Voltaire
Ο Βολταίρος (Voltaire, 1694-1778), φιλολογικό ψευδώνυμο του François-Marie Arouet, υπήρξε Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός, συγγραφέας και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε στο Παρίσι και σπούδασε στο ιησουιτικό κολέγιο Louis-le-Grand. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για το λογοτεχνικό του ταλέντο και την κριτική του στάση απέναντι στην πολιτική και θρησκευτική εξουσία.
Η σατιρική του γραφή και οι αντιπαραθέσεις του με ισχυρά πρόσωπα της γαλλικής κοινωνίας οδήγησαν στη φυλάκισή του στη Βαστίλη και αργότερα στην παραμονή του στην Αγγλία. Η γνωριμία του με την αγγλική φιλοσοφία, τις επιστήμες και τους πολιτικούς θεσμούς επηρέασε καθοριστικά τη σκέψη του.
Υπερασπίστηκε τη θρησκευτική ανεκτικότητα, την ελευθερία της σκέψης και την ανάγκη περιορισμού της αυθαιρεσίας της εξουσίας. Αντιτάχθηκε στον θρησκευτικό φανατισμό και παρενέβη σε σημαντικές δικαστικές υποθέσεις της εποχής του, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την υπόθεση του Ζαν Καλάς.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει φιλοσοφικά δοκίμια, ιστορικές μελέτες, θεατρικά έργα, ποιήματα και αφηγήματα. Στα γνωστότερα έργα του συγκαταλέγονται τα «Lettres philosophiques» (1734), «Le Siècle de Louis XIV» (1751), «Essai sur les mœurs et l'esprit des nations» (1756), «Candide» (1759) και «Dictionnaire philosophique» (1764).
Στο ιστοριογραφικό του έργο επιδίωξε να διευρύνει το αντικείμενο της ιστορίας πέρα από τους πολέμους και τις πράξεις των ηγεμόνων, εντάσσοντας στη μελέτη του την ανάπτυξη των επιστημών, των τεχνών, της οικονομίας και των ανθρώπινων κοινωνιών. Πέθανε στο Παρίσι το 1778, αφήνοντας βαθιά επίδραση στη φιλοσοφία και την πολιτική σκέψη της νεότερης Ευρώπης.
Voltaire
Ο Βολταίρος (Voltaire, 1694-1778), φιλολογικό ψευδώνυμο του François-Marie Arouet, υπήρξε Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός, συγγραφέας και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε στο Παρίσι και σπούδασε στο ιησουιτικό κολέγιο Louis-le-Grand. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για το λογοτεχνικό του ταλέντο και την κριτική του στάση απέναντι στην πολιτική και θρησκευτική εξουσία.
Η σατιρική του γραφή και οι αντιπαραθέσεις του με ισχυρά πρόσωπα της γαλλικής κοινωνίας οδήγησαν στη φυλάκισή του στη Βαστίλη και αργότερα στην παραμονή του στην Αγγλία. Η γνωριμία του με την αγγλική φιλοσοφία, τις επιστήμες και τους πολιτικούς θεσμούς επηρέασε καθοριστικά τη σκέψη του.
Υπερασπίστηκε τη θρησκευτική ανεκτικότητα, την ελευθερία της σκέψης και την ανάγκη περιορισμού της αυθαιρεσίας της εξουσίας. Αντιτάχθηκε στον θρησκευτικό φανατισμό και παρενέβη σε σημαντικές δικαστικές υποθέσεις της εποχής του, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την υπόθεση του Ζαν Καλάς.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει φιλοσοφικά δοκίμια, ιστορικές μελέτες, θεατρικά έργα, ποιήματα και αφηγήματα. Στα γνωστότερα έργα του συγκαταλέγονται τα «Lettres philosophiques» (1734), «Le Siècle de Louis XIV» (1751), «Essai sur les mœurs et l'esprit des nations» (1756), «Candide» (1759) και «Dictionnaire philosophique» (1764).
Στο ιστοριογραφικό του έργο επιδίωξε να διευρύνει το αντικείμενο της ιστορίας πέρα από τους πολέμους και τις πράξεις των ηγεμόνων, εντάσσοντας στη μελέτη του την ανάπτυξη των επιστημών, των τεχνών, της οικονομίας και των ανθρώπινων κοινωνιών. Πέθανε στο Παρίσι το 1778, αφήνοντας βαθιά επίδραση στη φιλοσοφία και την πολιτική σκέψη της νεότερης Ευρώπης.
