Σ΄ ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων των Financial Times που είδα πρόσφατα αναφέρεται ότι με τον ρυθμό που πάνε τα πράγματα η πλήρης ισότητα και σε πολιτειακό επίπεδο θα επέλθει το 2.400μΧ. Στον Άρη θα έχουμε φτάσει νωρίτερα.
Στο κόμιξ για παιδιά άνω των 14 ετών των Μάρτα Μπρέεν και Γένι Γιόρνταλ «Η πτώση της πατριαρχίας: η ιστορία του σεξισμού κι η αντίσταση των γυναικών», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη, μαθαίνουμε την ιστορία της πατριαρχίας και του φεμινιστικού κινήματος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Γενναίες γυναίκες που αντιστάθηκαν στα στερεότυπα των εποχών κι άλλες που δεν άντεξαν κι υπέκυψαν από το βάρος, όλες τιμούνται σ' αυτό το βιβλίο. Επιστήμονες, καλλιτέχνες, θρησκευτικοί ηγέτες κι άντρες απανταχού της γης απαξιώνουν τις γυναίκες, λες κι οι ίδιοι δε γεννήθηκαν από γυναίκα, αλλά φύτρωσαν.
Στο τέλος του βιβλίου απονέμονται τα βραβεία των χειρότερων σεξιστών. Το χάλκινο μετάλλιο παίρνει ο Απόστολος Παύλος με το «Δεν ανέχομαι η γυναίκα ούτε να διδάσκει, ούτε να κυβερνά τον άντρα, παρά μόνο να σιωπά». Το ασημένιο ο Ζαν Ζακ Ρουσό με το αμίμητο «Πρωταρχικός σκοπός της γυναίκας είναι να ικανοποιεί τον άντρα» και το χρυσό μετάλλιο παίρνει ο χειρότερος σεξιστής όλων των εποχών, ο υπέρτατος Αριστοτέλης, βεβαίως-βεβαίως, ο οποίος κόντρα σε όσα υποστήριζε ο, επίσης μεγάλος φιλόσοφος δάσκαλός του Πλάτων, έλεγε ότι «το να είσαι γυναίκα είναι φυσικό μειονέκτημα. Οι γυναίκες είναι πιο ζηλιάρες, πιο εριστικές από τους άντρες και πιο απρεπείς. Είναι πιο τεμπέλες, πιο αναξιόπιστες, πιο ασθενικές και δε χρειάζεται να τρώνε και τόσο»!
Προσωπικά, πάντως, απ' αυτά που διάβασα στο βιβλίο το χειρότερο μου φάνηκε του Ουίλιαμ Μπάροουζ «η γυναίκα είναι ένα εξελικτικό λάθος που πρέπει να εξαλειφθεί».
Στο κόμιξ για παιδιά άνω των 14 ετών των Μάρτα Μπρέεν και Γένι Γιόρνταλ «Η πτώση της πατριαρχίας: η ιστορία του σεξισμού κι η αντίσταση των γυναικών», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη, μαθαίνουμε την ιστορία της πατριαρχίας και του φεμινιστικού κινήματος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Γενναίες γυναίκες που αντιστάθηκαν στα στερεότυπα των εποχών κι άλλες που δεν άντεξαν κι υπέκυψαν από το βάρος, όλες τιμούνται σ' αυτό το βιβλίο. Επιστήμονες, καλλιτέχνες, θρησκευτικοί ηγέτες κι άντρες απανταχού της γης απαξιώνουν τις γυναίκες, λες κι οι ίδιοι δε γεννήθηκαν από γυναίκα, αλλά φύτρωσαν.
Στο τέλος του βιβλίου απονέμονται τα βραβεία των χειρότερων σεξιστών. Το χάλκινο μετάλλιο παίρνει ο Απόστολος Παύλος με το «Δεν ανέχομαι η γυναίκα ούτε να διδάσκει, ούτε να κυβερνά τον άντρα, παρά μόνο να σιωπά». Το ασημένιο ο Ζαν Ζακ Ρουσό με το αμίμητο «Πρωταρχικός σκοπός της γυναίκας είναι να ικανοποιεί τον άντρα» και το χρυσό μετάλλιο παίρνει ο χειρότερος σεξιστής όλων των εποχών, ο υπέρτατος Αριστοτέλης, βεβαίως-βεβαίως, ο οποίος κόντρα σε όσα υποστήριζε ο, επίσης μεγάλος φιλόσοφος δάσκαλός του Πλάτων, έλεγε ότι «το να είσαι γυναίκα είναι φυσικό μειονέκτημα. Οι γυναίκες είναι πιο ζηλιάρες, πιο εριστικές από τους άντρες και πιο απρεπείς. Είναι πιο τεμπέλες, πιο αναξιόπιστες, πιο ασθενικές και δε χρειάζεται να τρώνε και τόσο»!
Προσωπικά, πάντως, απ' αυτά που διάβασα στο βιβλίο το χειρότερο μου φάνηκε του Ουίλιαμ Μπάροουζ «η γυναίκα είναι ένα εξελικτικό λάθος που πρέπει να εξαλειφθεί».
