Ο John Grisham ειναι αγαπημενος συγγραφεας και θα ελεγα ο δημιουργος της κατηγοριας "δικαστικο αστυνομικο θριλερ", εχω διαβασει ολα του τα βιβλια (ισως να μου εχουν φυγει 1-2 της τελευταιας δεκατιας).
Με καποιο σκεπτικισμο αντιμετωπισα την αγορα και του παροντος μετα την κρυαδα που πηρα απο το "Η λίστα του δικαστή" (βλ. κριτικη αντιστοιχη). Τελικα υπερισχυσε το συναισθημα και το αγορασα.
Δυστυχως απογοητευτηκα οικτρα, το βιβλιο ειναι παντελως αδιαφορο, μια νεροβραστη σουπα και ενας ηρωας που πηγαινει απο το ενα μερος του πλανητη στο αλλο προκειμενου να καταφερει να μαζεψει τα λυτρα για την απελευθερωση της ομηρου.
Η συνδεση του συγκεκριμενου βιβλιου με τους ηρωες της παλιας υποθεσης παντελως αστοχη: Πρόκειται για τη συνέχεια του εμβληματικού βιβλίου Η εταιρεία (1991). Κεντρικοί Ηρώες: Επιστρέφει ο Μιτς Μακντίρ (Mitch McDeere), ο ήρωας της Εταιρείας, μαζί με τη σύζυγό του Άμπι. Πλοκή: Μετά την απομάκρυνσή τους από τη δικηγορική εταιρεία Μπεντίνι, Λάμπερτ & Λοκ, ο Μιτς καλείται να παρέχει μια εξυπηρέτηση σε έναν μέντορά του στη Ρώμη. Αυτό τον οδηγεί σε μια επικίνδυνη υπόθεση απαγωγής.
Πραγματικα δεν εχω τιποτα καλο να πιαστω και να γραψω κατι θετικο για αυτο το βιβλιο... τελως παντων παει αυτο παμε για αλλα!
Τι να πει κανεις για αυτο το βιβλιο, το διαβασα σε 2 μερες το απολαυσα σε καθε σελιδα του, σφιχτοδεμενη υποθεση με ανατροπες με τα ολα του.
Μια σημειωση εδω, γενικα προτιμω αντρες συγγραφεις στην αστυνομικη λογοτεχνια (δεν ειναι του παροντος να αναλυσω γιατι), το συγκεκριμενο βιβλιο ομως σαν concept μονο απο γυναικα θα μπορουσε να γραφτει με τετοια γλαφυροτητα (δε κανω spoil να το αναλυσω αυτο για οσους δεν το εχουν διαβασει ηδη).
Απο εμενα ενα μεγαλο μπραβο στη συγγραφεα, και βαθμολογια 4,5!
Τι να πει κανεις για αυτο το βιβλιο, το διαβασα σε 2 μερες το απολαυσα σε καθε σελιδα του, σφιχτοδεμενη υποθεση με ανατροπες με τα ολα του.
Μια σημειωση εδω, γενικα προτιμω αντρες συγγραφεις στην αστυνομικη λογοτεχνια (δεν ειναι του παροντος να αναλυσω γιατι), το συγκεκριμενο βιβλιο ομως σαν concept μονο απο γυναικα θα μπορουσε να γραφτει με τετοια γλαφυροτητα (δε κανω spoil να το αναλυσω αυτο για οσους δεν το εχουν διαβασει ηδη).
Απο εμενα ενα μεγαλο μπραβο στη συγγραφεα, και βαθμολογια 4,5!
Πρωτη μου επαφη με τον συγγραφεα, το βιβλιο εχει αρκετα πρωτοτυπη θεματολογια, ειναι εξαιρετικα καλογραμμενο και σου σφηνωνεται στο μυαλο μεχρι να γυρισεις και την τελευταια σελιδα..
Για εμενα το ψεγαδι του ειναι οτι επειδη απλωνεται σε αρκετους ηρωες παραλληλα, παροτι ως υποθεση κλεινει καλα συνολικα, μοιαζει να μην εχει εμβαθυνει επαρκως σε ολους τους χαρακτηρες που απαρτιζουν την υποθεση. Κατα τα αλλα 4.5/5 απο μενα και σιγουρα Strongly Recommended!
