Για ακόμη μια φορά ο συγγραφέας Έκαρτ Τόλλε, μας εντυπωσιάζει με το βιβλίο του “Ένα με τη ζωή” όπου με μια λέξη θα μπορούσα να του αποδώσω τον χαρακτηρισμό, βιβλίο αρμονίας.
Πρόκειται για ένα βιβλίο, που κατ’ επιλογή του συγγραφέα είναι γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα και εύκολα γίνεται αντιληπτό και προσιτό σε όποιον το διαβάζει.
Μικρές αναφορές σε στοχευμένες λέξεις ή φράσεις, όπως η εγρήγορση η συνειδητή παρουσία και οι παρακάτω που επέλεξα να αναφέρω, έχουν σαν αποτέλεσμα να αποσαφηνίζονται έννοιες και να αποκτούν τη θέση που τους αρμόζει στη ζωή μας.
Σκέψη: Η πρόταση του Τόλλε, είναι να απαγκιστρωθούμε από τα δεσμά της. Να απελευθερωθούμε! Να πάψουμε να εξηγούμε ότι συμβαίνει γύρω μας ή να προσπαθούμε να το κατηγοριοποιούμε ή ακόμα, να το κατατάσσουμε σε καλό ή κακό...
Παρούσα στιγμή: Είναι η αδυναμία του συγγραφέα. Όπως είχα αναφέρει και στο προηγούμενο βιβλίο του (Η δύναμη του ΤΩΡΑ), μας προτρέπει να αφουγκραστούμε το τώρα, ο μόνο που υπάρχει και μας διέπει. Η πλήρης ταύτιση με την παρούσα στιγμή, συνάδει με την ενίσχυση της ίδιας της ζωής μας. Η απομάκρυνση από το τώρα, δίνει χώρο στο άγχος και την αρνητικότητα, επιτρέποντάς τους να κυριεύσουν και να εδραιωθούν στον εαυτό μας.
Συνειδητότητα: Δεν είναι τίποτα άλλο, από την αίσθηση του εαυτού μας. Μια έννοια που υπάρχει, που δε γεννήθηκε ποτέ και που δε πεθαίνει...
Αφύπνιση: Ο απώτερος σκοπός μας είναι να αφυπνιστούμε, να πάψουμε να αντιστεκόμαστε στον πόνο υπερβαίνοντας τον ίδιο μας τον εαυτό και με αυτόν τον τρόπο να απελευθερωθούμε από το ΕΓΩ. Θερμή παράκλησή του, είναι η παρότρυνση να αντιληφθούμε το εσωτερικό του σώματός μας και τα ενεργειακά του επίπεδα, έτσι που να καταφέρουμε το ίδιο μας το σώμα να θεραπεύει τον εαυτό μας.
Η ηρεμία, η αρμονία, η διαύγεια και η απαλλαγή της διάθεσης από κάθε τι αρνητικό, είναι η αρχή για να γευτούμε τα δώρα που απλόχερα μας προσφέρει αυτό το μοναδικό βιβλίο.
Αυτό που αποκόμισα διαβάζοντάς το πολλές φορές, είναι η μύηση του με την ουσία της φράσης “είμαι ζωή”! Που πραγματικά, αν καταφέρεις να συλλάβεις το νόημά του, απελευθερώνεσαι από τα δεσμά σου και είσαι σε θέση να επικαρπωθείς την πληρότητα της ζωής, που τελικά, αυτό όλοι μας επιδιώκουμε.
Κρατήστε το βιβλίο στα χέρια σας. Ξεφυλλίστε το. Χαλαρώστε με την εικονογράφηση που περιέχουν οι σελίδες του, παραπέμποντας μας σε έναν όμορφο και πλούσιο κήπο γεμάτο πυκνή βλάστηση και απολαύστε κάθε του λέξη.
Η φράση που απομονώνω να μοιραστώ μαζί σας και που με δυσκολία επέλεξα ανάμεσα σε πολλές άλλες, επιθυμώ να αποτελέσει τροφή σκέψης για όλους μας…
Η ύψιστη αλήθεια αυτού που είστε, δεν είναι “είμαι αυτό” ή “είμαι εκείνο”, αλλά Είμαι.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα, σε όλους εκείνους που επιθυμούν να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής τους.
Ένα ακόμη δυνατό βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης, από την Ανίτα Μούρτζανι, τη συγγραφέα που έζησε μια επιθανάτια εμπειρία με απώτερο σκοπό της μέσα από αυτό το εγχειρίδιο, να μας συμβουλέψει και να μας μυήσει, στον κόσμο της ενσυναίσθησης, που δεν είναι άλλο από μια υπερδύναμη.
Μας προτρέπει προς την αναζήτηση της 6ης αίσθησης, που ακούει στο όνομα διαίσθηση, η οποία θα συνδράμει για να αντιληφθούμε μια αθέατη πλευρά του εαυτού μας. Μας παρέχει πολύτιμες συμβουλές για να πάψουμε να είμαστε θύματα, να μάθουμε να αφουγκραζόμαστε τον εσωτερικό μας κόσμο και τις πραγματικές μας ανάγκες, να αποκτήσουμε ισορροπημένη σχέση με τα μέσα ενημέρωσης που τείνουν να μας κατακλύσουν και να σταματήσουμε να νιώθουμε ενοχές, ενόσω φροντίζουμε το εγώ μας, γιατί μονάχα έτσι θα είμαστε σε θέση να φροντίσουμε και τους άλλους.
Πρόκειται για ένα βιβλίο, ξέχειλο από παραδείγματα, ιστορίες, ασκήσεις και διαλογισμούς, που σκοπό τους έχουν να μας μάθουν να αντιμετωπίζουμε τη δυσκολία να λέμε ΟΧΙ όποτε το νιώθουμε, να αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία και σθένος τον φόβο της σύγκρουσης, να ακολουθούμε να βήματα που οδηγούν στην καρδιά μας χωρίς να ανησυχούμε για τη γνώμη των άλλων, να ικανοποιούμε τις όποιες ανάγκες μας στο έπακρο και να θωρακίζουμε με δυναμισμό και αγάπη τον εαυτό μας.
Επιπρόσθετα, στις σελίδες αυτού του αξιόλογου βιβλίου, θα βρούμε τεχνικές για να αναζητήσουμε έναν βαθύτερο λόγο ύπαρξης σε περίπτωση που τον έχουμε απωλέσει, να επιλέξουμε να περιβαλλόμαστε από ανθρώπους που μας υποστηρίζουν, μας σέβονται και μας προσθέτουν τη θετική τους ενέργεια στην ήδη υπάρχουσα δική μας, να αντιληφθούμε την πραγματική φύση του χρήματος και να το απομυθοποιήσουμε επιτέλους, να μάθουμε επίσης να λαμβάνουμε την αγάπη από τις πηγές που απλόχερα μας προσφέρεται, να φροντίζουμε χωρίς ενοχές και τύψεις το σώμα μας και να εκφράζουμε τον αληθινό μας εαυτό χωρίς ταμπού και πρόσθετες μάσκες.
Η καθημερινή χρήση και η καταγραφή των σκέψεων μας σε ημερολόγιο, καθώς επίσης και οι πίνακες οραματισμού, είναι δύο ακόμη εργαλεία, ικανά να συμβάλλουν υποστηρικτικά στην προσωπική μας ανάπτυξη μέσω της οδού της ενσυναίσθησης και μπορώ να σας πω με βεβαιότητα, μιας και τα έχω εντάξει στην καθημερινότητά μου, ότι συμβάλλουν θετικά.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους ανθρώπους που αναζητούν τροφή για σκέψη, που επιδιώκουν να βελτιώσουν τον εαυτό τους και να συνδράμουν στη βελτίωση των συνανθρώπων γύρω τους, αλλά και σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να μάθουν τον προσωπικό τους βαθμό ενσυναίσθησης και να εντρυφήσουν στην αξιοποίηση του νέου τους χαρακτηριστικού.
