Εκπληκτική ατμόσφαιρα σε ακόμα ένα "σκληρό" μυθιστόρημα του Σιμενόν. Ο κεντρικός του ήρωας είναι σκιαγραφημένος άλλοτε σαν αφελής και άλλοτε σαν υποκριτής απέναντι στον εαυτό του κυρίως. Η αγωνία απλώνεται αργά και αφορά όχι μόνο το τι έγινε τελικά με την εξαφάνιση της νεαρής και άπιστης συζύγου του. Κυρίως υπάρχει αγωνία για τον τρόπο που αποκαλύπτεται το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ο εμιγκρές πρωταγωνιστής ανέπτυξε την προσωπικότητά του και για τις αντιδράσεις του κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η ένταση κορυφώνεται από την ανάμιξη της αστυνομίας και μετά και ο ρυθμός γίνεται ταχύτερος. Τέσσερα αστέρια εύκολα (πέντε "το χιόνι ήταν βρώμικο" που είναι κορυφαίο).
Εκπληκτική ατμόσφαιρα σε ακόμα ένα "σκληρό" μυθιστόρημα του Σιμενόν. Ο κεντρικός του ήρωας είναι σκιαγραφημένος άλλοτε σαν αφελής και άλλοτε σαν υποκριτής απέναντι στον εαυτό του κυρίως. Η αγωνία απλώνεται αργά και αφορά όχι μόνο το τι έγινε τελικά με την εξαφάνιση της νεαρής και άπιστης συζύγου του. Κυρίως υπάρχει αγωνία για τον τρόπο που αποκαλύπτεται το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο ο εμιγκρές πρωταγωνιστής ανέπτυξε την προσωπικότητά του και για τις αντιδράσεις του κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η ένταση κορυφώνεται από την ανάμιξη της αστυνομίας και μετά και ο ρυθμός γίνεται ταχύτερος. Τέσσερα αστέρια εύκολα (πέντε "το χιόνι ήταν βρώμικο" που είναι κορυφαίο).
