Κατά τη δική μου άποψη (που φυσικά δεν κατέχω την μοναδική και οικουμενική αλήθεια) το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι ένα επιστημονικό πόνημα και γι αυτό (κατά την ταπεινή μου, πάντα, άποψη) ο αναγνώστης δεν θα βρεί βιβλιογραφικές αναφορές όπως σε μία επιστημονική διατριβή κλπ. Η εντύπωση που έχω από αυτό το βιβλίο του μακαρίτη είναι πως εδώ, ο Ραφαηλίδης, δεν επιχειρεί να καταγράψει τα ιστορικά γεγονότα ή να ξανά γράψει την ελληνική Ιστορία (που κανονικά θα χρειαζόταν τόμους ολόκληρους). Θεωρώ πως εμηνεύει τα γεγονότα με διαφορετικά από όπως αυτά μας τα έχουν διδάξει. Με άλλα λόγια ερμηνεύει από άλλη οπτική το εθνικό αφήγημα. Σε ένα ιστορικό επιστημονικό πόνημα ο συγγραφέας ή η συγγραφική ομάδα δεν ερμηνεύει (ή τουλάχιστον προσπαθεί) τα γεγονότα, απλά τα καταγράφει με όση αντικειμενικότητα μπορεί...! Εγώ ως ένα διαφορετικό αφήγημα, πιο σωστά, ως μία διαφορετική ερμηνεία των γνωστών καταγεγραμμένων ιστορικά γεγονότων το εξέλαβα. Και το διασκέδασα πολύ. Πάντα θεωρούσα τον Ραφηλίδη ευφυή και ως τέτοιος πάντα ήθελε να σκανδαλίζει και να σε βάζει σε ένα παιχνίδι αμφισβήτησης και επανεξέτασης θεμελιωδών απόψεων, θέσεων και κεκτημένων. Έτσι το βλέπω εγώ, αλλά μπορεί και να κάνω μεγάλο λάθος και έχω την αίσθηση πως αν ζούσε σήμερα θα διασκέδαζε πολύ με αυτά που του έχουν προσάψει για αυτό του το βιβλίο αλλά και για τις απόψεις και τις θέσεις του...!
