Μια νουβέλα όπου η Λισπέκτορ επινοεί έναν άντρα συγγραφέα που γράφει για μια άσχημη φτωχή κοπέλα που δουλεύει ως δακτυλογράφος στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Ο συγγραφέας μας μιλάει σε πρώτο πρόσωπο για το βιβλίο που γράφει, παράλληλα με την αφήγηση. Το όνομα της κοπέλας το μαθαίνουμε μετά το μέσο της ιστορίας, όταν συστήνεται σε κάποιον με τον οποίο βγαίνει - έχει κι αυτό τη σημασία του. Ο/η συγγραφέας αγαπά την ηρωΐδα του, αλλά δεν της χαρίζεται. Η ζωή της ήταν κι είναι δύσκολη, κι η ίδια όχι πολύ έξυπνη, κι αυτό μπορεί να φέρει σ' αμηχανία τον αναγνώστη,-τρια.
Το επίμετρο της Σιξού είναι περισσότερο λογοτεχνικό και δεν βοήθησε στην κατανόηση του κειμένου σε αντίθεση με τα κείμενα του μεταφραστή.
Το επίμετρο της Σιξού είναι περισσότερο λογοτεχνικό και δεν βοήθησε στην κατανόηση του κειμένου σε αντίθεση με τα κείμενα του μεταφραστή.