Το κατατάσσω στα κατασκοπευτικα αστυνομικα, φλερταρει λιγο με το στυλ του David Baldacci (περισσοτερο ως κοπλιμεντο λαβετε το αυτο). Μου αρεσε πολυ διοτι παροτι ογκωδες δεν εκανε κοιλια και επειδη η υποθεση εκλεισε στο τελος πολυ καλα χωρις σχεδον καθολου κενα. 4,5/5 απο εμενα.
Τι μπορει να πει ενας αναγνωστης για αυτο το βιβλιο? Πραγματικα οτι και να πεις θα ειναι φτωχο και λιγο. Απλα ΑΨΕΓΑΔΙΑΣΤΟ διαθετει τα παντα χωρις καμια υπονοια οτι υπαρχει το παραμικρο κενο στην υποθεση. Χαλαρα μεσα στο ΤΟΠ 5, των αστυνομικων βιβλιων που εχω διαβασει σε ολη μου τη ζωη..!
Δείπνο δολοφόνων - Εύη Φρυγανά
Μπορω να το χαρακτηρισω και ως διαμαντακι. Στην τελευταία μου εξόρμηση Μοναστηράκι επεσε πανω του το μάτι μου και είπα να δοκιμάσω την τύχη μου. Απο τη συγγραφέα δεν είχα διαβασει κάτι αλλο και δεν είχα αποψη. Το concept κλείνει ελαφρά το μάτι σε Αγκάθα Κρίστι οπως θα δείτε στη περιληψη.
(*)tip: οταν αρχισει η συγκέντρωση προσέξτε μη μπερδευτείτε επειδή θα χρησιμοποιήσουν τα ονοματα με τα οποια προσφωνιζαν ο ενας τον αλλο στο πανεπιστήμιο..
Το βιβλιο διαδραματιζεται στην Ιαπωνια, τοπος οχι ιδιαιτερα προβεβλημενος στα αστυνομικα βιβλια, τοσο η γραφη του οσο και οι χαρακτηρες που εχει φτιαξει η συγγραφεας ειναι εξαιρετικα. Καποια φαλτσοσημεια του (δεν τα αναφερω για ευνοητους λογους) με κανουν να εχω καποιες ενστασεις να το καταταξω στα παρα πολυ καλα! Σιγουρα ενα πολυ ιδιαιτερο αναγνωσμα που συστηνεται ανεπιφυλακτα..!
Ο εν λογω συγγραφεας ειναι κορυφαιος σε οσους αγαπανε τα δικαστικα θριλερ (δε θα ηταν υπερβολη να πουμε οτι εχει δημιουργησει τη συγκεκριμνεη σχολη), εχει εκατομμυρια πωλησεις βιβλιων παγκοσμιως. Το συγκεκριμενο βιβλιο αποτελει μια συνεχεια μιας σταθερα φθινουσας πορειας του συγγραφεα απο τον οποιο συνεχιζουμε να εχουμε υψηλες απαιτησεις λογω του ενδοξου παρελθοντος του. Τα τελευταια του βιβλια αν ηταν γραμμενα απο αλλον συγγραφεα θα λεγαμε οτι ειναι πολυ καλα (ΣKOTEINO BOYNO, ΡΟΥΣΤΕΡ ΜΠΑΡ, ΤΟ ΝΗΣΙ ΚΑΜΙΝΟ) απο αυτον σιγουρα περιμεναμε κατι περισσοτερο. Ετσι και το συγκεκριμενο κινειται σε ρηχα νερα, χωρις χτυπητη αδυναμια δε σε βαζει ομως και σε mood γυριζω τις σελιδες τη μια μετα την αλλη περιμενοντας με αγωνια το τελος...!
Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
Τριτη μου επαφη με τον συγγραφεα και πλεον εχω μπερδευτει, δε ξερω τι να περιμενω απο τον συγκεκκριμενο! Μετα το "ΔΙΛΗΜΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥ" που μου αρεσε αρκετα πηγα στο "Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ" το οποιο με κουρασε με την αργη πλοκη του. Τωρα με αυτο μου προσφερει εναν ενδιαφεροντα ηρωα (βλ. περιληψη) απο τον οποιο σιγουρα θελω να διαβασω και αλλη ιστορια του. Γενικα το βιβλιο οταν το τελειωσεις ειναι απο αυτα που κλωθογυριζει στο μυαλο σου για ωρα και δε σε αφηνει να το προσπερασεις γρηγορα.
Δευτερη επαφη μου με τον συγγραφεα μετα το "ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ (2003)". Δεν περιμενα καταιγιστικο ρυθμο εχοντας ηδη μια εντυπωση της γραφης του..... ομως ρε παιδια η υποθεση σερνοταν σαν υπεργηρο σαλιγκαρι με αρθριτικα σε ανηφορα χωματινου δρομου! Οι ηρωες μεχρι να τελειωσει το βιβλιο πρεπει να καταναλωσαν περιπου ενα τονο καφε και μισο τονο τσαι... Για να μην τον αδικω στο τελος εκλεισε ωραια η υποθεση εδεσαν ολα τα στοιχεια μεταξυ τους ομως σαν βιβλιο συνολικα σερνεται..
Πρωτη μου επαφη με την εν λογω συγγραφεα και μου αφησε αριστες εντυπωσεις. Καλα δομημενη πλοκη που σε κρατα σε μονιμο ενδιαφερον μεχρι την τελυταια σελιδα. Η ροη της ιστοριας δεν εχει εξαρσεις μεν αλλα το διαβαζεις μονορουφι για να δεις το τελος της υποθεσης.
Μοναδικο ισως μειονεκτημα οτι εχει τοσους πολλους χαρακτηρες εμπλεκομενους στην υποθεση που καπου χανεσαι αναμεσα στα ονοματα τους στη προσπαθεια σου να αφομοιωσεις τη ροη της ιστοριας.
Απο εμενα strongly recommended!
Εχοντας διαβασει πλεον 7 βιβλια της εχω ενα αρκετα αντιπροσωπευτικο δειγμα για την εν λογω συγγραφεα. Το συγκεκριμενο της το κατεταξα στα πιο αδυναμα της. Παροτι οι χαρακτηρες που εχει στησει στα βιβλια της ειναι εξαιρετικα καλοδουλεμενοι εμενα αυτο που με χαλαει ειναι η "τολμη και γοητεια" ελαφρως νεροβραστη (για τα γουστα μου) περιγραφη εντος της οικογενειας σχεση των εμπλεκομενων (Πατρικ-Ερίκα). Αυτο βεβαια μπορει και να ελκει καποιους αλλους αναγνωστες, περι ορεξεως...
Η πλοκη δενει ωραια στο τελος του βιβλιου σε καθε περιπτωση χωρις να αφηνει κενα.
Εμενα προσωπικα μεχρι τωρα αυτο που μου αρεσε περισσοτερο απο την συγκεκριμενη συγγραφεα ειναι το επομενο σε σειρα που εγραψε: "Το παιδί από τη Γερμανία".
Η μονη μου επαφη μεχρι τωρα με τον συγγραφεα ηταν με το "ΔΙΛΛΗΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥ", το οποιο απεχει πολυ σε μοτιβο απο το ανωτερω. Η υποθεση προχωραει αργα (σαν σαλιγκαρι που εχει ρευματισμους!), σε κρατα μεν σε ενδιαφερον ομως οσο λιγοτερες σελιδες απομενουν τοσο αντιλαμβανεσαι οτι δεν επιασες και το τζακ ποτ! Δεν σου δημιουργει μια κεντρικη ιδεα ουτε καταληγει σε καποια λυση του δραματος, με αποτελεσμα να σε αφηνει στο τελος με την περιγραφη καποιων χαρακτηρων μεν αλλα σε μια ημιτελη κατασταση δε.