Σχεδόν από κάθε βιβλίο, επιλέγω να απομονώνω μια φράση που με εξέπληξε ευχάριστα, για να τη μοιραστώ μαζί σας. Η φράση που με δυσκολία επέλεξα, είναι η παρακάτω:
“Να αγαπάς τον εαυτό σου, σαν να εξαρτάται απ’ αυτό η ζωή σου, επειδή πράγματι εξαρτάται!”
Η δημιουργός του βιβλίου Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα, κα Δήμητρα Παπαδημητρίου, έχει καταφέρει να συγκεντρώσει και να μας παρουσιάσει μέσα από τις σελίδες του, περισσότερα από χίλια ρητά, γνωμικά αλλά και σοφά - πολύτιμα λόγια.
Κάποια από τα αναφερόμενα μας είναι οικεία, γνωστά και προσιτά, κάποια άλλα απαράμιλλης γοητείας και κάλους, τα οποία κρύβουν μέσα τους τη σοφία αιώνων.
Πραγματικά, θεωρώ ότι κρατώ στα χέρια μου ένα κειμήλιο, ένα σύγγραμμα με πολύτιμη και πολυσχιδή αξία, ένα θεραπευτικό βιβλίο που σου παρέχει τη δυνατότητα να διαβάσεις όποιο κομμάτι του έχεις ανάγκη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και να ταξιδέψεις μαζί του. Άλλες πάλι φορές μπορείς να αναζητήσεις τη βαθύτερη κρυμμένη του έννοια των όσων διαβάζεις, να συμφωνήσεις με τα γραφόμενα ή να αναθεωρήσεις τις δικές σου απόψεις. Πρόκειται για συσσωρευμένη γνώση σε ένα βιβλίο, ικανό να μας κρατήσει συντροφιά σε οποιαδήποτε συναισθηματική μας φόρτιση ή σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωή μας.
Πραγματεύεται πολλές και οξύμωρες μεταξύ τους έννοιες και εκεί κρύβεται η πραγματική μαγεία του βιβλίου. Θα διαβάσουμε για τον έρωτα και την ελπίδα, για το μίσος και τη θλίψη και θα σταθούμε λίγο περισσότερο στις φράσεις της μοναξιάς, της απογοήτευσης, αλλά και της φιλίας, της αγάπης, της αμαρτίας και του πεπρωμένου.
Η προσεγμένη εργασία της Δήμητρας Παπαδημητρίου, μας παρέχει στο τέλος κάθε φράσης, πληροφορίες για τον άνθρωπο που του ανήκει η εν λόγω φράση, η χρονολογίες που γεννήθηκε και απεβίωσε αλλά και η ιδιότητά του, είναι ικανή να εμπλουτίσει τόσο τις γνώσεις μας, όσο και τον λόγο μας, μιας και πολλές από αυτές θα υιοθετηθούν αβίαστα από τον κάθε αναγνώστη.
Παρακάτω με πολύ μεγάλη δυσκολία επέλεξα να σας παρουσιάσω κάποιες φράσεις που πραγματικά με άγγιξαν βαθιά και επιθυμώ διακαώς να τις μοιραστώ μαζί σας.
Η ομιλία πηγάζει από τη φύση. Η σιωπή από τη σοφία. (Εβραϊκή παροιμία)
Μία μόνο μορφή της αρετής υπάρχει, άπειρες όμως της κακίας. (Πλάτων, 427-347π.Χ. / Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος).
Ο σκοπός της ζωής είναι να πεθάνεις νέος, όσο πιο αργά γίνεται. (Άσλεϊ Μόνταγκιου, 1905-1999 / Αγγλοεβραίος ανθρωπολόγος).
Μη βιάζεσαι να γίνεις φίλος, αλλά όταν γίνεις, προσπάθησε να παραμείνεις. (Ισοκράτης, 436-338π.Χ. / Αρχαίος Έλληνας ρήτορας).
Ο θάνατος δεν είναι όταν σβήσουν τα φώτα. Είναι το σβήσιμο της λάμπας επειδή ήρθε η αυγή. (Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, 1861-1941 / Ινδός λογοτέχνης, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1913).
Ολάνθιστος γκρεμός της γυναίκας το σώμα. (Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957 / Έλληνας συγγραφέας).
Από τις πρώτες σελίδες, το μυαλό μου συντονίστηκε στη ρότα του βιβλίου, με την αγωνία να έχει πάρει τα ηνία και να κατευθύνεται ολοταχώς με πορεία πλεύσης, τα αχαρτογράφητα νερά της ροής της συγκλονιστικής και συνάμα καθηλωτικής υπόθεσης…
Ο πρωταγωνιστής Μάριος, μαθηματικός που φαινομενικά έχει μια «στρωμένη» ζωή, έχοντας σύντροφό του την προγραμματισμένη Κλειώ, δικαστικό στο επάγγελμα και κολλητό του φίλο τον Στάθη, θα βρεθεί να αναζητά απεγνωσμένα τη λύση που κρύβεται πίσω από τον γρίφο των τηλεφωνημάτων και όχι μόνο, κάθε βράδυ στις δέκα και δέκα.
Εναλλαγές γεγονότων, χρονικών στιγμών και ξεχασμένες ιστορίες του χθες που σημάδεψαν ανεξίτηλα τη ζωή του Μάριου, αναδύονται από τις σελίδες του βιβλίου σαν αερικά και σαρώνουν τον αναγνώστη στο πέρασμά τους.
Πρόσωπα όπως η Αντωνία, η δυναμική ψυχολόγος Κάτια, η Εύα, ο Ισίδωρος, η Γεωργία που θεωρεί τον εαυτό της μη κοινωνικά ωφέλιμο λόγω της ανικανότητάς της να τεκνοποιήσει και η Έλενα που καταδικάστηκε πρόσκαιρα, να περάσει την υπόλοιπη ζωή της σε αναπηρικό αμαξίδιο, άλλοτε θα συνδράμουν τον Μάριο θετικά και άλλοτε θα τον οδηγήσουν στο τέλμα μιας ψυχολογικής δίνης, ικανής να τον αιχμαλωτίσει στα άδυτα νερά της…
Βιβλίο που δε διανοείσαι να αφήσεις από τα χέρια σου, που σου οξύνει την κριτική σκέψη και αναντίρρητα σε ωθεί να αδημονείς για τις καταιγιστικές του εξελίξεις. Συμπάσχεις με τον πρωταγωνιστή, επιθυμείς διακαώς να κατευνάσεις τους χτύπους της καρδιάς που τείνουν να την εκτροχιάσουν και επίμονα ανυπομονείς να εισχωρήσεις μαζί του στα άδυτα του μυαλού του και να γίνεις αρωγός του στη λύση της εξίσωσης του άγνωστου Χ.
Τι κρύβει η ώρα δέκα και δέκα;
Τι μπορεί να σημαίνουν οι λέξεις ΣΙΚ, ΠΑΝΤΑ, ΤΥΡΑΝΝΟΣ;
Ερωτήματα, που ο Σπύρος Κακατσάκης με περίτεχνο τρόπο τα αναμοχλεύει στην ιστορία και σε προκαλεί να τα ανακαλύψεις…
Ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα που προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους, αρχικά γιατί νιώθεις να ζεις στην κόψη του ξυραφιού όπως και οι ήρωές του και φυσικά γιατί το τέλος της ιστορίας, είναι τόσο απρόβλεπτο και ανατρεπτικό που αγγίζει τα όρια της παράνοιας.
