Παραλαβή από θυρίδα που σε εξυπηρετεί, όλο το 24ωρο και χωρίς αναμονή.
Σε περίπτωση μη έγκαιρης παραλαβής, το δέμα επιστρέφεται στη θυρίδα που τοποθετήθηκε από τον πωλητή.
Για αποστολές προς Κύπρο, το μέγιστο βάρος ανά αποστολή είναι 6 κιλά. Στην περίπτωση που το βάρος ξεπερνάει το όριο, θα δημιουργηθούν περισσότερα από ένα δέματα.
Σταθερό κόστος αποστολής ανά δέμα.
ΕΛΤΑ
Για αποστολές εντός Ελλάδας γίνεται παραλαβή από υποκατάστημα ΕΛΤΑ.
<<Θα γυρέψω να βρω μια ζωή στην αγάπη και στη μνήμη των συνανθρώπων μου… Σ’ αυτούς που μ’ αγαπούν γιατί τους αγάπησα, σ’ αυτούς που με τιμούν γιατί τους τίμησα…
Η ζωή που μου χάρισες μητέρα δε μου ανήκει, ανήκει στη ζωή…
Κι από τη δική μου απώλεια κι από το δικό μου αίμα, ο κόσμος έχει να κερδίσει μια μικρή λευτεριά, γατί η ζωή αποκτά νόημα και αξία στη δύναμη των αδούλωτων και των ελεύθερων…
Πάντα αυτό ήθελα μητέρα: να δω του ήλιου το φως να κυματίζει δίκαια πάνω απ’ την ξερολιθιά κι απ’ τη θάλασσα της πατρίδας μου…
Κι εκεί, στο μεταίχμιο της κόλασης και του παράδεισου, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει…
Η θυσία αναγεννά μια άλλη πραγματικότητα και σηματοδοτεί μιαν άλλη πορεία… Κι όταν χάνεται ένας άνθρωπος μια ιδέα κυματίζει σαν σημαία στο φως για να ξαναζωντανέψει στον κόσμο τα όνειρα.…
Υποτάχτηκα στο θέλημα τούτης της ιδέας γιατί το άφθαρτο κάλλος της μου έθελξε την ψυχή…
Κι όταν η αγάπη είναι για όλους και προς όλους, χωρίς εξαίρεση, τότε μετουσιώνεται σε θυσία κι αρχίζει μια καινούρια διαδικασία ζωής…
Μη μετράτε τις νίκες ή τις ήττες, αλλά τον αγώνα…
Γιατί αυτός ο τόπος διαθέτει πίστη, μνήμη, αρχές κι ιστορία, κι οι ήρωες πάντα συντάσσονται με τους λίγους, με τους δυνατούς και με τους αποφασισμένους…
Κάθε αληθινός επαναστάτης μπορεί ακόμα και να ξεχαστεί και να πέσει στη λήθη….
Όμως κάποτε θα πέσουν οι μάσκες και θ’ αποκαλυφτούν τα πρόσωπα…
Και τότε, στην άσκοπη περιπλάνηση, στον αυταρχισμό και στην αδικία, πάνω από την τυραννία της ζωής, θα βηματίσει το δικό μας δίκιο, η δική μας λευτεριά κι η αληθινή δικαιοσύνη που με τόσο πάθος γυρέψαμε…
Να ζητάς πάντα αυτό που σου ανήκει, αλλά να ξέρεις πώς να το ζητάς…
Να μην ευτελίζεις το ιδεώδες και το ακμαίο για να βολευτείς πρόσκαιρα στο εφήμερο και στο ασήμαντο …
Δεν άκουσες τη φωνή μου μητέρα, γιατί η φωνή μου εξαντλήθηκε μέσα σε εκείνη την καταιγίδα των άλλων φωνών…
Κι όταν έπεσε η νύχτα και σώπασαν οι κραυγές, μέσα σε κείνο το αιμάτινο ποτάμι, ήμουν και εγώ νεκρός…
Όμως μη λυπάσαι, πρέπει επιτέλους να αντιληφθείς κι εσύ κι οι άλλοι πως η δική μου ζωή δεν είναι σημαντικότερη από τη ζωή εκείνου του τυφλού που ζητιανεύει στη γωνία ψωμί και φως!…>>
Μ’ ένα βλέμμα ξεχασμένο
στ’ ουρανού τη δύση,
της ζωής το πεπρωμένο
ποιος θα το νικήσει…
Ένα ΄΄χαίρε΄΄ κυματίζει
στο βρεγμένο ήχο
μιας αφίσας που ανεμίζει
σ’ ένα γκρίζο τοίχο.
Κι ο κουτσός που ζητιανεύει
μόνος στη γωνία
τον καημό σου σημαδεύει
και την αγωνία.
.........
Οι παράδεισοι ανοίγουν
με φτερά αγγέλων
όταν στ’ όνειρό σου σμίγουν
παρελθόν και μέλλον…
Κι η ελπίδα που κομίζει Φως
κι ελευθερία,…
αυγαταίνει και γκρεμίζει
κι άλλη εξορία!
ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΜΠΊΜΗΣ.
* από τη συλλογή: Μνήμες της πέτρας και της σιωπής.
Είναι ο άνεμος που σκόρπισε τα φύλλα,
είναι μια θλίψη που βραδιάζει μοναχή,
είναι του κήπου μας τα κόκκινα τα μήλα,
που τα σαπίζει ο αγέρας κι η βροχή…
Στη μοναξιά, στο χαλασμό και στο σκοτάδι,
ψάχνω στη μνήμη την εικόνα σου να βρω,
να ξαποστάσω στης ανάσας σου το χάδι,
να λησμονήσω της θυσίας το σταυρό.
Τραγούδι στήνει ο βοριάς έξω στη στράτα,
για να μερώσουν οι καημοί στη έρμη γη,
μα συ απ’ όλα τα τραγούδια ένα κράτα,
αυτό που ζει και μου ματώνει την πληγή.
Είναι μια θάλασσα που μέσα της με κλείνει,
είναι ένα κύμα που με πάει στ’ ανοιχτά,
είναι μια αγάπη που γυρεύει μα δε δίνει,
που δραπετεύει στο σκοτάδι που αλυχτά…
ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΜΠΙΜΗΣ.
* από τη συλλογή: Το χώμα και το αίμα.
