, με το πτυχίο του κομίστα, τέχνη καθόλου αναγνωρίσιμη στις μέρες μας, πόσο μάλλον στην συγκεκριμένη χώρα που ζούμε. Έχει δημοσιεύσει εικονογραφήσεις σε περιοδικά, εφημερίδες, ανθολογίες κόμικ και έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επίσης ο Ερμής περνάει το χρόνο του σχεδιάζοντας αφίσες και εξώφυλλα βινυλίων. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Αναπλάθοντας τη ζωή του Μπέκετ, ο Τζέιμς Νόουλσον ξεκινάει από την Ιρλανδία, φτάνει στην εισαγωγή του στο Trinity College του Δουβλίνου, το 1923, και συνεχίζει με το πέρασμά του στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπου ο Μπέκετ καταδύεται στην πολυπολιτισμική λογοτεχνική κοινωνία των Παρισίων, στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ο βιογράφος εμπλουτίζει με νέα δεδομένα τη θυελλώδη σχέση του Μπέκετ με την μητέρα του, την ψυχοθεραπεία στην οποία υπεβλήθη μετά το θάνατο του πατέρα του, και την καθοριστική σχέση του με τον Τζέιμς Τζόυς. Όλα αυτά συμπληρώνονται με νέες συναρπαστικές πληροφορίες για την περίοδο διαμονής του Μπέκετ στη Γερμανία, την εποχή που οι ναζί έσφιγγαν τον κλοιό. Η πληθώρα του μέχρι τώρα αδημοσίευτου υλικού που αφορά την προσωπική του ζωή, μετά την επιλογή του να ζήσει στη Γαλλία, περιλαμβάνει προσωπικές περιγραφές για τη δράση του στους κόλπους μιας αντιστασιακής ομάδας, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, για την απόδρασή του από τα νύχια της Γκεστάπο, και για τον καιρό που ζούσε κρυμμένος. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Επί τριακόσια χρόνια υπήρχε η δυναστεία των Ρομανόφ, τριακόσια χρόνια τυραννίας, κατά τα οποία το σκυλί είχε μεγαλύτερη αξία από άνθρωπο. Κι όλα αυτά νομιμοποιήθηκαν από τα καθάρματα.
Τριακόσια χρόνια κρατούσαμε μέσα μας την οργή, εκατομμύρια αγωνιστών δώσανε τη ζωή τους για ένα φωτεινό μέλλον, το ιερό μίσος, μίσος μέχρι το θάνατο προς τη σκλαβιά και την καταπίεση, επαναστατικό πάθος, απεριόριστη πίστη στις δημιουργικές δυνάμεις των μαζών· αυτή είναι η κινητήρια δύναμη που δεν πρέπει να μας αφήνει σε ησυχία....»
Ο σκοπός που έγραψα το βιβλίο αυτό, μιάμιση δεκαετία πριν, ήταν να συμβάλω στην αλήθεια των γεγονότων για την κρίση των Ιμίων σε βάθος και να πυροδοτήσω μια ευρύτερη και βαθύτερη συζήτηση στον επιστημονικό, πολιτικό, στρατιωτικό και διπλωματικό κόσμο στο θέμα «Χειρισμός Κρίσεων». (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Το 2011, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος ξεσηκώθηκε στις πλατείες και τους δρόμους των μεγαλουπόλεων του πλανήτη, από την Πουέρτο ντελ Σολ και το Σύνταγμα μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, εμπνευσμένος από το κίνημα της πλατείας Ταχρίρ και την Αιγυπτιακή Επανάσταση. Στην καρδιά κάθε τέτοιας αυθόρμητης εξέγερσης ήταν η απόρριψη της εξουσίας, του αυταρχικού κράτους, της διεφθαρμένης κοινοβουλευτικής πολιτικής και των πολιτικών κομμάτων που υπηρετούν τον εαυτό τους και το σύστημα. Οι ιδέες του αναρχισμού