Εχοντας στην κατοχη μου δυο παλαιοτερα βιβλια του Μιχαλη Ιγνατιου ("Τα Μυστικα Αρχεια του Κισιντζερ" και "CIA, Ο Απορρητος Φακελος του Ανδρεα"), ειχα μεγαλυτερες προσδοκιες και απογοητευτηκα αρκετα! Βεβαιως γνωριζω τις αποψεις και την οπτικη του συγγραφεα, με τα οποια διαφωνω, οπως και καποια συγγραφικα του τερτιπια -βαρυγδουποι τιτλοι βιβλιων που δεν ανταποκρινονται ακριβως στο περιεχομενο τους-,αλλα λογω της ιδιοτητας του (ανηκει σε ερευνητικη ομαδα που ασχολειται με τον αποχαρακτηρισμο αμερικανικων εγγραφων), τα βιβλια του παρουσιαζουν ενδιαφερον και προσκομιζουν και νεα στοιχεια. Εδω δυστυχως δεν συμβαινει αυτο. Κατ'αρχας το υφος γραφης ειναι εντελως φτηνο και δημοσιογραφικο (με την χειροτερη εννοια του ορου), γεματο ειρωνεια και χαρακτηρισμους σε προσωπα. Απο εκει και περα, η αφηγηση δεν ειναι συνεκτικη και τα διαφορα χρονικα "μπρος-πισω" κουραζουν. Κυριως θεμα ειναι η δολοφονια του Λαμπρακη, αλλα οι συγγραφεις προσπαθουν να ασχοληθουν γενικοτερα με το φαινομενο "παρακρατος της Δεξιας", οποτε εχουμε και αναφορες στην ανοδο και την πτωση του Καραμανλη, το πως εβλεπαν τα πραγματα τοτε οι Αμερικανοι, πως τα εβλεπε το Παλατι, τι συνεβαινε στον στρατο και στοιχεια για τις παρακρατικες οργανωσεις. Βεβαιως, ολα αυτα, θεωρητικα συνδεονται ως θεματολογια, αλλα ο τροπος αφηγησης οπως ανεφερα, δεν ειναι συνεκτικος. Αυτο φαινεται ακομη και στον τιτλο του βιβλιου, ο οποιος ειναι απλως μια φραση που ειπωθηκε απο τον Καραμανλη και απο κατω ως υποτιτλους εχουμε επεξηγησεις για την θεματολογια του βιβλιου. Ακομη και το δυνατο χαρτι του Ιγνατιου, δηλαδη η παρουσιαση νεων στοιχειων απο τα αμερικανικα αρχεια, ειναι πολυ φτωχη εδω (αυτα που γραφει το οπισθοφυλλο ειναι παραπλανητικα)! Σχετικα μικρος αριθμος εγγραφων παρουσιαζεται, με τα περισσοτερα απο αυτα να ειναι ηδη δημοσιευμενα (κυριως απο τον Παπαχελα). Οσον αφορα την υπολοιπη βιβλιογραφια του, επικρατει αρκετη μεροληψια. Καποια γεγονοτα τα τεκμηριωνει επαρκως, αλλου χρησιμοποιει αμφιλεγομενες πηγες και σε καποιες περιπτωσεις δεν υπαρχει τεκμηριωση καν! Εχει ενδιαφερον παντως το ποσο σχολαστικα τεκμηριωνει ο Ιγνατιου πραγματα που τον ενδιαφερει να τεκμηριωθουν και ταυτοχρονα, ποσο ευκολα ειναι προθυμος να δεχτει μια ατεκμηριωτη μαρτυρια οταν αφορα την σπιλωση καποιου προσωπου που δεν συμπαθει!
Το βιβλίο στην ουσία ασχολείται με την υπόθεση Λαμπράκη και τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Φέρνει στο φως κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία, αλλά η εμπάθεια με την οποία γράφουν οι συγγραφείς δεν καθιστούν ευχάριστη την ανάγνωση του βιβλίου...