Η φράση που θα χρησιμοποιήσω για να χαρακτηρίσω το βιβλίο δέκα και δέκα, είναι:
Το παρελθόν, αν δεν το αποδεχτείς με τον τρόπο που του πρέπει, σε στοιχειώνει, όσα χρόνια και αν περάσουν…
Το βιβλίο “Μια νύχτα του Αυγούστου” αποτελεί τη συνέχεια του μπεστ σέλερ “το νησί”, της ιστορίας που με μεγάλη επιτυχία μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το έτος 2010.
Η ταλαντούχα συγγραφέας Victoria Hislop, μας χάρισε ένα ακόμη μυθιστόρημα με ήρωες την Άννα, τη Μαρία, τον Ανδρέα, τον Μανόλη, τον Αλέξανδρο, τη μικρή Σοφία και μερικούς άλλους, όπου οι ιστορίες τους ξεκινούν να διαδραματίζονται από τη δραματική νύχτα της 25ης Αυγούστου, όπου λαμβάνει χώρα η δολοφονία της Άννας από τον σύζυγό της Ανδρέα.
Μετά τις αιματηρές εξελίξεις, ο κάθε ήρωας τραβά το δικό του δύσβατο δρόμο, έχοντας στη ψυχή του ο καθένας, τους δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει, όπου άλλοτε τα καταφέρνει και βγαίνει νικητής και άλλοτε γίνεται έρμαιο των παθών του.
Μαρία. Μια ήρεμη δύναμη, ένας ήρωας που ζει στη σκιά των άλλων. Μια άσημη φυσιογνωμία που θα εξελιχθεί σε ένα σημαντικό πρόσωπο, παίζοντας κομβικό ρόλο για πολλούς άλλους. Είναι εκείνη που ξέρει να συγχωράει και στο διάβα της καταφέρνει να συμπαρασύρει, εκείνους που θέτουν τους εαυτούς τους στο βωμό της απαλλαγής από το σκληρό κομμάτι του χαρακτήρα τους.
Ανδρέας. Είναι εκείνος που θα βρει την αγαλλίαση πλάι στον Χριστό. Εκείνος που παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια Του και κατάφερε να λυτρωθεί από την αλήθεια του, αν και δε θα μάθουμε ποτέ αν τελικά έφτασε στους αποδέκτες της, ικανή να επιφέρει μια ακόμα αλλαγή στις ζωές τους.
Μανόλης. Είναι εκείνος που έλυσε τα δεσμά του, πολλά χρόνια μετά τον άδικο χαμό της Άννας και αφέθηκε στο νήμα της μοίρας, ακολουθώντας μια νέα ζωή, απαλλαγμένη από το ζοφερό παρελθόν του.
Αλέξανδρος. Ο τραγικός πατέρας. Επιβλητικός, αυστηρός, μα συνάμα ευγενικός με έντονο το αίσθημα της δικαιοσύνης και της αγάπης προς εκείνους που τον πλησίασαν με ανιδιοτελής σκοπούς.
Ποιος από όλους υπέφερε περισσότερο; Ποιος πόνεσε; Ποιος πάλεψε; Ποιος λυτρώθηκε; Ποιος κέρδισε; Ποιος έχασε;
Πολλές από τις παραπάνω απορίες θα σας λυθούν διαβάζοντας αυτό το καταπληκτικό βιβλίο που γεμάτο αγωνία δε θέλεις να αφήσεις από τα χέρια σου και σε άλλες τόσες θα είστε εσείς εκείνος που θα δώσει τις δικές σας βουλές.
Η φράση που απομονώνω να μοιραστώ μαζί σας, επιθυμώ να γίνει έναυσμα για ανθρώπους που έχουμε παραμελήσει και να αποτελέσει το εφαλτήριο για αλλαγή της συμπεριφοράς μας απέναντί τους...
Δεν αρκεί να σκέφτεσαι κάποιον. Πρέπει και να του δείχνεις πως τον σκέφτεσαι...
Το μυθιστόρημα του Άγγελου Έβαν, Πράμα Ολλανδίας, παρουσιάζει μέσα από μια ιστορία ενός νέου ζευγαριού, με χιουμοριστικό τρόπο κυρίως, την επίδραση του έρωτα και των επιβλαβών ουσιών στον άνθρωπο και τις επιπτώσεις τους, απέναντι στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Θίγει το κεφάλαιο της ερωτικής συνεύρεσης με αρκετά ελεύθερο λεξιλόγιο και γλαφυρές περιγραφές και επιπλέον ρίχνει άπλετο φως στο θέμα των ουσιών, τον εθισμό του οργανισμού σε ναρκωτικά σκευάσματα, την επιρροή που προκαλεί η χρήση τους στα εγκεφαλικά κύτταρα και τις συνέπειες που έπονται από την υπερκατανάλωση τους.
Μέσα από τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, ο οποίος παρουσιάζεται ως ένας επιρρεπής σε προκλήσεις και νέες υποσχόμενες αλλά και βοηθητικές μεθόδους που θα απογειώσουν το ερωτικό του παιχνίδι και την απόλαυση των εραστών, ξεδιπλώνονται με λέξεις, τα στάδια από τα οποία περνά ο οργανισμός όταν κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών.
Μας μεταφέρει νοερά στην εικονική πραγματικότητα, όπου μετά την εφορία, την απέραντη ευτυχία και την χαρά που νιώθεις, έχοντας αφεθεί να δοκιμάσεις κάτι κοινώς απαγορευμένο, εξόν και ο τίτλος του βιβλίου, κάνει φαντασμαγορική εμφάνιση ο πόνος, ο τρόμος, οι κακές Ερινύες, οι εφιάλτες και το μαρτύριο του Ταντάλου πολλάκις μεγαλύτερο να απειλεί να σε αφανίσει από προσώπου γης...
Στη ροή των σελίδων, εξελίσσονται ευτράπελα, δυσάρεστα και άλλοτε κωμικοτραγικά γεγονότα. Μια τραγελαφική ιστορία μιας ζητιάνας και πανούργας τσιγγάνας ρίχνει φως στην αγωνία που βρίσκεται ο πρωταγωνιστής που πλέον έχει χάσει την αγαπημένη του μούσα Βέρα και αγκιστρώνεται στα δίχτυα της βλακωδώς, έρμαιο της απάτης της, χάνοντας ένα αξιοσέβαστο χρηματικό ποσό.
Τέλος, το σκηνικό των “κακουχιών” για τον πρωταγωνιστή μας θα λάβει αυλαία, με μια ακόμη αποτυχημένη απόπειρα χρήσης ναρκωτικών που λίγο έλλειψε για δεύτερη φορά να του στερήσει το πολύτιμο δώρο της ζωής του, λίγο πριν συνευρεθεί με...
Καλύτερα όμως να σταματήσω εδώ. Δεν έχει νόημα να σας αποκαλύψω όλα όσα διαδραματίζονται. Το μόνο που θα αναφέρω είναι, ότι ο έρωτας είναι αυτός που θα καταφέρει να ποτίσει τις ζωές των εμπλεκόμενων προσώπων με γαλήνη και να τους τυλίξει με το μαγικό του πέπλο.
Από κάθε βιβλίο που διαβάζω, απομονώνω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Άγγελου Έβαν, ξεχώρισα το παρακάτω:
Μην περιμένεις να αδειάσει η κλεψύδρα της αυτολύπησης, για να καταφέρεις να σταθείς ξανά στα πόδια σου!