πάντοτε είχαν απήχηση ιδιαίτερα τους νέους που εξεγείρονται ενάντια σε αυτό το σάπιο σύστημα. Ζητήματα που πάντα βρίσκονταν στο κέντρο της διαμάχης ανάμεσα στον αναρχισμό και τον μαρξισμό, τίθενται τώρα με άμεσο τρόπο μέσα στους αγώνες εκατομμυρίων ανθρώπων: Πού βρίσκεται η πραγματική εξουσία μέσα στην ιεραρχική κοινωνία που ζούμε; Τι σημαίνει "πραγματική δημοκρατία"; Πώς οργανώνουμε αποτελεσματικά την αντίσταση από τα κάτω; Τι τύπου οργάνωση και τι τύπου "δράση" χρειαζόμαστε για να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό; Ποιοι μπορούν να φέρουν σε πέρας μια τέτοια πραγματική αλλαγή; Ο John Molyneux σε αυτό το βιβλίο επιχειρεί να δείξει ότι οι βασικές ιδέες του αναρχισμού και της "αυτονομίας" είναι σημαντικά λανθασμένες και συνεπάγονται τρόπους δράσης που δεν μπορούν να οδηγήσουν τον αγώνα για την ανθρώπινη χειραφέτηση σε νικηφόρα κατάληξη. Ξεκινώντας από τον Μπακούνιν και φτάνοντας μέχρι σήμερα, παρουσιάζει μια κριτική της αναρχικής θεωρίας και πρακτικής από τη σκοπιά του κλασικού μαρξισμού των Μαρξ, Λένιν, Τρότσκι και όχι του σταλινισμού, και υποστηρίζει ότι μόνο ο μαρξισμός δείχνει το δρόμο για την αταξική ελεύθερη κοινωνία του μέλλοντος, που μοιράζονται από κοινού μαρξιστές και αναρχικοί σαν απώτερο σκοπό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Η έκδοση της Λυσιστράτης του Αριστοφάνη στην ποντιακή διάλεκτο από τον Κώστα Διαμαντίδη έχει κατά τη γνώμη μου δύο διαστάσεις: από τη μια διασώζει τον γλωσσικό πλούτο της ποντιακής διαλέκτου, δοκιμάζοντάς τον σε απόδοση κειμένων της αρχαίας γραμματείας, και από την άλλη μπορεί να προσδιοριστεί ως ένα εγχείρημα που συνεχίζει την παράδοση που ξεκίνησε με εκδόσεις έργων στις ελληνόφωνες κοινότητες της Ρωσίας. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
«Στη σημερινή εποχή κηρύσσεται πανηγυρικά ο θρίαμβος του καπιταλισμού, όμως πιστεύω ότι όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τα συμβάντα, τότε θα παρατηρήσουμε ότι τα βαθύτερα ζητήματα εξακολουθούν να είναι άλυτα, ότι η φιλελεύθερη καπιταλιστική κοινωνία βυθίζεται, και μαζί μ' αυτήν ολόκληρη η ανθρωπότητα, που διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί μια μη αναστρέψιμη καταστροφή. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη διέξοδος από το να αφυπνιστούν οι άντρες και οι γυναίκες της Γης και να αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Να οικειοποιηθούν δηλαδή ένα πρόταγμα κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας. Δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι αυτό θα συμβεί, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να εργαστούμε για να αφυπνιστούν».
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ταξίδεψε στην Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό και στην Αργεντινή για να παρουσιάσει το έργο του που είναι ιδιαίτερα γνωστό τόσο στα οριζόντια κινήματα όσο και στους ψυχαναλυτικούς κύκλους, δίνοντας διαλέξεις και συνεντεύξεις.
