Max Weber

Ο Max Weber (Μαξ Βέμπερ) ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος, πολιτικός οικονομολόγος και νομικός, ένας από τους θεμελιωτές της σύγχρονης κοινωνιολογίας. Γεννήθηκε στην Ερφούρτη στις 21 Απριλίου 1864 και πέθανε από πνευμονία στο Μόναχο στις 14 Ιουνίου 1920. Σπούδασε νομικά, οικονομικά και ιστορία στη Χαϊδελβέργη, στο Βερολίνο και στο Γκέττινγκεν, και δίδαξε στα πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ, της Χαϊδελβέργης, της Βιέννης και του Μονάχου.

Στο γνωστότερο έργο του, «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού» (1904-1905), συνδέει την ασκητική ηθική του καλβινισμού με την ανάπτυξη του σύγχρονου καπιταλισμού. Στο μεταθανάτιο «Οικονομία και κοινωνία» (1922), που εξέδωσε η σύζυγός του Marianne Weber (Μαριάννε Βέμπερ), αναλύει τη γραφειοκρατία και διακρίνει την παραδοσιακή, τη χαρισματική και τη νόμιμη ορθολογική εξουσία. Η εκλογίκευση της νεωτερικής κοινωνίας και η «απομάγευση του κόσμου» διατρέχουν όλο το έργο του.

Στις διαλέξεις «Η επιστήμη ως επάγγελμα» (1917) και «Η πολιτική ως επάγγελμα» (1919) εξετάζει την ηθική του επιστήμονα και του πολιτικού. Στη δεύτερη ορίζει το κράτος ως την κοινότητα που διεκδικεί με επιτυχία το μονοπώλιο της νόμιμης χρήσης φυσικής βίας σε μια δεδομένη επικράτεια.