Θα συστήσω το βιβλίο σε όλους εκείνους που αναζητούν ένα διασκεδαστικό ανάγνωσμα, σε εκείνους που θέλουν να διαβάσουν μια διδακτική και σύγχρονη ιστορία, αλλά και σε όλους όσους θέλουν να εισχωρήσουν στον άδυτο και άγνωστο κόσμο των κάθε λογής εθισμών.
Το μυθιστόρημα του Κώστα Λογαρά, όταν βγήκε από τη σκιά, εξιστορεί την άλλοτε μονότονη και άλλοτε έντονη ζωή του αρχιτέκτονα Ερρίκου Μαλτέζου και της Μαρυλλίδας.
Αν και οι δύο χαρακτήρες έχουν στοιχεία δυναμισμού, είναι μεταξύ τους διαφορετικοί και επιλέγουν να τραβήξουν ο καθένας το δικό του δρόμο. Εκείνος, επιλέγει τη συγγραφή και αποζητά αναγνώριση και φήμη μέσω του πολιτικού στίβου. Εκείνη, επιλέγει την ήσυχη ζωή στη φύση, αναζητώντας τους ήχους, τις μυρωδιές και τις γεύσεις που κρύβει η γη στα σπλάχνα της.
Μετά τον πρώτο καιρό του κοινού τους βίου, ο οποίος ήταν ανθισμένος με όμορφες εικόνες, επέρχεται η απομάκρυνση και η απομόνωση των πρωταγωνιστών, έχοντας γίνει έρμαια των παθών τους.
Ερωτηματικά γεννιόνται και ζητούν επίμονα απαντήσεις από τον ίδιο τον αναγνώστη.
Μετά τον έρωτα, τι επιλέγεις;
Παραμένεις σε μια σχέση ανιαρή ή αφήνεις χώρο στη σιωπή σου να γίνει κραυγή και μια μικρή ρωγμή να εξελιχθεί σε αγεφύρωτο κενό;
Πόσο δύσκολο είναι να βγούμε από τη σκιά που μας έχει ερήμην μας πολλές φορές φυλακίσει;
Πόσο εύκολο είναι να απαγκιστρωθούμε από την άγκυρα που μας κρατά στο βυθό των άλλων, παρά τη θέλησή μας;
Κι όταν βγούμε στο φως, πόσο εύκολο είναι όλο αυτό να μη μας τυφλώσει, παρά να μας δείξει το δρόμο προς τη δική μας ανατολή;
Μέσα στις σελίδες του βιβλίου, διαδραματίζεται μια χλιαρή ζωή χωρίς εντάσεις, χωρίς προσδοκίες, χωρίς αδημονία, προσμονή ή ελπίδα, για έναν εν των δύο συντρόφων... Ολόγυρα, μυρίζει ο θάνατος, μυρίζει ο πόνος, η απουσία, μέχρι την στιγμή που στις ζωές τους θα προστεθεί ένα παιδί τόσο απρόσμενα, όσο και η πρόωρη εξαφάνισή του...
Και ενώ υποψιάζεσαι τι επακολουθεί και προδιαγράφεις το τέλος της ιστορίας, η συνέχεια σε εκπλήσσει. Αλλαγές στον ορίζοντα, σηματοδοτούν νέα αρχή για κάποιους από τους ήρωες, απαλλαγμένες από κατάλοιπα και βαρίδια που τους κρατούσαν δέσμιους.
Η ζωή αλλάζει ρότα, ανθίζει και οι μυρωδιές που ευωδιάζουν, εξοντώνουν την οσμή του τέλματος. Μαθαίνουν να υπομένουν και αντιλαμβάνονται ότι οι δυνατοί δεσμοί αντέχουν δεινά και στο πέρασμα του χρόνου, θεριεύουν και ριζώνουν στις καρδιές μονάχα εκείνων που επιθυμούν να δώσουν και να πάρουν αγάπη.
Πάντα επιλέγω προσεκτικά και απομονώνω μια φράση από κάθε βιβλίο που αποτελεί την ταυτότητά του και το χαρακτηρίζει. Επιλέγω λοιπόν,
“Σπουδαίο δεν είναι αυτό που κάνεις, αλλά ότι κάνεις με αγάπη.”
Πολλά ερωτηματικά θα απαντηθούν αβίαστα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου, “όταν βγήκε από τη σκιά” και που ξέρετε, ίσως αποτελέσει το εφαλτήριο και για τις δικές μας αναζητήσεις...
Το βιβλίο που θα παρουσιάσω σήμερα, δεν είναι ακριβώς βιβλίο. Πρόκειται για ένα σύγγραμμα που σε προκαλεί να συμμετέχεις στη δημιουργία του, με σκοπό, όταν φτάσεις στο τέλος, να έχεις καταγράψει και συντελέσει στη δική σου εκδοχή του πράγμα που το καθιστά αυτομάτως κομμάτι του εαυτού σου.
Ο εσωκεντρισμός, δεν έχει αρνητική σημασία όπως πολλοί πιστεύουν. Δεν είναι τίποτα άλλο από την πράξη εστίασης μέσα μας. Εστιάζω σε μένα, με αναγνωρίζω, βελτιώνω τα μελανά μου σημεία, γίνομαι καλύτερος άνθρωπος και προσφέρω με όλες μου τις δυνάμεις στο σύνολο.
Κρατάς στα χέρια σου ένα κράμα αξιών και συμπορεύεσαι μαζί του, καταγράφεις τις σκέψεις και τα θέλω σου, τους στοχασμούς και τα όνειρά σου, τα μειονεκτήματα και τα λάθη σου και ερχόμενος αντιμέτωπος με όλα, προσπαθείς να αποδεχτείς αυτό που πραγματικά είσαι και να θέσεις τους στόχους για τα σημεία εκείνα που επιθυμείς διακαώς την αλλαγή τους.
Για μένα, είναι ένα βιβλίο σταθμός. Η Νάνσυ Μαλλέρου, μέσα από τα προσωπικά της βιώματα, τις ιδιαίτερες γνώσεις της και πολλά παραδείγματα, αποδίδει με κατανοητό τρόπο την έκβαση της δική της πορείας, βοηθώντας όλους εμάς τους αναγνώστες να εργαστούμε επάνω σε πολλά μείζων θέματα, με πρώτα από όλα τον εσωκεντρισμό και την αυτοεκτίμησή μας.
Μέσα από τα κεφάλαιά του, αντλούμε πολύτιμες πληροφορίες για τον διαλογισμό, την απόφαση, την έμπνευση, το body scan, τα όρια, τις λίστες θετικών φράσεων, τον αναλογισμό, την πίστη, τη συγχώρεση, τη μεταδοτική και επικοινωνιακή ικανότητα του ανθρώπου, αλλά και πολλά άλλα, που όπως προείπα, η αναφορά των πολλών παραδειγμάτων βοηθά σε μεγάλο βαθμό στην κατανόηση των εννοιών αλλά και στην εκμάθηση της σωστής και βέλτιστης αντιμετώπισης του εαυτού μας.
Ξεχώρισα να μοιραστώ μαζί σας, τα παρακάτω γιατί πραγματικά η δική της οπτική με εξέπληξε ευχάριστα.
Δίνει στην αγάπη το βάθρο που της ανήκει και την απαγκιστρώνει από τον έρωτα.
Μας συμφιλιώνει με τον φόβο, δίνοντάς μας, μια νέα εκδοχή του: Διατηρώ τον φόβο στη ζωή μου, γιατί που προσφέρει περισσότερα από αυτά που μου στερεί.
