Παιχνίδι με τη φωτιά 

Συγγραφέας:  Lorraine Heath
Επιμελητής:  Μαρία Μπανούση
Μεταφραστής:  Μαρία Βασιλειάδου
Εκδόσεις: Elxis
Έτος: 2018
Αριθμός σελίδων: 392
Τύπος εξωφύλλου: softcover
Γλώσσα: Ελληνικά
ISBN-13: 9786185229863
ISBN-10: 6185229862
Το θέλουν: 16 metabookers
Αγγελίες
Αξιολογήσεις του βιβλίου
1 αξιολόγηση
17 Οκτωβρίου 2025
Σκεφτείτε το καλά πριν αγοράσετε αυτό το βιβλίο! :/

Είπα να ξεφύγω λίγο από τα ακαδημαϊκά βιβλία και το ιστορικό μυθιστόρημα και να διαβάσω κάποιο ρομάντζο παρόλο που δε διαβάζω τέτοια βιβλία, ακριβώς επειδή παρουσιάζουν τοξικά πρότυπα στις μεταξύ σχέσεις των δυο φύλων. Σκέφτηκα να δώσω μια ακόμα ευκαιρία σε αυτή την κατηγορία. Τι το ήθελα;

Η Lorraine Heath φαίνεται πως ήθελε να γράψει ένα ρομαντικό δράμα με ένταση, πάθος και να θίξει κοινωνικά θέματα. Αντ’ αυτού, μας χάρισε μια μίξη από οικογενειακές στορίες και Sweet Home Alabama.
Η πρωταγωνίστρια (Ολίβια) δέχεται παθητικά να μείνει στο σπίτι της ένας άγνωστος και να φροντίσει τον γιο της (γιατί η ίδια δεν μπορεί, είναι πολύ αδύναμη 🤡) και εν τέλει τον ερωτεύεται. Αποδεικνύεται πως ο πρωταγωνιστής (Τζακ) είναι ο γιος του άντρα της. Φυσικά το σεξουαλικό κομμάτι δε λείπει από τέτοια βιβλία. Τι πιο σύνηθες! Άρα ο Τζακ ερωτεύεται...τη γυναίκα του πατέρα του και το παιδί που έχει η Ολίβια είναι στην πραγματικότητα ο αδερφός του Τζακ! Αφού ο συγκεκριμένος επιβλήθηκε και τη μείωσε, προσβάλλοντάς την πάμπολλες φορές, και αφού εκείνη είναι μια αδύναμη γυναικούλα (έτσι όπως την παρουσιάζει η συγγραφέας) και δεν μπορεί όχι μόνο να μιλήσει αλλά ούτε και να σκεφτεί, κατέληξαν μαζί 😂. Τι;

Οι διάλογοι ήταν βαρετοί και η μετάφραση κωμικοτραγική! Καμία επιμέλεια, κολλημένες λέξεις χωρίς κενά σε μερικά σημεία. Ο εκδοτικός φαίνεται πως δεν έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στο συγκεκριμένο βιβλίο και να' ταν μόνο αυτό;

Το τέλος; Καλά, προβλέψιμο. Αφήνει την αίσθηση πως η συγγραφέας κουράστηκε και είπε “ας τελειώνει, δεν έχει σημασία ποιος είναι παιδί ποιανού”. Τι πρότυπα είναι αυτά που παρουσιάζει; Τις περισσότερες φορές σε αυτού τους είδους τα βιβλία, η γυναίκα λοιπόν, παρουσιάζεται άβουλη, αδύναμη, αναποφάσιστη, αναπαράγοντας τις προκαταλήψεις. Από την άλλη ο άντρας είναι σατανικά όμορφος, λογικός, δυνατός και εκείνος που μπορεί να επιβληθεί παντού! Τέλος ερωτεύονται και ζουν μαζί! Θα μπορούσε η συγγραφέας να θίξει τα κοινωνικά προβλήματα και τις συμπεριφορές της εποχής με σεβασμό και να μην τα ρομαντικοποιεί! Άκρως
προβληματικό!

Ωστόσο ένα αστεράκι γιατί ο τίτλος ήταν πολύ ρεαλιστικός. Όχι μόνο οι πρωταγωνιστές "κάηκαν" αλλά εν τέλει κάηκε και το μυαλό μου!