2,5 αστέρια
Αύγουστος 1981: ο ακροδεξιός σύλλογος νοσταλγών της χούντας "Ελλήνων ήθος" πραγματοποιεί την ετήσια συνάντησή του στο ξενοδοχείο Απόλλων. Οι, ως επί το πλείστον ζάπλουτοι, φασίστες μαζεύονται για μια εβδομάδα για να καταπνίξουν τον φόβο τους και να ξορκίσουν το κακό (γι' αυτούς) του Αντρέα που έρχεται με φόρα στις προσεχείς εκλογές τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Στο παρασκήνιο πουλούν λάθρα αρχαία και πολύτιμους πίνακες, ενώ μια θαραλλέα δικαστικός βρίσκεται εκεί για να τους ξεσκεπάσει και να τους μπουζουριάσει.
Το εξώφυλλο είναι τρομερό. Η ιδέα δεν είναι άσχημη. Η εκτέλεση με χάλασε. Από τα 26 κεφάλαια του βιβλίου τα 21 αφιερώνονται στην παρουσίαση καθενός από τους παρευρισκόμενους, το παρελθόν των οποίων έχει μπόλικες μελανές σελίδες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η πλειονότητα έχει αρχαιοπρεπή ονόματα, όπως το ψευδώνυμο του συγγραφέα, αν και δε νομίζω ότι συμμερίζεται τις απόψεις τους. Η καθαυτή δράση περιορίζεται στα τελευταία 3-4 κεφάλαια, ενώ το τέλος το μαθαίνουμε στον επίλογο. Παίζει πολύ υβρεολόγιο κι εντόπισα κάποια προφανή λάθη που θα είχε προλάβει μια στοιχειώδης επιμέλεια.
Από εμένα είναι τσου.
Αύγουστος 1981: ο ακροδεξιός σύλλογος νοσταλγών της χούντας "Ελλήνων ήθος" πραγματοποιεί την ετήσια συνάντησή του στο ξενοδοχείο Απόλλων. Οι, ως επί το πλείστον ζάπλουτοι, φασίστες μαζεύονται για μια εβδομάδα για να καταπνίξουν τον φόβο τους και να ξορκίσουν το κακό (γι' αυτούς) του Αντρέα που έρχεται με φόρα στις προσεχείς εκλογές τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Στο παρασκήνιο πουλούν λάθρα αρχαία και πολύτιμους πίνακες, ενώ μια θαραλλέα δικαστικός βρίσκεται εκεί για να τους ξεσκεπάσει και να τους μπουζουριάσει.
Το εξώφυλλο είναι τρομερό. Η ιδέα δεν είναι άσχημη. Η εκτέλεση με χάλασε. Από τα 26 κεφάλαια του βιβλίου τα 21 αφιερώνονται στην παρουσίαση καθενός από τους παρευρισκόμενους, το παρελθόν των οποίων έχει μπόλικες μελανές σελίδες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η πλειονότητα έχει αρχαιοπρεπή ονόματα, όπως το ψευδώνυμο του συγγραφέα, αν και δε νομίζω ότι συμμερίζεται τις απόψεις τους. Η καθαυτή δράση περιορίζεται στα τελευταία 3-4 κεφάλαια, ενώ το τέλος το μαθαίνουμε στον επίλογο. Παίζει πολύ υβρεολόγιο κι εντόπισα κάποια προφανή λάθη που θα είχε προλάβει μια στοιχειώδης επιμέλεια.
Από εμένα είναι τσου.