Στο κεφάλαιο ερωτήσεις, επιλέγοντας την κατάλληλη, μπορεί να μας οδηγήσει στην ανακάλυψη των θέλω μας, όπως επίσης κάποιες άλλες μπορούν να αποτελέσουν και πηγή σοφίας.
Χ-Γ-Μ. Δε θα σας πω τι σημαίνει, αν και πρόκειται για φράση υψίστης σημασίας που στις μέρες αποτελεί για πολλούς, είδος προς εξαφάνιση. Μας μιλά για την αναγκαιότητά του στη ζωή μας και μας προτρέπει να τον αναζητήσουμε και να τον καθιερώσουμε, γιατί μονάχα έτσι θα καταφέρουμε να σκεφτούμε τις πραγματικές μας ανάγκες, τις πεποιθήσεις μας και τα σημεία που απαιτούν την αλλαγή τους.
Εμπλουτισμένο με ασκήσεις για τις προσωπικές μας καταγραφές, θα αποτελέσει το εγχειρίδιο που συνεχώς θα ανατρέχουμε στις σελίδες τους για να βρούμε τις λύσεις που αναζητούμε ή για να ενημερωθούμε για τη βελτίωση των όσων αποφασίσαμε να εντάξουμε στη ζωή μας.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους που αναζητούν να υιοθετήσουν τρόπους αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης, που είναι ανοιχτοί σε ιδέες και δεκτικοί σε πολύτιμες συμβουλές.
Το βιβλίο ο ήρωας της διπλανής πόρτας που διάβασα πρόσφατα, θεωρώ πως είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία προσωπικής ανάπτυξης, που έχω διαβάσει, το τελευταίο διάστημα.
Με δομή προσιτή και περιεχόμενο άκρως κατανοητό, ο Ρομπιν Σάρμα στοχεύει δυναμικά στα καθημερινά προβλήματα που απασχολούν όλους μας και έχουν άμεση σχέση με τη ψυχοσύνθεση του εαυτού μας.
Επιθυμεί διακαώς, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του και από τα προσωπικά του βιώματα, να μας φέρει ενώπιον του ίδιου μας του εαυτού, προτρέποντας μας να τον αποδεχτούμε, να τον αγαπήσουμε και να πορευτούμε μαζί, έχοντας τον σύμμαχό μας.
Μας παραθέτει τις τακτικές που ο ίδιος έχει υιοθετήσει και τα μάντρα που τον οδήγησαν να προάγει τα στοιχεία που διαθέτει και να τα μετουσιώσει σε ξεχωριστά προτερήματα, φιλοδοξώντας να παραδειγματιστούμε και να ακολουθήσουμε τα χνάρια του.
Η συνομιλία με τον εαυτό μας, η καταγραφή γεγονότων και σκέψεων σε ημερολόγιο, η αυτοσυγκράτηση, η προσευχή σε ότι έχει ο καθένας μας ιερό, η πίστη στα ιδανικά του, η νηστεία, η καθημερινή άσκηση, η υπομονή, η συνεχής σκέψη, η εγκράτεια αλλά και η υπερβολή κάποιες φορές, είναι μερικές από τις ωφέλιμες συμβουλές που απλόχερα μοιράζεται μαζί μας, εξιστορώντας μέσα από τα απομνημονεύματά του, πως κατάφερε να φτάσει στο σημείο να απελευθερωθεί από τα δεσμά, που του στερούσαν ανάπτυξη παντός τύπου.
Στάσεις ζωής απλών αλλά και διάσημων προσωπικοτήτων, επαφή με τη φύση και τους ανθρώπους γύρω μας, απεμπλοκή από την υπερβολική χρήση της τεχνολογίας, λίστες και δομές πρακτικών τεχνικών, παραμύθια και διδαχές, παρελαύνουν μέσα στο βιβλίο που άλλοτε έχουν στόχο τους να μας νουθετήσουν, να μας επαγρυπνήσουν και άλλοτε να μας προβληματίσουν, προσδοκώντας πάντα να τοποθετήσουν ένα λιθαράκι για την αυτοβελτίωσή μας.
Ο αναγνώστης, δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί τη ροή των σελίδων, μιας και ο συγγραφέας και ηγέτης της προσωπικής βελτίωσης, μας παρέχει την ελευθερία να περιηγηθούμε και να απολαύσουμε όποιο κεφάλαιο έχουμε περισσότερη ανάγκη τη δεδομένη στιγμή ανάγνωσης.
Πάντα επιλέγω προσεκτικά και απομονώνω μια φράση από κάθε βιβλίο που αποτελεί την ταυτότητά του και το χαρακτηρίζει. Επιλέγω λοιπόν, με μεγάλη δυσκολία, γιατί το εν λόγω βιβλίο είναι γεμάτο διδακτικές φράσεις, το παρακάτω:
Κατακλύστε τον νου σας με σπουδαία όνειρα, έτσι ώστε να μην υπάρχει χώρος για ασήμαντες ανησυχίες.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις διόπτρα.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ρόμπιν Σάρμα είναι ο συγγραφέας του Best Seller Ο μοναχός που πούλησε τη Ferrari του, έχοντας πουλήσει σε περισσότερες από 75 χώρες, 20.000.000 αντίτυπα.
Όπως σίγουρα καταλάβατε από τον ομώνυμο τίτλο του βιβλίου, η συγγραφέας Εύα Νικολαΐδου, μας μεταφέρει στους οίκους ανοχής του χθες αλλά και του σήμερα, μέσα από μια έρευνα πολλών ετών που όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, περίμενε υπομονετικά για αρκετά χρόνια, στα συρτάρια του γραφείου της.
Το ταξίδι αρχίζει από τις εταίρες της αρχαιότητας. Ασπασία, Φρύνη, Λαΐδα, αυτοκράτειρα Θεοδώρα και φτάνει στο σήμερα, μέσα από μαρτυρίες γυναικών που ακολούθησαν το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Οι άθλιες συνθήκες των σπιτιών, οι ακρωτηριασμένες ψυχές, οι δυσοσμίες ποτού, ιδρώτα και καπνού και τα ημιφώτεινα κελιά, κρατούν δέσμια τα πονεμένα κορμιά, με φτηνά αρώματα αντί για αλυσίδες...
Οι περισσότερες πόρνες στις εξομολογήσεις τους, νιώθουν παιδιά ενός κατώτερου Θεού, απομονωμένες από κάθε κοινωνική δραστηριότητα πέραν των επαγγελματικών τους καθηκόντων και παρουσιάζονται ως ψυχές που επιθυμούσαν τον έρωτα αλλά δεν τον γνώρισαν ποτέ.
Μέσα από το οδοιπορικό που φανερώνουν οι σελίδες του βιβλίου, οι στιγματισμένες από την κοινωνία γυναίκες, αποκαλύπτουν χαρακτήρες ανδρών που κατεβάζουν επιδεικτικά τα καθημερινά προσωπεία τους μέσα στα σκοτεινά δωμάτια, αναζητώντας να απελευθερώσουν τις αναστολές, τα θέλω τους και τα απόκρυφα απωθημένα που για την ευυπόληπτη κοινωνία, θεωρούνται λίαν επιεικώς ανομολόγητα και διεστραμμένα.
Κρατούν καλά κρυμμένη την αλήθεια του κάθε πελάτη με έναν άτυπο όρκο σιωπής, τις κακουχίες και τις επικίνδυνες συναναστροφές, αν και στην πραγματικότητα βιώνουν κακομεταχείριση τόσο στο σώμα όσο και στην ανθρώπινη ψυχή τους.
Εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στην κοινωνία και τους ανθρώπους της και θεωρούν νόμιμο το δικαίωμα τους στην περίθαλψη, στην ασφάλιση αλλά και στη σύνταξη, μιας και όταν πλέον δεν είναι σε θέση να εργαστούν στο συγκεκριμένο χώρο, είναι ανίκανες για οτιδήποτε άλλο, πέραν της ζητιανιάς και της επαιτείας.
Έχουν βαθιά μέσα τους συνειδητοποιήσει την πικρή πραγματικότητα που επέλεξαν, άλλοτε από ανάγκη και άλλοτε από φόβο για τη ζωή τους και το μόνο που ζητούν από τον ίδιο τους τον εαυτό, είναι η λύτρωσή τους από τα βαριά δεσμά του παρελθόντος, όταν πλέον αποφασίσουν να προσπαθήσουν να αλλάξουν τρόπο ζωής.
Αντιλαμβάνονται ότι αν και πρόσφεραν στο κοινωνικό σύνολο, η θέση τους είναι στο περιθώριο και δεν θα καταφέρουν πότε να αποκτήσουν μια φυσιολογική ζωή, χωρίς χλευασμό, φόβο για αποκαλύψεις, επιφυλακτικότητα και περιφρόνηση.
Η φράση που πραγματικά με καθήλωσε στο εν λόγο βιβλίο, είναι από μαρτυρία μιας δυναμικής ιερόδουλης που ωμά και αληθινά επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός μολυσμένου τόπου, τον οποίο κρύβει επιμελώς, ο αγοραίος έρωτας.
Αφήνω το αληθινό μου όνομα στα σκαλοπάτια και κάθε φορά που βγαίνω, το παίρνω πίσω μαζί μου. Δεν το βάζω εδώ μέσα.
Οι αδελφές Λιβανού, παντρεμένες με δύο από τους πλουσιότερους ανθρώπους της εποχής τους, τον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση, έζησαν μια ζωή γεμάτη υπερβολές, χρήματα, κοσμικές εμφανίσεις, λαμπερές φωτογραφήσεις που ποτέ δεν τους ήταν αρκετά.
Η ζήλια, το μίσος, οι εγωισμοί, οι ίντριγκες και τα πάθη, χρωματίζουν τη μεταξύ τους σχέση αλλά οι δεσμοί αίματος που τις δένουν, τις κρατούν ενωμένες στις κρίσιμες στιγμές και τους προσφέρουν ψεγάδια οικογενειακής πληρότητας.
Η Τίνα, επέλεξε τον Ωνάση, τον σπουδαιότερο, τον ευφυέστερο και τον αυτοδημιούργητο μεγιστάνα και παρά τις γρήγορες εναλλαγές συζύγων μεταξύ τους, έμειναν αθεράπευτα εξαρτημένοι ο ένας από τον άλλον. Απόκτησαν δύο παραγκωνισμένα τέκνα τον μελαγχολικό Αλέξανδρο και την αθέατη Χριστίνα, τα οποία αναζητούσαν την μητρική στοργή και αγάπη, βιώνοντας μοναξιά και απαξίωση και κατέληξαν να έχουν και τα δύο τραγικό τέλος στη σύντομη ζωή τους.
Η Ευγενία, επέλεξε τον Νιάρχο, συγκρατημένος, μορφωμένος, εγωιστής αλλά και αλαζόνας, με μεγάλο υπόβαθρο στη τέχνη και απέκτησε μαζί του τέσσερα παιδιά που αγαπήθηκαν πολύ από την ίδια λόγω της συναισθηματικής της φύσης.
Η Stephanie Des Horts με λεπτομερείς περιγραφές, μας μεταφέρει σε άλλες εποχές και με περίτεχνο τρόπο, νιώθουμε να αποτελούμε ώρες – ώρες, κομμάτι της αφήγησης. Οι πολύτιμοι λίθοι, τα αμύθητα πλούτη, η χλιδή και η πολυτέλεια, η ασυλλόγιστη σπατάλη σε όλα, οι σπάνιες συλλογές σε πίνακες και αντικείμενα, προσάπτουν στο βιβλίο αίγλη αλλά και θλίψη για την άδεια ζωή των πρωταγωνιστών, που όλα τα υλικά αγαθά, δεν κατάφεραν να γεμίσουν το κενό της καρδιάς τους από την έλλειψη του σπουδαιότερου όλων… την αγάπη.
Η υπερβολή στον έρωτα, ο εθισμός στο αλκοόλ και η αμέριστη κατανάλωση ουσιών ικανών να τους χαρίσουν ευτυχία, λαμπερά χαμόγελα και πολυπόθητες στιγμές ύπνου έγιναν κομμάτι της καθημερινότητάς τους, ξεγελώντας ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Η κρυφή πτυχή των ανδρών τους που δέχτηκαν χωρίς αντίσταση και που τις συνέτριψε ψυχικά, δεν ήταν άλλη από τις βιαιοπραγίες κατά τους. Εμφανή σημάδια σε πρόσωπο και σώμα μαρτυρούσαν όσα ανείπωτα λόγια δεν κατάφεραν να βγουν στο φως, χωρίς αυτό να εμποδίζει τη λάμψη τους.
Το κύκνειο άσμα τους γράφτηκε με μαύρα γράμματα, μιας και ο τελευταίος τους ρόλος ήταν σε τραγωδία. Έφυγαν από τη ζωή και οι δυο αδελφές άδοξα, απογοητευμένες, ψυχολογικά κουρασμένες, μόνες παρέα με τις ερινύες τους, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες που ειλικρινά δεν ξέρω αν έχει και σημασία να εμβαθύνουμε.
Προτείνω το βιβλίο σε όλους εκείνους που αναζητούν δυνατά διηγήματα αλλά και σε εκείνους που ζήλεψαν τη ζωή τους, χωρίς να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες που έκρυβαν…
Το βιβλίο τελειώνει με εμάς, έρχεται να λούσει με άπλετο φως, θέματα που χωλαίνουν την κοινωνία και τείνουν να χαρακτηριστούν ως μάστιγα των ημερών.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν αφορά οικογενειακό μυστικό που πρέπει να κρατήσουμε φυλαγμένο από φίλους, συγγενείς και αρμόδιους φορείς και είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι ποτέ δε γίνεται μόνο μία φορά, αλλά κατέχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα.
Ο άστεγος που συναντάμε καθημερινά στο δρόμο, δεν είναι κάτι που δε μας αφορά. Είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας που πρέπει να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συνδράμουμε αποτελεσματικά.
Είναι δυο από τα θέματα που η συγγραφέας θίγει με μοναδικό τρόπο και μας φέρνει αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα των πράξεων και των επιλογών μας.
Επιλέγει και απαντά σε εύλογα ερωτήματα που μας έχουν απασχολήσει, όπως “Τι ωθεί τους άντρες να κακοποιούν μέσα στην οικογένεια;” και “γιατί δε φεύγει από το πλευρό του μια γυναίκα που κακοποιείται”, “κι αν αποφασίσει τελικά να φύγει, πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;”
Ξεσκεπάζει τις άδυτες πτυχές των χαρακτήρων που εμπλέκονται στην ιστορία και παίρνει βαρύγδουπες αποφάσεις για τη ζωή τους, ακόμα κι αν αυτές φαίνονται λυπηρές και άδικες. Χρωματίζει άλλοτε με ευαισθησία και γλυκύτητα τις σχέσεις των ανθρώπων προσδίδοντας τους αγγελικές μορφές και λίγο παρακάτω η δυνατή της πένα σκορπάει αμέτρητο πόνο, ζοφερό μίσος και διαλύει την ευτυχία και όσα πριν λίγο με αγάπη και τρυφερότητα είχαν οικοδομηθεί.
