Στο δεύτερο αυτό βιβλίο της τριλογίας η φαντασία παραμένει σε μέτριο βαθμό. Βρίσκει έκφραση κυρίως στη χιλιόχρονη εμπόρισσα με το προσωνύμιο “Μάνα-Κουράγιο” και στο στοιχείο της συλλογικής ψευδαίσθησης, που εισάγει εδώ η Μπουραζοπούλου. Οι κάτοικοι κάθε πλευράς της Πρέσπας, βλέπουν διαφορετικό το φυσικό περιβάλλον, ακόμα κι όταν μετακινούνται σε διαφορετική πλευρά της λίμνης. Έτσι, ο Εμμανουήλ κι η Λούνα βλέπουν καταρρακτώδη βροχή όταν πηγαίνουν στη Βόρεια Μακεδονία, ενώ οι δρακολόγοι της ερήμου, βλέπουν τις βάρκες της ελληνικής πλευράς να αιωρούνται στον αέρα. Δεν υπάρχει γι’ αυτούς, τίποτ’ άλλο εκτός από άμμο.
Κι αυτό το έργο της συγγραφέα είναι ενορχηστρωμένο με μαεστρία όπου κάθε λεπτομέρεια δένει αριστοτεχνικά με τις υπόλοιπες, ενώ την αφήγηση εμπλουτίζει η παράλληλη ιστορία του Αλχημιστή και του μαθητή, που αναπτύσσεται και στα τρία βιβλία, παρακολουθώντας με τον δικό της τρόπο την πλοκή. Οι άνθρωποι και σ’ αυτό το βιβλίο αποδεικνύονται χειρότεροι από τον δράκο.
Θαυμάζω απεριόριστα την Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Θεωρώ κάθε βιβλίο της, απ’ τα δύο που έχω διαβάσει, έπος και θέλω να διαβάσω όλα της τα έργα. Πιστεύω ότι αποτελεί κεφάλαιο για τον ελληνικό πολιτισμό.
Κι αυτό το έργο της συγγραφέα είναι ενορχηστρωμένο με μαεστρία όπου κάθε λεπτομέρεια δένει αριστοτεχνικά με τις υπόλοιπες, ενώ την αφήγηση εμπλουτίζει η παράλληλη ιστορία του Αλχημιστή και του μαθητή, που αναπτύσσεται και στα τρία βιβλία, παρακολουθώντας με τον δικό της τρόπο την πλοκή. Οι άνθρωποι και σ’ αυτό το βιβλίο αποδεικνύονται χειρότεροι από τον δράκο.
Θαυμάζω απεριόριστα την Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Θεωρώ κάθε βιβλίο της, απ’ τα δύο που έχω διαβάσει, έπος και θέλω να διαβάσω όλα της τα έργα. Πιστεύω ότι αποτελεί κεφάλαιο για τον ελληνικό πολιτισμό.
Έχοντας ολοκληρώσει την τριλογία θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό προς τη γραφή της κυρίας Μπουραζοπούλου. Με εκπληκτική μαεστρία συνδυάζει φαντασία με πολιτική, και ετσι αποκτά μια ελευθερία να κρίνει και να επικρίνει πρόσωπα και καταστάσεις. Το βιβλίο είναι βαθιά αλληγορικό και εκφράζει έντονα τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα της εποχής στην οποία είναι γραμμένο αλλά και των περιοχών που τοποθετείται.
Προσωπικά βρήκα το δεύτερο βιβλίο ως το πιο ξεχωριστό της τριλογίας.
Επίσης αξιοσημείωτο για την γραφή της κυρίας Μπουραζοπούλου αποτελεί το γεγονός ότι αν και έχουν εκδοθεί τα βιβλία με σειρά 1-2-3 μπορούν να διαβαστούν όπως επιθυμεί ο αναγνώστης.
Ευελπιστώ στη πορεία να διαβάσω και άλλα της έργα και να σκεφτώ σοβαρά αν την θεωρώ την αγαπημένη μου Ελληνίδα συγγραφέα.
Προσωπικά βρήκα το δεύτερο βιβλίο ως το πιο ξεχωριστό της τριλογίας.
Επίσης αξιοσημείωτο για την γραφή της κυρίας Μπουραζοπούλου αποτελεί το γεγονός ότι αν και έχουν εκδοθεί τα βιβλία με σειρά 1-2-3 μπορούν να διαβαστούν όπως επιθυμεί ο αναγνώστης.
Ευελπιστώ στη πορεία να διαβάσω και άλλα της έργα και να σκεφτώ σοβαρά αν την θεωρώ την αγαπημένη μου Ελληνίδα συγγραφέα.
