Πραγματικά, δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη!!
Το πολυαναμενόμενο (μιας και η αναγγελία κυκλοφορίας του είχε αναγγελθεί πολλά χρόνια πριν) αυτό βιβλίο, αποτελεί την συνέχεια του παλαιότερου αντίστοιχου βιβλίου του Παπαχελά, το οποίο κάλυπτε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις της περιόδου 1947-1967, με έμφαση στα έτη 1964-67 και το οποίο πλέον θεωρείται κλασικό. Το νέο βιβλίο δυστυχώς είναι κατώτερο των προσδοκιών μου. Αρχικά να πούμε ότι το περιεχόμενο στερείται μεγάλων εκπλήξεων διότι σε αντίθεση με το βιβλιο του 1997, όπου ο Παπαχελάς υπήρξε ο πρώτος στην ελληνική ιστοριογραφία που έκανε χρήση των αποχαρακτηρισμένων αμερικανικών εγγράφων, εδώ χρησιμοποιούνται ως επί των πλείστων έγγραφα που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας από καιρό και έχουν αναδειχθεί και από άλλους ερευνητές (Ριζάς, Βαλντέν, Χατζηδάκης, Ιγνατίου κ.α.), η δε σειρα Foreign Relations Of The United States είναι ελεύθερα προσβάσιμη στο διαδίκτυο για όλους! Από εκεί και πέρα, με έκπληξη παρατήρησα ότι παρόλο που με βάση τον τίτλο του βιβλίου, καλύπτεται υποτίθεται ολόκληρη η περίοδος 1967-1974, στην πραγματικότητα το 1967-1973 καλύπτει το 1/3 του βιβλίου και τα υπόλοιπα 2/3 είναι μόνο το έτος 1974 (με έμφαση στην πραγματικότητα στον Ιούλιο του ΄74). Η περίοδος Παπαδόπουλου καλύπτεται εντελώς επιδερμικά, ενώ είναι εμφανές σε όσους έχουν μελετήσει τα αρχεία Foreign Relations Of The United States, ότι γίνεται επιλεκτική χρήση εγγραφών με εμφανή μεροληπτική διάθεση του συγγραφέα. Δεν υπάρχει καν ξεκάθαρος στόχος στο βιβλίο, δεν κατανοούμε δηλαδή τι ακριβώς θέλει να παρουσιάσει ο συγγραφέας! Μια πλήρη μελέτη των ελληνοαμερικανικών σχέσεων τότε; Αυτο σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει! Μήπως την οπτική απλά των Αμερικανών τότε; Το παρασκήνιο ίσως; Στην πραγματικότητα, λίγο απ'όλα και στην ουσία τίποτα! Δείχνει πάντως να καθοδηγείται ο συγγραφέας αποκλειστικά από τα αμερινανικά έγγραφα και κάποιες συνεντεύξεις που πήρε από Αμερικανούς και Έλληνες ιθύνοντες, χωρίς να κάνει διασταύρωση με άλλες πηγές και βιβλιογραφία, με αποτέλεσμα σημαντικές παραλείψεις που αφορούν την περίοδο Παπαδόπουλου. Αντιθέτως η περίοδος Ιωαννίδη καλύπτεται πολύ αναλυτικά και παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Φέρνει στο φως δε, για πρώτη φορά, μέρος των πρακτικών του κρίσιμου πολεμικού συμβουλίου του Ιουλίου του '74, το οποίο είχε μαγνητοφωνηθεί! Στα συν επίσης του βιβλίου, το γεγονός ότι έχει συμπεριλάβει QR codes με αποσπάσματα από μαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις που του παραχώρησαν, καθώς και άλλα ηχητικά ντοκουμέντα. Εντούτοις, ακόμη και για την περίοδο Ιωαννίδη, αν κάποιος έχει μελετήσει επισταμένα την έγκυρη βιβλιογραφία για εκείνη την περίοδο, δεν θα βρεθεί μπροστά σε μεγάλες εκπλήξεις. Συμπερασματικά, ένα ενδιαφέρον και σημαντικό, πλην όμως όχι ρηξικέλευθο βιβλίο (όπως ήταν το παλιό του), το οποίο δεν προσφέρει σχεδόν τίποτα για την περίοδο 1967-73 και προσφέρει αρκετά για την περίοδο '73-'74.