Η φράση που απομονώνω να μοιραστώ μαζί σας, είναι γεμάτη ελπιδοφόρα μηνύματα και σίγουρα είναι ικανή να ξυπνήσει μέσα μας την ανάγκη για επιβίωση, την ανάγκη για καλύτερη ζωή... “συνέχισε να κολυμπάς”. Μια φράση που θα διαβάσουμε αρκετές φορές στο βιβλίο και θα σταθεί αρωγός τόσο της Λίλης όσο και του Άτλας και θα τους δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να συνεχίζουν να επιβιώνουν μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις που θα τους επιφυλάσσει η μοίρα αλλά και ο Ράιλ...
Άραγε θα καταφέρουν αν ανταπεξέλθουν;
Το προτείνω σε εκείνους που αναζητούν ένα βιβλίο που θα τους κρατήσει σε εγρήγορση και αγωνία από την πρώτη μέχρι του τελευταία σελίδα, αλλά και σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να αγαπήσουν, να πονέσουν, να συγχωρέσουν και να δώσουν γροθιά στο μαχαίρι, την κατάλληλη στιγμή...
Πόσες φορές έχουμε συνειδητοποιήσει να τρέχει ο νους μας σε καταστάσεις παρελθοντικές; Να νιώθουμε άσχημα για γεγονότα που έχουν παρέλθει; Να αγωνιούμε για μελλοντικά σχέδια; Να απελπιζόμαστε για πράγματα που ίσως στο μέλλον συμβούν;
Τι πετυχαίνουμε; Να χάνουμε την αξία του παρόντος, που είναι το μόνο που διαθέτουμε και μας ανήκει!
Είμαστε στο ΤΩΡΑ, το χτες πέρασε και το αύριο δεν έχει έρθει. Ζούμε αυτήν τη μοναδική στιγμή και αν δε το συνειδητοποιήσουμε, τη χάνουμε για πάντα...
Ο Έκχαρτ Τόλε, δημιούργησε ένα μικρό σε σελίδες βιβλίο που νομίζεις ότι θα διαβάσεις εύκολα και γρήγορα, αλλά από την αρχή αντιλαμβάνεσαι ότι όλο αυτό δεν είναι αλήθεια.
Προσωπικά, χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσω για να ξαναδιαβάσω μια παράγραφο γιατί με συνεπήρε, μου φάνηκε όμορφη, αλλά συνάμα και χρήσιμη.
Με επιδέξιο τρόπο, μας παρέχει στοχευμένες συμβουλές για τον πόνο και τον τρόπο που άθελά μας τον τροφοδοτούμε. Για τις εξαρτήσεις που τους δίνουμε υπόσταση και για τα συναισθήματα που είναι αναγκαίο να μάθουμε να αναγνωρίζουμε. Για τον τρόπο που θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τι ισχύει και τι επικρατεί μέσα μας αλλά και πως να αντιστρέψουμε μια κακή βιωματική ανάμνηση σε θετική και ωφέλιμη αξία.
Μας νουθετεί με επιδεξιότητα, να μάθουμε να αποδεχόμαστε την όποια κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε και κατόπιν να προχωρούμε σε αλλαγή της, εφόσον αυτό επιδιώκουμε.
Παρουσιάζει απογυμνωμένη την αρνητικότητα και την καταστροφική συνέπεια που έχει στον άνθρωπο και μας αποκαλύπτει την αξία της συγχώρεσης.
Μας προτρέπει να αναζητήσουμε και να αναγνωρίσουμε τις πτυχές του εαυτού μας και να επιμένουμε να ζούμε στο έπακρο το παρόν με όλη μας την φυσική υπόσταση.
Πρόκειται για να βιβλίο που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένο μέσα μας και θα σταθεί αρωγός στην πορεία μας στη ζωή.
Απομονώνω και μοιράζομαι μαζί σας, τη φράση του συγγραφέα που φωτογραφίζει, τη δύναμη του τώρα!!!!
“όταν αποδέχεστε αυτό που υπάρχει, κάθε στιγμή είναι η καλύτερη στιγμή...”
Το συστήνω ανεπιφύλακτα, προσδοκώντας να βελτιώσει τη ζωή και το εσωτερικό μας γίγνεσθαι.
Το βιβλίο της Ελεονώρας Μελέτη, με δυο λόγια είναι ωδή για τη γυναίκα. Αν και διανύουμε το 2022, η κοινωνία μας είναι πλημμυρισμένη από πανάρχαια στερεότυπα, που δυστυχώς δεν μεταβλήθηκαν, ούτε εκσυγχρονίστηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Απαρχαιωμένες αντιλήψεις που κυριαρχούσαν 70 και χρόνια πριν, εξακολουθούν να έχουν ισχύ ακόμα και στις μέρες μας! Υπάρχουν ακόμη πάμπολα χαραγμένα κατάλοιπα στο υποσυνείδητό μας που μας στερούν τη δυνατότητα να γευτούμε και να απολαύσουμε μια ζωή όπως εμείς την έχουμε ονειρευτεί, όπως ρεαλιστικά ταιριάζει στα δικά μας μέτρα, τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας ιδανικά.
Δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες!
Δεν είναι όλες πλασμένες για να ακολουθήσουν ένα καθορισμένο μοτίβο ζωής και αυτό που επιδιώκουν οι περισσότερες, είναι να είναι υπεύθυνες για τις επιλογές τους.
Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί ποτέ, τι ψάχνει μια γυναίκα; Την ευτυχία, την ελευθερία, την καριέρα, τη μητρότητα, τη φιλία, την αγάπη, το σεβασμό;
Ψάχνει να βρει την ταυτότητά της και μέσα από αυτήν να διεκδικήσει να πάρει τη ζωή στα χέρια της και να χαράξει τη δική της πορεία, αποφασίζοντας η ίδια ποιους στόχους θα θέσει και θα προσπαθήσει να εκπληρώσει.
Η γυναίκα φίλοι μου, είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα που επιμερίζεται σε πολλούς και σημαντικούς ρόλους, τόσο για τον εαυτό της όσο και για τους γύρω της. Είναι μητέρα, εργαζόμενη, ερωμένη, σύζυγος αλλά πάνω από όλα είναι ΓΥΝΑΙΚΑ.
Η συγγραφέας με το χειμαρρώδη λόγο της, το δυναμισμό του χαρακτήρα της, αλλά και την ευαίσθητη πτυχή της, θίγει άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με εγωισμό, πολλά κομμάτια της γυναικείας φύσης και εμβαθύνει στο μεγάλο κεφάλαιο της μητρότητας και του θηλασμού, παροτρύνοντας την κάθε μια από εμάς να ζήσουμε τη ζωή με το δικό μας γνώμονα, γιατί η ζωή μας, μας ανήκει.
Από κάθε βιβλίο που διαβάζω, απομονώνω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Ελεονώρας Μελέτη, κρατάω το παρακάτω:
“Μη φοβάσαι τις αλλαγές. Αυτές σε πάνε παρακάτω, όπως το κύμα και ο αέρας....”
Το βιβλίο, το συστήνω ανεπιφύλακτα. Θα σας μαγνητίσει από τις πρώτες του σελίδες και δε θα θέλετε να το αφήσετε από τα χέρια σας.
Όλοι μας κατά καιρούς, έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με δύσκολες καταστάσεις. Νιώθουμε ένα τέλμα, μια απογοήτευση και τα αισθανόμαστε όλα γύρω μας αποπνικτικά και μετέωρα αν και στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ενδόμυχα κατοικεί η σκέψη ότι στο τέλος, πάντα υπάρχει ένα φως που μας περιμένει, έτοιμο να επουλώσει όλες μας τις πληγές.
