Δεν διαβάζεται αυτή η νεοελληνική μετάφραση της Πολιτείας. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Σκουτερόπουλος είναι πραγματικά άσχημη. Π.χ.: «Μου φάνηκε καλή» (327a4) ή «Αν βαστούσαν ακόμη τα κότσια μου να περπατήσω χωρίς δυσκολία» (328c7-8) ή «Από τον τρόμο μας εγώ κι ο Πολέμαρχος τα χρειαστήκαμε» (336b7). Είναι αυτά ελληνικά ενός σοβαρού, υποτίθεται, μεταφραστή και λόγιου; Αντί, λοιπόν, για τούτη την έκδοση, και μάλιστα σε τόσο απαράδεκτες τιμές, αναζητήστε την κορυφαία μετάφραση που εκπόνησε ο Ιωάννης Γρυπάρης στη δημοτική (1941), η οποία κυκλοφορεί ακόμη από γνωστό εκδοτικό οίκο. Λίγες είναι οι εκφράσεις που μπορεί να είναι ελάχιστα δυσνόητες· μια αντιπαραβολή, όμως, της μτφρ του Γρυπάρη με τούτην εδώ του Σκουτερόπουλου θα σας πείσει για την αξία της. Μεταφράζει ο Γρυπάρης: «Και πραγματικώς πολύ ωραία μου φάνηκε» (327a4), «αν βέβαια ήμουν εγώ ακόμα σε θέση ν᾽ ανεβαίνω εύκολα στην πόλη» (328c7-8) και «Κι εγώ κι ο Πολέμαρχος ζαρώσαμε από το φόβο μας.» (336b7).
Δεν διαβάζεται αυτή η νεοελληνική μετάφραση της Πολιτείας. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Σκουτερόπουλος είναι πραγματικά άσχημη. Π.χ.: «Μου φάνηκε καλή» (327a4) ή «Αν βαστούσαν ακόμη τα κότσια μου να περπατήσω χωρίς δυσκολία» (328c7-8) ή «Από τον τρόμο μας εγώ κι ο Πολέμαρχος τα χρειαστήκαμε» (336b7). Είναι αυτά ελληνικά ενός σοβαρού, υποτίθεται, μεταφραστή και λόγιου; Αντί, λοιπόν, για τούτη την έκδοση, και μάλιστα σε τόσο απαράδεκτες τιμές, αναζητήστε την κορυφαία μετάφραση που εκπόνησε ο Ιωάννης Γρυπάρης στη δημοτική (1941), η οποία κυκλοφορεί ακόμη από γνωστό εκδοτικό οίκο. Λίγες είναι οι εκφράσεις που μπορεί να είναι ελάχιστα δυσνόητες· μια αντιπαραβολή, όμως, της μτφρ του Γρυπάρη με τούτην εδώ του Σκουτερόπουλου θα σας πείσει για την αξία της. Μεταφράζει ο Γρυπάρης: «Και πραγματικώς πολύ ωραία μου φάνηκε» (327a4), «αν βέβαια ήμουν εγώ ακόμα σε θέση ν᾽ ανεβαίνω εύκολα στην πόλη» (328c7-8) και «Κι εγώ κι ο Πολέμαρχος ζαρώσαμε από το φόβο μας.» (336b7).