Η διάλεξη και οι δύο συνεντεύξεις που περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο και μέχρι τώρα κυκλοφορούσαν μόνο στα ισπανικά, παρουσιάζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Αποτελούν μια περιεκτική παρουσίαση της σκέψης του στοχαστή της κοινωνικής και ατομικής Αυτονομίας ο οποίος, μέχρι το τέλος της ζωής του και παρά την επέλαση του γενικευμένου κομφορμισμού και της συνεπαγόμενης απάθειας του πληθυσμού, επέμενε να τονίζει ότι ο μετασχηματισμός της κοινωνίας προς την κατεύθυνση της πραγματικής ελευθερίας και της ισότητας είναι δυνατός. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
(...) Πέρα από τα πολιτικά συμπεράσματα από τη δράση των ισραηλινών αρνητών, ο Έλληνας αναγνώστης θα αναγνωρίσει κάποιες στιγμές ή κάποια συναισθήματα από τη δική του ζωή διαβάζοντας το βιβλίο. Η στρατιωτική ζωή είναι συνδεδεμένη άμεσα (για τους άνδρες) και έμμεσα (για τις γυναίκες) με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Η στρατιωτική πειθαρχία, η υπακοή χωρίς δισταγμό στις διαταγές των ανωτέρων, η απαγόρευση της πολιτικής δραστηριότητας στα στρατόπεδα είναι γνώριμα σε όλους μας. Για πολλούς όλα αυτά είναι ανεξήγητα και παράλογα. Η φράση "όπου αρχίζει ο στρατός σταματάει η λογική" ακούγεται πολλές φορές στις συζητήσεις που αφορούν τη στρατιωτική θητεία. Σε αυτό το βιβλίο όμως, φαίνεται ποιο σκοπό εξυπηρετούν όλα αυτά. Φαίνεται ότι ο παραλογισμός της σκοπιάς στην τουαλέτα, του στρατιωτικού χαιρετισμού 20 φορές την ημέρα, της ορθοστασίας στον ήλιο και της επανάληψης της άσκησης για το καπρίτσιο του στρατηγού μετατρέπονται στη στυγνή αλλά και συγκρατημένη λογική της εκτέλεσης χωρίς δισταγμό των φονικών αποφάσεων των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της χώρας που καθοδηγούν το στρατό όταν αυτό κριθεί απαραίτητο. Για να μην αφήσουμε, λοιπόν, τους "δικούς μας" Μπους και Σαρόν να μας αναμείξουν σε εγκληματικές πολεμικές περιπέτειες σαν την Παλαιστίνη, το Ιράκ αλλά και γιατί όχι την Κύπρο, Yesh Gvul - Υπάρχει ένα Όριο! (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
14 Μαρτίου 2019
Ηταν ομορφη χωρις να ειναι εντυπωσιακη.Κουβαλουσε μια παραξενη γοητεια που πηγαζε ασταματητα απο καθε της κινηση.Ηξερε να αρεσει κι ας μην ειχε ουτε ιχνος μεικ απ.Απλα ντυμενη,χωρις να προκαλει,προκαλουσε.Τωρα μετα απο καιρο πιστευω οτι το γνωριζε αυτο,οτι ειχε μαθει να χτενιζει καλα ολες τισ πτυχες της....Η διαδρομη για τον ερωτα.Μοναχικη.Απολυτη....Η Χαρα το ξερει.Το ιδιο και ο Χρηστος.Ο Στεφανος θα το μαθει ποτε;(απο το οπισθοφυλλο του βιβλιου)
Δεν υπάρχει κοινωνική αλλαγή στην οποία να μην έχουν συμμετάσχει ενεργά κάποιες μειονοτικές ομάδες οι οποίες, με το συγκρουσιακό τους λόγο, ανατρέπουν τα κοινώς παραδεκτά και ανοίγουν το δρόμο σε μια νέα μορφή σκέψης και πρακτικής. Το βιβλίο αυτό πραγματεύεται αυτήν ακριβώς τη διαβρωτική δυναμική των μειονοτικών ιδεών και τους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται κάθε φορά που οι «λίγοι» και οι αδύναμοι αποφασίζουν να αλλάξουν τη γνώμη των πολλών και των ισχυρών. Πάντα επίκαιρη, η θεματική αυτή προσεγγίζεται εδώ με μεθοδολογική αυστηρότητα, μέσα από τα πειράματα που διενήργησαν στον τομέα αυτό τα τριάντα τελευταία χρόνια οι κοινωνικοί ψυχολόγοι, προσπαθώντας να νικήσουν το αυτονόητο και να ανακαλύψουν τι κρύβεται πίσω απ' αυτό. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Στην εποχή μας η ανάγκη γνώσης της παροχής Πρώτων Βοηθειών είναι μεγαλύτερη παρά ποτέ. Η αύξηση του πληθυσμού σ' ολόκληρο τον κόσμο και η όλο και μεγαλύτερη διάδοση της χρήσης μηχανικών και ηλεκτρικών συσκευών, καθώς και χημικών προϊόντων, στο σπίτι, την εργασία ή τις διακοπές, μεγαλώνουν τους κινδύνους πρόκλησης ατυχήματος και τραυματισμού. Υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη εξάσκησης στις Πρώτες Βοήθειες, για τον καθένα μας, επιπλέον εκείνης που απαιτεί την εκπαίδευση ατόμων για την παροχή Πρώτων Βοηθειών στα εργοστάσια και τις αγροτικές και εμπορικές επιχειρήσεις. Το βιβλίο «Πρώτων Βοηθειών» είναι και εκπαιδευτικό και βιβλίο αναφοράς, και έχει γραφτεί έτσι που να καλύπτει τις ανάγκες τόσο αυτών που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις, όσο και εκείνων που επιθυμούν να παρακολουθήσουν μια θεωρητική και πρακτική σειρά μαθημάτων, για να έχουν ένα αναγνωρισμένο πιστοποιητικό παροχής Πρώτων Βοηθειών.