Αυτό το φως, το φως της ελπίδας και της ανιδιοτελούς αγάπης παρουσιάζει μέσα στις σελίδες του βιβλίου «στο βάθος κήπος», με πράο και γαλήνιο τρόπο ο συγγραφέας Ανδρέας Κονάνος.
Στόχος του είναι να μας διδάξει έναν εποικοδομητικό και συνάμα λιτό τρόπο σκέψης, μέσα από ένα ελπιδοφόρο νου και να μας φανερώσει μια άλλη οπτική για τον Θεό, μακριά από τα απαρχαιωμένα στερεότυπα, τα αβάσιμα κατεστημένα που μας κατατρέχουν και παρουσιάζουν την τιμωρία ως όπλο στα χέρια Του.
Μας μυεί στα άδυτα της προσευχής εξιστορώντας μας την ωφελιμότητα και την ευεργετική της δράση, έναντι της μελαγχολίας, των τύψεων, των ανασφαλειών, του φόβου και των αρνητικών σκέψεων.
Ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και μπορεί να σταθεί αρωγός σε όποιες άσχημες συνθήκες βιώνουμε και συνοδοιπόρος σε μοναχικές ανακαλύψεις τόσο του εαυτού μας, όσο και του θείου στοιχείου που μας περιβάλλει.
Θα κλείσω με μια φράση του συγγραφέα, που με χαρισματικό τρόπο αποδίδει το μεγαλείο της αγάπης, ευχόμενη να αποτελέσει για όλους μας πηγή έμπνευσης και παράδειγμα προς μίμηση:
Αγάπη είναι το βλέμμα σου, όταν δεν κοιτάει επάνω στην πληγή του άλλου. Για να μην την κάνει, πιο επώδυνη.
Μια γυναίκα, Μπλαίθ. Ένας άνδρας, Φοξ. Έγιναν το τέλειο, το ιδανικό ζευγάρι. Το πρώτο τους παιδί, Βάιολετ, εμφανίστηκε στη ζωή τους, μαζί με τα πρώτα σύννεφα. Ένα δεύτερο, Σαμ, θα εισβάλει τόσο γρήγορα, όσο και η ξαφνική φυγή του.
Ποιος μπορεί να πιστέψει, το αδιανόητο;
Μονάχα "το ένστικτο" θα είναι αυτό που θα οδηγεί την μητέρα, στην απομυθοποίηση της τόσο τρομακτικής όσο και ανελέητης συνειδητοποίησης της αλήθειας...
Ένα βιβλίο, για δυνατούς αναγνώστες που τολμούν να αμφισβητούν, με γλαφυρές εκφράσεις δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό του να αντιληφθεί τους φόβους, τις αγωνίες, τις ανασφάλειες και τις ενοχές των εμπλεκόμενων προσώπων.
Πόσο εύκολο είναι να αναγνωρίσεις έναν μη αποδεκτό χαρακτήρα του παιδιού σου;
Πόσο εύκολο είναι να παραδεχτείς την κρυφή πτυχή του εαυτού του που αδημονεί να σπείρει αβίαστα, τον χειρότερο εφιάλτη κάθε μητέρας;
Στις σελίδες αυτού του καθηλωτικού θρίλερ, θα έρθεις αντιμέτωπος με μια πλευρά της μητρότητας, που δύσκολα αφήνεται να γίνει γνωστή και η ανάγνωσή του θα σε συναρπάσει σε βαθμό που, για μέρες δε θα μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου.
Ένα αρκετά μεγάλο σε σελίδες βιβλίο, αλλά τόσο δελεαστικό και φανερά ανατρεπτικό σενάριο, δεν σου άφηναν περιθώριο να το αφήσεις από τα χέρια σου.
Βίνσεντ. Ψυχαναγκαστικός με τους μονούς αριθμούς και όχι μόνο, παντρεμένος με την αδερφή της πρώην γυναίκας του που τυγχάνει να είναι αθεράπευτα ζηλιάρα, πνευματιστής και μάγος, δέχεται να συνδράμει με τις γνώσεις του μια ομάδα της αστυνομίας, για να εξιχνιάσει το φόνο δύο γυναικών που στη συνέχεια θα προστεθεί ένας ακόμη, ενός αγοριού με ειδικές ανάγκες, όπου φαινομενικά δεν έχουν μεταξύ τους κανένα σημείο σύνδεσης.
Μίνα. Η αστυνομικός που θα συνεργαστεί και συνάμα θα συνδεθεί στενά με τον Βίνσεντ, έχει εμμονή με τα μικρόβια και οι σχέσεις της με τους άλλους ανθρώπους περιορίζονται μονάχα στα απολύτως απαραίτητα. Γυναίκα σκιά και δέσμια του παρελθοντικού της βίου, θα αναδειχτεί και να ανατρέψει ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό.
Βιώνεις έντονα την αγωνία των πρωταγωνιστών με τόσο δύναμη που ειλικρινά τρέμεις με τις καταστάσεις που εκείνοι αλλά και εσύ έρχεσαι αντιμέτωπος, ακόμη και τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι απλά, διαβάζεις ένα βιβλίο.
Ζωές διαφόρων ανθρώπων εμπλέκονται ποικιλοτρόπως, έτσι που ανά πάσα στιγμή να ξεπετιέται από τις σελίδες και κάτι νέο για να συνεχίζει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον σου.
Η Μίλντα, η Τζούλια, ο Λίνους, η Τούβα, η Μαρία, η Ρεμπέκα, η Νάτι, ο Πέντερ, ο Ρούμπεν και κάποιοι ακόμη, ξεδιπλώνουν τους διαφορετικούς χαρακτήρες τους και μας χαρίζουν απλόχερα ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, εμπλουτισμένο με μαγικά κόλπα, με κρυμμένα μυστικά, με ψευδαισθήσεις και ενοχές που βαραίνουν υποσυνείδητα ή όχι τους εμπλεκόμενους.
Κατά τη ροή της ανάγνωσης και ενώ ενδόμυχα αγωνιάς για τις εξελίξεις, φωτογραφίζεις ενόχους και αναζητάς μανιωδώς στοιχεία που θα βοηθήσουν να αντιληφθείς το δολοφόνο των φόνων. Έτσι και εγώ, σε κάθε σελίδα προσπαθούσα να αναζητήσω το στοιχείο εκείνο που θα φέρει ένα βήμα πιο κοντά στον πραγματικό δολοφόνο, πριν εκείνος καταφέρει να ολοκληρώσει το σχέδιό του και να αφαιρέσει τη ζωή ενός ακόμα ανθρώπου.
Θα σας αποκαλύψω μονάχα ότι επισήμανα με σιγουριά τον ύποπτο ~ 200 σελίδες πριν το τέλος και είμαι ευχαριστημένη με το επίτευγμά μου, γιατί εντόπισα πριν την αστυνομική ομάδα τα απαραίτητα στοιχεία. Γι’ αυτό λοιπόν, όσοι αποφασίσετε να το διαβάσετε, πράγμα που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα, θα σας συμβούλευα να έχετε καθαρή κρίση, να μην εθελοτυφλείτε και να θυμάστε διαρκώς και ανελλιπώς όλους τους χαρακτήρες ανά πάσα στιγμή του βιβλίου.
Ίσως κάποιοι να αναφέρονται εσκεμμένα λιγότερο, κάποιοι άλλοι να αποκρύπτουν θελημένα στοιχεία και τέλος, κάποιοι να επιθυμούν να προσδίδουν λανθασμένες ενοχές από προσωπικές τους εμπάθειες...
