Ένα μυθιστόρημα για τα εφτά "χαμένα χρόνια" της ζωής του μεγάλου βάρδου για τα οποία οι μελετητές δε γνωρίζουν τίποτα. Ήταν στις ηλικίες 21-28, είχε ήδη παντρευτεί την Αν Χάθαγουέι (εκείνη δεν ήταν ηθοποιός) κι είχε τρία παιδιά μαζί της.
Ο συγγραφέας εμπνέεται από αυτήν τη μαύρη τρύπα στη ζωή του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα, για να δώσει τη δική του εκδοχή για το τι έκανε αυτά τα χρόνια. Άφησε, λοιπόν, το Στράτφορντ στον ποταμό Έιβον και παράδερνε νηστικός στα σοκάκια και τα καπηλειά του Λονδίνου δοκιμάζοντας την τύχη του στο θέατρο, δίπλα σε ηγεμόνες, ή απλά με φίλους. Έμενε σ' ένα βρώμικο υπόγειο παρέα με διάφορα ζωύφια. Επισκέφτηκε ένα μοναστήρι, γνώρισε ανθρώπους και ζώα.
Καταλαβαίνω ότι ο συγγραφέας έχει ζήσει πολύ στο εξωτερικό και μπορεί να εκφράζεται σε πολλές γλώσσες, προτιμώ, όμως, τα βιβλία που διαβάζω να είναι εντελώς σε ελληνικό κείμενο. Το έργο έχει κάποιες καλές ιδέες, αλλά δε με ενθουσίασε.
Ο συγγραφέας εμπνέεται από αυτήν τη μαύρη τρύπα στη ζωή του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα, για να δώσει τη δική του εκδοχή για το τι έκανε αυτά τα χρόνια. Άφησε, λοιπόν, το Στράτφορντ στον ποταμό Έιβον και παράδερνε νηστικός στα σοκάκια και τα καπηλειά του Λονδίνου δοκιμάζοντας την τύχη του στο θέατρο, δίπλα σε ηγεμόνες, ή απλά με φίλους. Έμενε σ' ένα βρώμικο υπόγειο παρέα με διάφορα ζωύφια. Επισκέφτηκε ένα μοναστήρι, γνώρισε ανθρώπους και ζώα.
Καταλαβαίνω ότι ο συγγραφέας έχει ζήσει πολύ στο εξωτερικό και μπορεί να εκφράζεται σε πολλές γλώσσες, προτιμώ, όμως, τα βιβλία που διαβάζω να είναι εντελώς σε ελληνικό κείμενο. Το έργο έχει κάποιες καλές ιδέες, αλλά δε με ενθουσίασε.
