Ο μικρός Τούρκος Αχμέτ χάνει το πεύκο της αυλής και τον πατέρα του το ίδιο βράδυ, και καθώς απομένει ο μόνος άντρας της οικογένειας, πρέπει να δουλέψει για να ζήσει τη μάνα και τις αδερφές του. Μπαίνει, λοιπόν, στη δουλειά του θείου του κι όταν του ζητούν να σοβαντίσει τις αγιογραφίες μιας βυζαντινής εκκλησίας, δεν μπορεί. Νιώθει αυτά τα μάτια να κοιτάζουν το είναι του. Σύντομα θα μπαρκάρει και θα βρει ένα άλλο μέρος για να ζήσει ελεύθερος. Χρόνια πολλά μετά ο εγγονός του θα του κάνει ένα ανεκτίμητο δώρο.
Τα μάτια που ζωγράφισε η Εύη Τσακνιά, μοιάζουν με τα πορτρέτα του Φαγιούμ.
Το βιβλίο μιλά για την ειρηνική συνύπαρξη και τον σεβασμό σε άλλους πολιτισμούς και δικαίως έλαβε το βραβείο της Χρυσής Λίστας του ELNIPLEX.
Τα μάτια που ζωγράφισε η Εύη Τσακνιά, μοιάζουν με τα πορτρέτα του Φαγιούμ.
Το βιβλίο μιλά για την ειρηνική συνύπαρξη και τον σεβασμό σε άλλους πολιτισμούς και δικαίως έλαβε το βραβείο της Χρυσής Λίστας του ELNIPLEX.