Ο ποιητής Δημήτρης Κοσμόπουλος σε αυτόν τον θανατερό εναγκαλισμό με τον Ταρκόφσκι και το έργο του νομίζω ότι τον πλησίασε τόσο πολύ, ώστε πέρασε για στιγμές την πορτούλα του θανάτου. Πολλές φορές η ταύτιση με τον ήρωά σου χαρίζει σ' εσένα και σε αυτούς που κοινωνούν με τις λέξεις σου συμπτώματα έντονα μεταφυσικής, που είναι χαρακιές στο σώμα και στη σκέψη. Αυτό φαίνεται σε πολλά ποιήματα του βιβλίου: «Το κοτσύφι του Ταρκόφσκι», «Ρωσικό λαϊκό τραγούδι», «Θέμα Απλούν», «Λύγισμα», «Υμνος», «Χαράδρωση» κ.ά. Το χώμα, τα δέντρα, το νερό, το πηγάδι, το μαύρο νερό της λύπης συνθέτουν κόσμους και τους σβήνουν, αφήνοντας ένα ράστερ στον νου. Τραβάς την κουρτίνα και βλέπεις θαύματα και οράματα.
Ήταν, θυμάμαι, μια Κυριακή 20 Μαΐου που «ανέβηκε» αυτό το ιστολόγιο. . . Έκτοτε μπορώ να υπολογίζω. . . «πόσων Μαΐων είμαι»! Είμαι blogger, λοιπόν! Παλιά, νομίζω, ήμουν και «κανονικός» άνθρωπος. Μπορεί να ξαναγίνω πάλι αργότερα. . . Δεν το ‘χω σκεφτεί πολύ. Αγαπημένο μου ημερολόγιο. . . Πάει και τελείωσε. Είμαι blogger. . . Κι αν έκανα και λάθη, συγχώρησέ με. . . Θα τα ξανακάνω οπωσδήποτε! (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)...Με καθημερινη εκπομπη απο το Δευτερο Προγραμμα.
Στο βιβλίο αυτό θίγονται ορισμένα από τα κεντρικά ζητήματα που έχουν απασχολήσει τον επιστημονικό κλάδο των Διεθνών Σχέσεων, στην προσπάθειά του να κατανοήσει και να προβλέψει τη σύγχρονη διεθνή κοινωνία. Ξεκινώντας από τις φιλοσοφικές ρίζες, τις επιστημονικές έριδες και τις σχολές του κλάδου, επιχειρεί ταυτόχρονα μια συνολική κριτική της σχολής του ρεαλισμού και των διαφόρων πεδίων του, όπως η απλοϊκή στρατηγική της αποτροπής, η ισορροπία ισχύος και η γεωπολιτική. Επίσης παρουσιάζονται και αναλύονται οι πλέον πρόσφατες συζητήσεις σε καίρια θέματα, όπως ο πόλεμος και η ειρήνη, η στρατηγική και η ασφάλεια, οι συγκρούσεις, η επίλυση διενέξεων, η επέμβαση, η αυτοδιάθεση και η διεθνής συμπεριφορά με έμφαση στις αντιλήψεις. Η μελέτη αυτή αντλεί κυρίως από τις πλουραλιστικές και αναστοχαστικές προσεγγίσεις (Κριτική Θεωρία, μεταμοντερνισμός, κανονιστική οπτική κ.λ.π) που έχουν ανοίξει μία πιο γόνιμη και ουσιαστική σελίδα στην ανάλυση και μελέτη των διεθνών προβλημάτων απ' ό,τι οι παραδοσιακές ρεαλιστικές προσεγγίσεις.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Οι θαλασσινοί λένε πως, για να τα πας καλά με τη θάλασσα, πρέπει να "πας με τα νερά της". Κανείς, όσο εμείς, δεν γνωρίζει τόσο καλά τα νερά της Μεσογείου. Άρα, οφείλουμε όχι μόνο εμείς "να πηγαίνουμε με τα νερά της", αλλά αυτό που ξέρουμε οφείλουμε να το διδάξουμε και στους άλλους. Αλλιώς η Μεσόγειος θα μας πνίξει. Ήδη αρχίζει να αφρίζει. Αλλά οι πολλοί "δεν ακούουν την βοήν των πλησιαζόντων γεγονότων", όπως λέει ένας μεγάλος μεσογειακός ποιητής, ο Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Καβάφης. