Πήγε σχολείο στην γενέτειρά του Τρίγλεια κι έπειτα, 1878-1884, στην Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη και από το 1884 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετέβη στην Γερμανία όπου έγινε διδάκτωρ το 1892. Γυρίζοντας στην Αθήνα άρχισε να γράφει βιβλία και ιστορικές μελέτες. Γυναίκα του ήταν η Παρθενόπη Ζολώτα και είχαν 4 γιους και μία κόρη. Παιδιά τους ήταν ο Ευάγγελος (1903-1945), γεωπόνος-φυτοπαθολόγος, ο Ιωάννης (1904-1982), δικηγόρος και πολιτικός (Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων 1954-1958, Πρόεδρος τού Δημοτικού Συμβουλίου τού Δήμου Αθηναίων 1956 και Βουλευτής Αθηνών τής προδικτατορικής Ε.Δ.Α. 1958-1963), ο Γεώργιος, φιλόλογος καθηγητής (1906-1970), η Μαρία (1906-1977) και ο Αριστείδης, δικηγόρος (1909-1937). Εγγόνια του είναι ο επίτιμος δικηγόρος, τ. Νομικός Σύμβουλος τού Νοσοκομείου Ε.Ε.Σ. και μεταφραστής Τρύφων Γ. Ευαγγελίδης (1946-), ο συνταξιούχος τής Τραπέζης Ελλάδος και τ. Διευθυντής και Αντιπρόεδρος τού Ταμείου Υγείας της Ιωάννης Γ. Ευαγγελίδης (1948-), η Παρθενόπη Γ. Ευαγγελίδου (1951-), παιδιά τού Γεωργίου Ευαγγελίδη και η Παρθενόπη Ι. Ευαγγελίδου (1958-2012), κόρη τού Ιωάννου Ευαγγελίδη,
Το 1899 επέστρεψε στην Γερμανία και στο Βερολίνο μαζί με άλλους ίδρυσαν την εφημερίδα "Νέα Ελλάς" που το 1901 συνέχισε την κυκλοφορία της στην Αθήνα. Από το 1901 διορίστηκε καθηγητής σε γυμνάσια και δίδαξε για περισσότερα από 30 χρόνια, από τα οποία τα 11 ως γυμνασιάρχης. Δίδαξε στα γυμνάσια Σύρου, Πάρου , Στυλίδας , Βόλου, στο Α' Γυμνάσιο Πατρών το σχολικό έτος 1916-17[3], και στην Θήβα. Έγινε γυμνασιάρχης στην Ρόδο κι έπειτα στο Πλωμάρι, στη Σητεία, στα Καρδάμυλα και στη Σάμο.
Τιμήθηκε δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών για τα βιβλία του Η ιστορία του Εποικισμού της Ύδρας,(1935) και Η παιδεία επί Τουρκοκρατίας εις δύο τόμους (1936).
Το 1899 επέστρεψε στην Γερμανία και στο Βερολίνο μαζί με άλλους ίδρυσαν την εφημερίδα "Νέα Ελλάς" που το 1901 συνέχισε την κυκλοφορία της στην Αθήνα. Από το 1901 διορίστηκε καθηγητής σε γυμνάσια και δίδαξε για περισσότερα από 30 χρόνια, από τα οποία τα 11 ως γυμνασιάρχης. Δίδαξε στα γυμνάσια Σύρου, Πάρου , Στυλίδας , Βόλου, στο Α' Γυμνάσιο Πατρών το σχολικό έτος 1916-17[3], και στην Θήβα. Έγινε γυμνασιάρχης στην Ρόδο κι έπειτα στο Πλωμάρι, στη Σητεία, στα Καρδάμυλα και στη Σάμο.
Τιμήθηκε δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών για τα βιβλία του Η ιστορία του Εποικισμού της Ύδρας,(1935) και Η παιδεία επί Τουρκοκρατίας εις δύο τόμους (1936).
