Ενδιαφερον βιβλιο που αν και ιστορικης φυσεως, ειναι γραμμενο με αρκετα λογοτεχνικο υφος(η συγγραφεας αλλωστε ειναι λογοτεχνης), κατι που το καθιστα και αρκετα ευχαριστο ως αναγνωσμα. Η οπτικη της συγγραφεως στα γεγονοτα, ειναι σαφως αντιβενιζελικη χωρις ομως να ειναι φανατισμενη. Εστιαζει κυριως στα γεγονοτα που προηγηθηκαν του Διχασμου(1912-1915) προκειμενου ο αναγνωστης να κατανοησει καποια πραγματα καλυτερα. Η τεκμηριωση της σε αυτα που περιγραφει ειναι επαρκεστατη, το προβλημα ομως με σχεδον ολα τα βιβλια που εχουν γραφτει για τον Εθνικο Διχασμο(ανεξαρτητως οπτικης), ειναι οχι τοσο σε αυτα που γραφουν, οσο σε αυτα που παραλειπουν να γραψουν. Ετσι λοιπον και η Κακουρη περιγραφει σχετικα επιφανειακα το ζητημα των μυστικων συνεννοησεων του Κωνσταντινου με τον Καιζερ χωρις να δινει την εικονα στην ολοτητα της(βασει των διαθεσιμων στοιχειων που υπαρχουν αυτη την στιγμη). Το καλο παντως ειναι οτι το βιβλιο αυτο κυκλοφορησε σχεδον ταυτοχρονα με το πολυδιαφημισμενο και εξισου μη αντικειμενικο(βενιζελικης οπτικης το συγκεκριμενο) βιβλιο του Μαυρογορδατου που κι αυτο ειχε αντικειμενο τον Εθνικο Διχασμο. Ετσι λοιπον υπαρχουν δυο βιβλια προορισμενα για ευρυ κοινο(και λογω του υφους γραφης και τεκμηριωσης και λογω της μαζικης προωθησης που τους εγινε), που διαβαζοντας τα καποιος, αποκτα μια ισορροπημενη αποψη για το θεμα και οχι μονοπλευρη(βενιζελικη) οπως γινοταν επι πολλους χρονια! Οπως και να'χει παντως, κανενα απο τα δυο αυτα βιβλια δεν προσφερει καποιο νεο στοιχειο στο ζητημα και σιγουρα απευθυνονται πρωτιστως σε ανθρωπους που δεν εχουν ασχοληθει ιδιαιτερα με τον Εθνικο Διχασμο και θελουν να παρουν μια εικονα.
Ενδιαφερον βιβλιο που αν και ιστορικης φυσεως, ειναι γραμμενο με αρκετα λογοτεχνικο υφος(η συγγραφεας αλλωστε ειναι λογοτεχνης), κατι που το καθιστα και αρκετα ευχαριστο ως αναγνωσμα. Η οπτικη της συγγραφεως στα γεγονοτα, ειναι σαφως αντιβενιζελικη χωρις ομως να ειναι φανατισμενη. Εστιαζει κυριως στα γεγονοτα που προηγηθηκαν του Διχασμου(1912-1915) προκειμενου ο αναγνωστης να κατανοησει καποια πραγματα καλυτερα. Η τεκμηριωση της σε αυτα που περιγραφει ειναι επαρκεστατη, το προβλημα ομως με σχεδον ολα τα βιβλια που εχουν γραφτει για τον Εθνικο Διχασμο(ανεξαρτητως οπτικης), ειναι οχι τοσο σε αυτα που γραφουν, οσο σε αυτα που παραλειπουν να γραψουν. Ετσι λοιπον και η Κακουρη περιγραφει σχετικα επιφανειακα το ζητημα των μυστικων συνεννοησεων του Κωνσταντινου με τον Καιζερ χωρις να δινει την εικονα στην ολοτητα της(βασει των διαθεσιμων στοιχειων που υπαρχουν αυτη την στιγμη). Το καλο παντως ειναι οτι το βιβλιο αυτο κυκλοφορησε σχεδον ταυτοχρονα με το πολυδιαφημισμενο και εξισου μη αντικειμενικο(βενιζελικης οπτικης το συγκεκριμενο) βιβλιο του Μαυρογορδατου που κι αυτο ειχε αντικειμενο τον Εθνικο Διχασμο. Ετσι λοιπον υπαρχουν δυο βιβλια προορισμενα για ευρυ κοινο(και λογω του υφους γραφης και τεκμηριωσης και λογω της μαζικης προωθησης που τους εγινε), που διαβαζοντας τα καποιος, αποκτα μια ισορροπημενη αποψη για το θεμα και οχι μονοπλευρη(βενιζελικη) οπως γινοταν επι πολλους χρονια! Οπως και να'χει παντως, κανενα απο τα δυο αυτα βιβλια δεν προσφερει καποιο νεο στοιχειο στο ζητημα και σιγουρα απευθυνονται πρωτιστως σε ανθρωπους που δεν εχουν ασχοληθει ιδιαιτερα με τον Εθνικο Διχασμο και θελουν να παρουν μια εικονα.