Η ροη ειναι καταιγιστικη, το βιβλιο πραγματικα διαβαζεται απνευστι. Ειδικα οταν ηρωιδα ειναι η αγαπημενη του κοινου Ελεν Γκρεις, αντιφατικη φυσιογνωμια ολο στην τσιτα που την κυνηγανε οι δικοι της δαιμονες. Φυσικα ομως πρεπει να εχεις διαβασει τα προηγουμενα για να εχεις πληρη εικονα της ροης της ιστοριας!
Η ροη ειναι καταιγιστικη, το βιβλιο πραγματικα διαβαζεται απνευστι. Ειδικα οταν ηρωιδα ειναι η αγαπημενη του κοινου Ελεν Γκρεις, αντιφατικη φυσιογνωμια ολο στην τσιτα που την κυνηγανε οι δικοι της δαιμονες. Φυσικα ομως πρεπει να εχεις διαβασει τα προηγουμενα για να εχεις πληρη εικονα της ροης της ιστοριας!
Ενα απολαυστικο βιβλιο που παρα τον μεγαλο του ογκο σε κρατα σε ενδιαφερον μεχρι την τελευταία σελιδα, και δεν θες να το αφησεις απο τα χερια σου. Σε αυτο βοηθαει η εξαιρετικη γραφη του συγγραφεα και το ιστορικο πλαισιο που διαπραγματευεται μεσα απο πολυ ενδελεχη ερευνα! Απο εμενα προτεινεται ανεπιφυλακτα!
Ενα βιβλιο που το επελεξα κυριως με γνωμονα να διαβασω για καποιο διαφορετικο τοπο (οχι αλλα ψαροχωρια Σκανδιναβιας!)
Το βιβλιο ενω σου αρεσει αρκετα προχωραει πολυ αργα για αρκετα μεγαλο διαστημα. Συνολικά ειναι ενα καλο βιβλιο που σε γενικες γραμμες σε αφηνει ικανοποιημενο στο τελος. Δεν ειναι top αλλα αν σας αρεσει η περιληψη αξιζει της προσοχης σας.
(Η Mπεν Πάστορ -λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Μαρία Βερμπένα Βόλπι- γεννήθηκε στην Ιταλία το 1950)
Για τους λατρες Κάρλο Λουκαρέλλι , Philip Kerr...!
Το βιβλιο ειναι απλα εξαιρετικο, με ενα καλοδουλεμενο ηρωα (Γερμανος Ταγματαρχης Μάρτιν Μπόρα).
Ειλικρινα ενα εχω να πω: το συγκεκριμενο βιβλιο δεν εχει να ζηλεψει σε τιποτα απο αντιστοιχα αναγνωρισμενων συγγραφεων του ειδους. Σφιχτοδεμενη πλοκη χωρις κενα, καθως οι ηρωες "εξελισονται" απο βιβλιο σε βιβλιο (αισιως εχουμε φτασει Ευγενείς Άγριοι #5). Απο εμενα ενα μεγαλο μπραβο στον συγγραφεα!
Πρωτη μου επαφη με τη συγγραφεα με αφηνει με αναμεικτα συναισθηματα. Χωρις να σε αφηνει αδιαφορο το βιβλιο, δε σου κανει και τικ να το ξεχωρισεις απο το σορο. Ενδιαφερον τελος που το σωζει απο τη μετριοτητα. Θα αποκτησω πιο ολοκληρωμενη εικονα για την συγγραφεα μετα την αναγνωση ενος ακομη (που εχω ηδη στο στοκ μου..)
Το βιβλιο ξεκινησε με τις καλυτερες προοπτικες, καταιγιστικος ρυθμος καθηλωτικη πλοκη. Μικρες (ευχαριστες) ομοιοτητες στη περιγραφη με τον αγαπημενο ηρωα Τζακ Ριτσερ (Lee Child) οσον αφορα λεπτομερειες που δινει κατα τη ροη του βιβλιου.
Οσο προχωρουσε η υποθεση τοσο δεν ηθελες να το αφησεις απο τα χερια σου.
