Ο Δημήτριος Αλ. Γέροντας (1913-1998) υπήρξε νομικός, ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας, με ιδιαίτερα σημαντική συμβολή στη μελέτη της ιστορίας της Αθήνας και της Αττικής. Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από παλαιά αθηναϊκή οικογένεια, μέλη της οποίας είχαν διατελέσει δημογέροντες κατά την Τουρκοκρατία. Σπούδασε νομικά και συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ως έφεδρος αξιωματικός. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δραστηριότητα, εκδίδοντας παράνομες εφημερίδες.

Δραστηριοποιήθηκε επίσης στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας, διατελώντας επανειλημμένα δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων. Υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου των Αθηναίων από το 1978 έως τον θάνατό του, καθώς και της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και του Ορφανοτροφείου Χατζηκώστα.

Το πλούσιο συγγραφικό του έργο επικεντρώθηκε στην πολιτική, κοινωνική και θεσμική ιστορία της Αθήνας. Ανάμεσα στις σημαντικότερες μελέτες του συγκαταλέγονται τα έργα «Περί του εθιμικού δικαίου των Αθηνών της Τουρκοκρατίας και της Επαναστάσεως» (1964), που τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, «Ιστορία των Αθηναίων (1687-1821)» (1969), «Ιστορία του Δήμου Αθηναίων (1835-1971)» (1972) και το δίτομο «Οι Αθηναίοι στην Επανάσταση του 1821» (1984 και 1991). Δημοσίευσε επίσης πολυάριθμα ιστορικά άρθρα, ιδιαίτερα στο περιοδικό «Αθηναϊκά». Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αττικογράφους του 20ού αιώνα.