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Η Κυνική φιλοσοφία είναι μια πάντοτε επίκαιρη έκφανση του αρχαίου κόσμου, η οποία έδωσε ένα ιδεώδες με μεγάλη απήχηση και αξιοπρόσεκτη ιστορική διάρκεια. Οι μεγάλες μορφές του αρχαίου Κυνισμού, ο Αντισθένης, ο Διογένης, ο Κράτης, πάντα θα εντυπωσιάζουν για την προσήλωσή τους στις αρχές που διακήρυτταν και την υπαρξιακή ειλικρίνειά τους. Στον τόμο αυτό έχουν συγκεντρωθεί τα σωζόμενα αποσπάσματα και οι μαρτυρίες για τους Κυνικούς φιλοσόφους που έδρασαν από τα τέλη του 5ου αι. ως τις αρχές του 3ου αι. π.Χ. Εκτός από το αρχαίο κείμενο δίνονται η νεοελληνική μετάφραση και σύντομα ερμηνευτικά σημειώματα βασισμένα στη φιλολογική και την ιστορική-φιλοσοφική έρευνα του 19ου και του 20ού αι. Το βιβλίο απευθύνεται όχι μόνο στον ειδικό μελετητή αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο αναγνώστη. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
14 Μαρτίου 2019
"Η Κόρη της Σοφίας" είναι μια συναρπαστική και πλούσια απόδοση της βιβλικής ιστορίας του βασιλιά Σολομώντα και της Βασίλισσας του Σαββά. Η μυθική τους συνάντηση μας μεταφέρει πίσω στο χώρο και το χρόνο, σε μια εποχή γεμάτη μυστήριο για την ανθρώπινη και την θεϊκή εξουσία. "Η Κόρη της Σοφίας" φέρνει σε πρώτο πλάνο τους δεσμούς μεταξύ των γυναικών σ' έναν πατριαρχικό κόσμο. Καθώς η αναζήτηση της Βασίλισσας για μια αληθινή διάδοχο τη φέρνει στο παλάτι του σοφότερου άνδρα της οικουμένης, τόσο αυτή, όσο και ο βασιλιάς, μαθαίνουν πώς να εκτιμούν την αλήθεια, την αγάπη και το καθήκον. . .ενώ η κόρη του βασιλιά μαθαίνει να είναι μια δυναμική γυναίκα σ' έναν κόσμο οριζόμενο από άνδρες. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
14 Μαρτίου 2019
Οι περιπέτειες της νεαρής πολεμίστριας Νιαλ, του τελευταίου μισοξωτικού στον Αναδυόμενο Κόσμο, και του αχώριστου φίλου της, Σενάρ, συνεχίζονται. Μαζί μάχονται ενάντια στις δυνάμεις του Τύραννου, που θέλει να κατακτήσει τις ελεύθερες χώρες και να υποδουλώσει τους κατοίκους με τη χρήση μαγείας. Η Νιαλ ασχολείται με το μυστήριο του Δακρύου, μία πέτρα τεράστιας δύναμης, την ίδια ώρα που ο Σεννάρ ταξιδεύει σε αναζήτηση των Βυθισμένων Χωρών, μιας ηπείρου της οποίας τα ίχνη χάνονται στους αιώνες. Προκειμένου να εκπληρώσει την αποστολή του, ο Σεννάρ αναγκάζεται να ταξιδέψει σε πειρατικό πλοίο και να πολεμήσει με θαλάσσια τέρατα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
14 Μαρτίου 2019
Με το άρθρο αυτό ο Dirac ιδρύει επιτυχώς τη σχετικιστική κβαντομηχανική και διαπιστώνει θεωρητικά την ύπαρξη του πρώτου σωματιδίου αντιύλης, του ποζιτρονίου. Μετά την πειραματική του ανακάλυψη δίκαια το παρόν άρθρο θεωρείται ως κείμενο συγκρότησης της σύγχρονης επιστήμης των στοιχειωδών σωματιδίων, η δε εξίσωση Dirac, που κατασκευάζεται σε αυτό, δεσπόζει σε μεγάλο μέρος της φυσικής και σε όλη τη σύγχρονη χημεία. Εκτός των άλλων επιτυχιών του, εδώ προκύπτει για πρώτη φορά ως φυσιολογική θεωρητική συνέπεια η κβαντομηχανική ιδιότητα του σπιν, ενώ τίθενται τα θεμέλια μιας πιο ρεαλιστικής ερμηνείας των αδιεξόδων της μη-σχετικιστικής κβαντομηχανικής. Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει μια εισαγωγή στο έργο του Dirac και στην ιστορία του παρόντος άρθρου, σημειώσεις με μαθηματικές πράξεις και ένα επίμετρο για τις επιστημονικές επιπτώσεις του. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
