Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
Παροτι μονο η τριτη μου επαφη με τον Jo Nesbø τα πραγματα ειναι σχετικα ξεκαθαρα: ο συγκεκριμενος συγγραφεας δε μπορει να σε απογοητευσει, ποσο μαλλον σε βιβλιο με ηρωα τον Χαρι Χολε. Το κερασακι σε αυτο το βιβλιο ειναι οτι εκτυλισσεται ολο στην Ταϊλάνδη. Το βιβλιο δε σε αφηνει να ησυχασεις μεχρι να γυρισεις την τελευταια σελιδα, ολοκληρωμενοι χαρακτηρες υποθεση χωρις το παραμικρο κενο και η δραση να εκτυλισεται σε ενα εξωτικο τοπο, τι αλλο να ζητησει ενας αναγνωστης??
