Ο τίτλος είναι πολύ ευφάνταστος, όπως κι ο προηγούμενος της συγγραφέα ("Τραγουδώ εγώ και το βουνό χορεύει"), αλλά το βιβλίο δε μου ταίριαξε.
Μια οικογένεια γυναικών ζει σ' ένα σχετικά απομονωμένο αγρόκτημα στην οροσειρά Γκιγερίες στην Ισπανία στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η μητέρα κάνει συμφωνία με τον διάβολο, για να αποκτήσει απόγονο, αλλά τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα ήθελε. Πολλές ηρωίδες που δυσκολευόμουν να ξεχωρίσω, παιδιά που δε γεννιούνται αρτιμελή και κάπου στο βάθος ο ισπανικός εμφύλιος. Μου αρέσει το είδος του λαογραφικού τρόμου, αλλά η συγκεκριμένη εκτέλεση δε με ενθουσίασε.
Μια οικογένεια γυναικών ζει σ' ένα σχετικά απομονωμένο αγρόκτημα στην οροσειρά Γκιγερίες στην Ισπανία στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Η μητέρα κάνει συμφωνία με τον διάβολο, για να αποκτήσει απόγονο, αλλά τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα ήθελε. Πολλές ηρωίδες που δυσκολευόμουν να ξεχωρίσω, παιδιά που δε γεννιούνται αρτιμελή και κάπου στο βάθος ο ισπανικός εμφύλιος. Μου αρέσει το είδος του λαογραφικού τρόμου, αλλά η συγκεκριμένη εκτέλεση δε με ενθουσίασε.
Είναι σύνηθες μια ιστορία να έχει αρχή, μέση και τέλος. Ή έστω τέλος, μέση και αρχή. Ή αρχή, τέλος, αρχή, μέση,τέλος- τέλος πάντων, μια συνοχή που διευκολύνει την ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου. Αυτή η ιστορία δεν εξελίσσεται σε μια ευθεία, ο χρόνος είναι μια καταιγίδα από στιγμές που πέφτουν τριγύρω, σε μια αφήγηση που μπορεί να σε τρελάνει.
Μου πήρε πολύ καιρό να καταλάβω πώς νιώθω πραγματικά γι'αυτό το βιβλίο. Έπρεπε να κάτσει λίγο, να ωριμάσει.
Θα πω την αλήθεια μου, είδα μάγισσες, δαιμόνια κι λαογραφικό τρόμο και είπα "μέσα".
Δεν ήταν αυτό που περίμενα, και με εξέπληξε αρκετές φορές. Επειδή μου άρεσε τόσο πολύ σε κάποια σημεία, το βρήκα λειψό σε άλλα.
Όσο μικρό είναι, τόσο πιο περίπλοκο γίνεται. Σίγουρα θα βοηθούσε αν είχες και ένα μπλοκακι δίπλα σου για να φτιάξεις το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας.
Η γραφή της Solà έχει μια πολύ συγκεκριμένη νότα λυρικοτητας, που εδώ έρχεται σε αντίθεση με την βίαιη περιγραφή της ανθρώπινης φύσης.
Το βιβλίο είναι διχασμένο σε έξη μέρη (Χάραμα, Πρωί, Μεσημέρι, Απόγευμα, Σούρουπο, Νύχτα), και στην αρχή η ανάγνωση είναι περίπλοκη. Χαρακτήρες εμφανίζονται και εξαφανίζονται, ο αναγνώστης δυσκολεύεται να ελέγξει την ροή της ιστορίας. Ωστόσο, όταν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, όταν ο χρόνος μαζεύεται μπροστά σου και μπορείς να τον δεις συλλογικά και να τον τακτοποιήσεις εσύ σε μια σειρά, το βιβλίο αποκτά νέα απόχρωση. Όταν όλα έχουν νόημα θες να ξαναδιαβάσεις από την αρχή το βιβλίο με μια νέα ματιά. Σε μια αφήγηση που μπορείς να ελέγξεις.
Δεν θέλω να πω πολλά για τα περιεχόμενα του βιβλίου, γιατί νομίζω πως πρέπει ο καθένας να το αντικρίσει μόνος του, και να πάρει κάτι ξεχωριστό.
Αν δεν είσαι προετοιμασμένος για μια περιπέτεια αντίληψης, δεν σου αρέσουν οι κτηνώδης περιγραφές, η λέξη αχαμνά, οι παγανιστικές ιστορίες, οι αντιπαθητικοί χαρακτήρες, οι Μάγισσες, άσε το βιβλίο στην άκρη και διάβασε κάτι άλλο.
Εγώ πάντως κράτησα μπλοκακι με τα ονόματα...
Μου πήρε πολύ καιρό να καταλάβω πώς νιώθω πραγματικά γι'αυτό το βιβλίο. Έπρεπε να κάτσει λίγο, να ωριμάσει.
Θα πω την αλήθεια μου, είδα μάγισσες, δαιμόνια κι λαογραφικό τρόμο και είπα "μέσα".
Δεν ήταν αυτό που περίμενα, και με εξέπληξε αρκετές φορές. Επειδή μου άρεσε τόσο πολύ σε κάποια σημεία, το βρήκα λειψό σε άλλα.
Όσο μικρό είναι, τόσο πιο περίπλοκο γίνεται. Σίγουρα θα βοηθούσε αν είχες και ένα μπλοκακι δίπλα σου για να φτιάξεις το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας.
Η γραφή της Solà έχει μια πολύ συγκεκριμένη νότα λυρικοτητας, που εδώ έρχεται σε αντίθεση με την βίαιη περιγραφή της ανθρώπινης φύσης.
Το βιβλίο είναι διχασμένο σε έξη μέρη (Χάραμα, Πρωί, Μεσημέρι, Απόγευμα, Σούρουπο, Νύχτα), και στην αρχή η ανάγνωση είναι περίπλοκη. Χαρακτήρες εμφανίζονται και εξαφανίζονται, ο αναγνώστης δυσκολεύεται να ελέγξει την ροή της ιστορίας. Ωστόσο, όταν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, όταν ο χρόνος μαζεύεται μπροστά σου και μπορείς να τον δεις συλλογικά και να τον τακτοποιήσεις εσύ σε μια σειρά, το βιβλίο αποκτά νέα απόχρωση. Όταν όλα έχουν νόημα θες να ξαναδιαβάσεις από την αρχή το βιβλίο με μια νέα ματιά. Σε μια αφήγηση που μπορείς να ελέγξεις.
Δεν θέλω να πω πολλά για τα περιεχόμενα του βιβλίου, γιατί νομίζω πως πρέπει ο καθένας να το αντικρίσει μόνος του, και να πάρει κάτι ξεχωριστό.
Αν δεν είσαι προετοιμασμένος για μια περιπέτεια αντίληψης, δεν σου αρέσουν οι κτηνώδης περιγραφές, η λέξη αχαμνά, οι παγανιστικές ιστορίες, οι αντιπαθητικοί χαρακτήρες, οι Μάγισσες, άσε το βιβλίο στην άκρη και διάβασε κάτι άλλο.
Εγώ πάντως κράτησα μπλοκακι με τα ονόματα...
