<<Θα γυρέψω να βρω μια ζωή στην αγάπη και στη μνήμη των συνανθρώπων μου… Σ’ αυτούς που μ’ αγαπούν γιατί τους αγάπησα, σ’ αυτούς που με τιμούν γιατί τους τίμησα…
Η ζωή που μου χάρισες μητέρα δε μου ανήκει, ανήκει στη ζωή…
Κι από τη δική μου απώλεια κι από το δικό μου αίμα, ο κόσμος έχει να κερδίσει μια μικρή λευτεριά, γατί η ζωή αποκτά νόημα και αξία στη δύναμη των αδούλωτων και των ελεύθερων…
Πάντα αυτό ήθελα μητέρα: να δω του ήλιου το φως να κυματίζει δίκαια πάνω απ’ την ξερολιθιά κι απ’ τη θάλασσα της πατρίδας μου…
Κι εκεί, στο μεταίχμιο της κόλασης και του παράδεισου, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει…
Η θυσία αναγεννά μια άλλη πραγματικότητα και σηματοδοτεί μιαν άλλη πορεία… Κι όταν χάνεται ένας άνθρωπος μια ιδέα κυματίζει σαν σημαία στο φως για να ξαναζωντανέψει στον κόσμο τα όνειρα.…
Υποτάχτηκα στο θέλημα τούτης της ιδέας γιατί το άφθαρτο κάλλος της μου έθελξε την ψυχή…
Κι όταν η αγάπη είναι για όλους και προς όλους, χωρίς εξαίρεση, τότε μετουσιώνεται σε θυσία κι αρχίζει μια καινούρια διαδικασία ζωής…
Μη μετράτε τις νίκες ή τις ήττες, αλλά τον αγώνα…
Γιατί αυτός ο τόπος διαθέτει πίστη, μνήμη, αρχές κι ιστορία, κι οι ήρωες πάντα συντάσσονται με τους λίγους, με τους δυνατούς και με τους αποφασισμένους…
Κάθε αληθινός επαναστάτης μπορεί ακόμα και να ξεχαστεί και να πέσει στη λήθη….
Όμως κάποτε θα πέσουν οι μάσκες και θ’ αποκαλυφτούν τα πρόσωπα…
Και τότε, στην άσκοπη περιπλάνηση, στον αυταρχισμό και στην αδικία, πάνω από την τυραννία της ζωής, θα βηματίσει το δικό μας δίκιο, η δική μας λευτεριά κι η αληθινή δικαιοσύνη που με τόσο πάθος γυρέψαμε…
Να ζητάς πάντα αυτό που σου ανήκει, αλλά να ξέρεις πώς να το ζητάς…
Να μην ευτελίζεις το ιδεώδες και το ακμαίο για να βολευτείς πρόσκαιρα στο εφήμερο και στο ασήμαντο …
Δεν άκουσες τη φωνή μου μητέρα, γιατί η φωνή μου εξαντλήθηκε μέσα σε εκείνη την καταιγίδα των άλλων φωνών…
Κι όταν έπεσε η νύχτα και σώπασαν οι κραυγές, μέσα σε κείνο το αιμάτινο ποτάμι, ήμουν και εγώ νεκρός…
Όμως μη λυπάσαι, πρέπει επιτέλους να αντιληφθείς κι εσύ κι οι άλλοι πως η δική μου ζωή δεν είναι σημαντικότερη από τη ζωή εκείνου του τυφλού που ζητιανεύει στη γωνία ψωμί και φως!…>>
Η ζωή που μου χάρισες μητέρα δε μου ανήκει, ανήκει στη ζωή…
Κι από τη δική μου απώλεια κι από το δικό μου αίμα, ο κόσμος έχει να κερδίσει μια μικρή λευτεριά, γατί η ζωή αποκτά νόημα και αξία στη δύναμη των αδούλωτων και των ελεύθερων…
Πάντα αυτό ήθελα μητέρα: να δω του ήλιου το φως να κυματίζει δίκαια πάνω απ’ την ξερολιθιά κι απ’ τη θάλασσα της πατρίδας μου…
Κι εκεί, στο μεταίχμιο της κόλασης και του παράδεισου, ο άνθρωπος καλείται να επιλέξει…
Η θυσία αναγεννά μια άλλη πραγματικότητα και σηματοδοτεί μιαν άλλη πορεία… Κι όταν χάνεται ένας άνθρωπος μια ιδέα κυματίζει σαν σημαία στο φως για να ξαναζωντανέψει στον κόσμο τα όνειρα.…
Υποτάχτηκα στο θέλημα τούτης της ιδέας γιατί το άφθαρτο κάλλος της μου έθελξε την ψυχή…
Κι όταν η αγάπη είναι για όλους και προς όλους, χωρίς εξαίρεση, τότε μετουσιώνεται σε θυσία κι αρχίζει μια καινούρια διαδικασία ζωής…
Μη μετράτε τις νίκες ή τις ήττες, αλλά τον αγώνα…
Γιατί αυτός ο τόπος διαθέτει πίστη, μνήμη, αρχές κι ιστορία, κι οι ήρωες πάντα συντάσσονται με τους λίγους, με τους δυνατούς και με τους αποφασισμένους…
Κάθε αληθινός επαναστάτης μπορεί ακόμα και να ξεχαστεί και να πέσει στη λήθη….
Όμως κάποτε θα πέσουν οι μάσκες και θ’ αποκαλυφτούν τα πρόσωπα…
Και τότε, στην άσκοπη περιπλάνηση, στον αυταρχισμό και στην αδικία, πάνω από την τυραννία της ζωής, θα βηματίσει το δικό μας δίκιο, η δική μας λευτεριά κι η αληθινή δικαιοσύνη που με τόσο πάθος γυρέψαμε…
Να ζητάς πάντα αυτό που σου ανήκει, αλλά να ξέρεις πώς να το ζητάς…
Να μην ευτελίζεις το ιδεώδες και το ακμαίο για να βολευτείς πρόσκαιρα στο εφήμερο και στο ασήμαντο …
Δεν άκουσες τη φωνή μου μητέρα, γιατί η φωνή μου εξαντλήθηκε μέσα σε εκείνη την καταιγίδα των άλλων φωνών…
Κι όταν έπεσε η νύχτα και σώπασαν οι κραυγές, μέσα σε κείνο το αιμάτινο ποτάμι, ήμουν και εγώ νεκρός…
Όμως μη λυπάσαι, πρέπει επιτέλους να αντιληφθείς κι εσύ κι οι άλλοι πως η δική μου ζωή δεν είναι σημαντικότερη από τη ζωή εκείνου του τυφλού που ζητιανεύει στη γωνία ψωμί και φως!…>>