Δυστυχως το (χολιγουντιανο) τελος δεν σταθηκε στο υψος των περιστασεων κατα την αποψη μου και δεν καλυψε τις προσδοκιες μου αφηνοντας μου αναμεικτα συναισθηματα.Να αναφερω εδω οτι ο εν λογω συγγραφεας στα κλασσικα του αστυνομικα ειναι παρα πολυ καλος, στο συγκεκριμενο βιβλιο ομως βγαινει απο αυτο το πλαισιο δοκιμαζοντας τις δυναμεις του σε ενα μυθιστορημα θριλερ - συνωμοσιων.
Γενικα δεν ειμαι πολυ φανατικος των Ελληνων συγγραφεων, ομως το εν λογω βιβλιο με εξεθεσε στο ζητημα! Το αγορασα διοτι με κεντρισε το θεμα που διαπραγματευεται, οταν ομως το ξεκινησα δε μπορουσα να το αφησω απο τα χερια μου. Πραγματικα πολυ καλογραμμενο με κλεισιμο υποθεσης που δεν εχει να ζηλεψει σε τιποτα βιβλια αναγνωρισμενων συγγραφεων. Αν σας αρεσει η περιληψη του θα σας αρεσει σιγουρα και το συγκεκριμενο βιβλιο!
Ενα εξαιρετικο αστυνομικο βιβλιο, με πολυ πρωτοτυπο concept, σφιχτοδεμενη πλοκη που πραγματικα δεν θες να το αφησεις απο τα χερια σου μεχρι να το τελειωσεις.
Το βιβλιο αυτο θα πρεπει να διαβαστει απο καθε Ελληνα, προκειμενου να μαθει για τις σχεσεις Ελλαδας-Γερμανιας απο την απελευθερωση μας απο τους Τουρκους εως και σημερα. Επισης θα μαθει ολες τις λεπτομερειες για τις θηριωδιες που διεπραξαν στην Ελλαδα οι Γερμανοι ως κατακτητες τον Β' ΠΠ, καθως και τη σταση που κρατησαν απενταντι μας με το τελος του πολεμου και την αποχωρηση τους.
Απλα εξαιρετικο! Εχει ολα οσα χρειαζεται ενα καλο αστυνομικο βιβλιο για να σε κρατησει σε ενδιαφερον, σφιχτοδεμενη πλοκη καλοδουλεμενους πρωταγωνιστες, το απολαυσα ως αναγνωσμα.
Καλο βιβλιο χωρις καποια χτυπητη αδυναμια.
Χωρις να ειναι σουπεργουαου σε κραταει σε ενδιαφερον μεχρι τελους, με δεμενη πλοκη και ενδιαφεροντες χαρακτηρες.
Το δευτερο που διαβαζω απο τον συγγραφεα.
Παρτε τον CONNOLLY JOHN και βαλτε τον στη μηχανη του χρονου, στειλτε τον τη δεκατια του 1930 στη Ναπολη και αφηστε τον να γραψει ενα νουαρ αστυνομικο μυθιστορημα! Οι λατρες του ειδους θα το αγαπησουν (και θα λυπηθουν που υπαρχουν μονο 2 βιβλια με αυτη τη συνταγη διαθεσιμα ..!)
https://diastixo.gr/sinentefxeis/xenoi/13600-mauriziodegiovanni
Παρτε τον CONNOLLY JOHN και βαλτε τον στη μηχανη του χρονου, στειλτε τον τη δεκατια του 1930 στη Ναπολη και αφηστε τον να γραψει ενα νουαρ αστυνομικο μυθιστορημα! Οι λατρες του ειδους θα το αγαπησουν (και θα λυπηθουν που υπαρχουν μονο 2 βιβλια με αυτη τη συνταγη διαθεσιμα ..!)
https://diastixo.gr/sinentefxeis/xenoi/13600-mauriziodegiovanni
Ολα τα βιβλια του συγγραφέα εχουν να σου δωσουν κατι ξεχωριστο, βασανισμενους χαρακτηρες σκληρες ζωες και οχι απαραιτητα happy end, το βιβλιο ειναι αριστουργημα.