14 Μαρτίου 2019
«Από το αντέρεισμα της Βερδικούσας, το χωριό της Πίνδου, μ' ένα ζευγάρι κιάλια μπορούσες να μετρήσεις κάτω στον κάμπο πολλά χωριά καμένα από τους Γερμανούς ή τους Ιταλούς, η κι από τους δύο κατακτητές μαζί». Έτσι αρχίζει την αφήγησή του από την τραγική εμπειρία του, πρώτα σαν φαντάρος στην Αλβανία, κατόπιν σαν στρατός κατοχής στην Ελλάδα και τέλος σαν αντάρτης του ΕΛΑΣ, ο Ιταλός κομμουνιστής Ρόμολο Γκαλιμπέρτι.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
14 Μαρτίου 2019
Τα "Γυμνά μάτια" του Θανάση Τριαρίδη είναι ένα δοκίμιο (ή κάτι σαν δοκίμιο - συχνά στιχουργημένο· ίσως σχεδίασμα;) για τον Ντοστογιέφσκι. Μια πλακέτα 48 σελίδων από τις εκδόσεις "Σαιξπηρικόν".
Είναι το πρώτο βιβλίο μιας σειράς με συγκεκριμένη μορφολογία που ξεκινάνε οι εκδόσεις "Σαιξπηρικόν", η οποία θα επικεντρωθεί σε κείμενα που βρίσκονται (: εξοκέλλουν) στο μεταίχμιο των λογοτεχνικών ειδών.
"...Η νύχτα αυξάνεται. Είμαστε πλασμένοι για την αγάπη. Διαβάζω τις μαρτυρίες από τα δίδυμα του Μέγκελε - τα παιδιά στα οποία ο Μέγκελε έκανε ευγονικά πειράματα. Ο Μέγκελε μας αγαπούσε - τον είχαμε για πατέρα μας. Η Κόλαση είναι μια θρησκευτική εφεύρεση - οι άνθρωποι καίγονται από τους ανθρώπους, μόνο από τους ανθρώπους. Εντωμεταξύ η αγάπη.
Η αγάπη στο στομάχι της Κόλασης. Μια αστραπή στο δόντι του σκύλου. Μια αστραπή στο δόντι του ήσκιου (που κάποτε ήταν ο σκύλος). Να ξαναδιαβάζεις τα βιβλία μέχρι το τέλος. Να πεθάνεις με τα μάτια ανοιχτά. Κι όταν σου τα κλείνουν, συντονισμένοι στην εθιμοτυπία, αυτά να μένουν κοκαλωμένα. Σαν τα μάτια του έφηβου κούρου, που τα έφαγαν τα ψάρια στο βυθό." (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Η χρονική περίοδος στην οποία αναφέρεται το βιβλίο δεν έχει διερευνηθεί. Βιβλιογραφικά είναι σχεδόν άγνωστη, έξω από κάποιες γενικότατες αναφορές και θεωρήσεις της περιόδου αυτής, και εκτός από αραιές νύξεις σε κάποια κείμενα και κάποια έντυπα μονόπλευρης τοποθέτησης, δεν έχει γραφτεί κάτι.
Ένας δάσκαλος που μόλις έχει αποφοιτήσει έρχεται να διδάξει στο σχολείο που έβγαλε ο ίδιος πριν από ελάχιστα χρόνια. Ποιες θα είναι οι σχέσεις του με τους μαθητές που τον ξέρανε σαν συμμαθητή; Πώς θα συνεργαστεί με τους δασκάλους που τον θυμούνται σαν μαθητή τους; Πώς θα μπορέσει να επιβληθεί σαν δάσκαλος στα παιδιά και να κάνει τους δασκάλους να δεχτούν τις προοδευτικές του ιδέες; Ένα συναρπαστικό εφηβικό μυθιστόρημα που μας μιλάει για τις σχέσεις δασκάλου και μαθητή, γονιών και παιδιών και των μαθητών μεταξύ τους, μέσα από μια πλοκή με πολύ ενδιαφέρον και περιπέτεια. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
