Αν και ο συγγραφεας μου ειναι ιδιαιτερα αντιπαθης, το βιβλιο ειναι μια σοβαρη και τεκμηριωμενη μελετη σχετικα με την ομοφυλοφιλια στην αρχαια Ελλαδα, κανοντας εκτενη χρηση αρχαιοελληνικων κειμενων(πρωτοτυπο και μεταφραση με ακριβεις παραπομπες)και θετοντας το ζητημα στην ορθη διασταση! Δηλαδη δεν εξεταζει αν υπηρχε η δεν υπηρχε ομοφυλοφιλια(διοτι προφανως υπηρχε παντου και παντα), αλλα κατα ποσο η σεξουαλικη πραξη μεταξυ ανδρων ηταν η δεν ηταν ηθικα η/και νομικα καταδικαστεα! Αυτο που προκυπτει απο τα κειμενα, ειναι οτι σαφως και ηταν καταδικαστεα στην Αθηνα και την Σπαρτη. Επισης θετει στην ορθη του διασταση, το ζητημα της παιδεραστιας και τη σχεση "εραστη-ερωμενου" οπου φαινεται η παιδαγωγικη υφη αυτου του ειδους της ιδιομορφης σχεσης. Αρνητικα για το βιβλιο, μπορω να εντοπισω δυο, που προκυπτουν απο τη γνωστη "ελληνολατρεια" του συγγραφεα. Το πρωτο ειναι οτι βιαζεται να απορριψει ως "αοριστες" τις αναφορες αρχαιων πηγων για την ομοφυλοφιλια σε περιοχες πλην Αθηνας-Σπαρτης. Ειναι γεγονος οτι δεν εχουμε πολυ συγκεκριμενα στοιχεια σχετικα με αλλες περιοχες πλην των δυο παραπανω, αλλα γεγονος ειναι επισης οτι τοσο ο Ξενοφων στη "Λακεδαιμονιων Πολιτεια", οσο και ο Αριστοτελης στα "Πολιτικα", ξεκαθαρα λενε οτι στη Βοιωτια, την Ηλεια και την Κρητη, η ομοφυλοφιλια ηταν ανεκτη. Το δευτερο αρνητικο, ειναι οτι προσπερνα το πασιφανες γεγονος(για οσους εχουν μελετησει τα αρχαια κειμενα), οτι παρολο που η σχεση "εραστη-ερωμενου" ηταν καθαρα παιδαγωγικη στην ιδεατη της μορφη, προφανως και διαφοροι επιδοξοι εραστες με προσχημα την παιδαγωγικη φυση της σχεσης, επεδιωκαν και αλλου ειδους οφελη(αλλιως, ποιο το νοημα αναφορων περι ζηλειας και ελλειψης υπνου διοτι σκεφτεται τον ερωμενο κλπ κλπ;). Αξιολογο βιβλιο οπως και να'χει.
Το εν λόγω βιβλίο εκφράζει συγκεκριμένες μεροληπτικές πεποιθήσεις, απορρίπτοντας τις καθιερωμένες αρχαίες πηγές ως «πολύ γενικές» και υποστηρίζοντας ότι η ομοφυλοφιλία ήταν ευρέως απορριπτέα στην αρχαία Ελλάδα. Η προοπτική αυτή έχει τις ρίζες της σε μια συντηρητική ερμηνεία που ευθυγραμμίζεται με τις σύγχρονες ακροδεξιές ατζέντες, με στόχο να αναδιαμορφώσει την αφήγηση ώστε να ταιριάζει στους σημερινούς ιδεολογικούς στόχους αντί να παρέχει μια αμερόληπτη ιστορική ανάλυση. Το θέμα είναι καλά τεκμηριωμένο μέσα από διάφορα επιστημονικά έργα και πρωτογενείς πηγές που υποδεικνύουν σύνθετες και διαφοροποιημένες στάσεις απέναντι στις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Τα έργα ιστορικών και μελετητών όπως ο Kenneth Dover και ο Thomas K. Hubbard παρέχουν εμπεριστατωμένες αναλύσεις που αποδεικνύουν ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού πολιτισμού. Το συντηρητικό επιχείρημα ότι η ομοφυλοφιλία ήταν ευρέως απορριπτέα στην αρχαία Ελλάδα τείνει να επανερμηνεύει επιλεκτικά τις πηγές ή να απορρίπτει τα υπάρχοντα στοιχεία που έρχονται σε αντίθεση με την παραδοχή του. Οι σχολές σκέψης στο πλαίσιο των κλασικών σπουδών και της queer θεωρίας τονίζουν ότι οι σύγχρονες δυτικές ερμηνείες της σεξουαλικότητας δεν αντιστοιχούν ευκρινώς στις αρχαίες πρακτικές. Μελετητές όπως ο James Davidson και η Martha Nussbaum υποστηρίζουν ότι οι σεξουαλικές συμπεριφορές και νόρμες στην αρχαία Ελλάδα δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν απλουστευτικά σύμφωνα με τα σύγχρονα δυαδικά συστήματα αποδοχής ή απόρριψης. Οι ακροδεξιές ερμηνείες συχνά χρησιμοποιούν cherry-picking και αναχρονιστικές αναγνώσεις για να ενισχύσουν τις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές προκαταλήψεις. Αυτή η πρακτική διαστρεβλώνει την ιστορική πραγματικότητα και μειώνει την κατανόηση του πόσο ποικίλες και εξελιγμένες ήταν οι αρχαίες ελληνικές στάσεις απέναντι στις σχέσεις.
Άσχετα με το πόσο αντιπαθής είναι ο συγγραφέας, το βιβλίο παρουσιάζει δεδομένα τα οποία την σημερινή εποχή έχουμε μάθει ότι πρέπει να απορρίπτουμε απλά και μόνο γιατί δεν είναι ανεκτά με την woke κουλτούρα.
