Η Ελένα, λοιπόν, είναι μια γυναίκα 65 ετών, που πάσχει από μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή Πάρκινσον, την οποία γυναίκα φρόντιζε η κόρη της Ρίτα μέχρι τον βίαιο θάνατό της πριν από τρεις μήνες. Όλοι θεωρούν το συμβάν αυτοκτονία, η Ελένα, όμως, ξέρει ότι είναι φόνος κι, επειδή η ίδια είναι ανύμπορη λόγω της αρρώστιας, ψάχνει κάποιο, ένα σώμα ικανό κι όχι δυσκίνητο σαν το δικό της, να τη βοηθήσει να διαλευκάνουν μαζί το έγκλημα, αφού η αστυνομία δεν την ακούει.
Είχα διαβάσει την υπόθεση και νόμιζα ότι το βιβλίο θα ήταν κάποιου είδους αστυνομικό, αλλά είναι πολύ περισσότερα. Έχει ως θέμα τη μητρότητα, επιθυμητή και μη, ένα θέμα επίκαιρο, το οποίο αποτελεί έναν υπαρκτό κίνδυνο οπισθοδρόμησης της κοινωνίας, ακόμα κι αν το προωθούν αυτές τις μέρες στην Ελλάδα, για να ξεχάσουμε άλλα διαφορετικού μεγέθους. Μιλάει, επίσης, για την υποκρισία των θρησκόληπτων που ξέρουν να κρίνουν και θέλουν να ελέγχουν ξένα σώματα, αλλά όταν έρχεται η ώρα ν' αναλάβουν οι ίδιοι ευθύνες, δε διστάζουν να σκοτώσουν ανθρώπους που έχουν γεννηθεί. Οι γυναίκες δεν είναι παιδομηχανές, ούτε προορίζονται να γίνουν γονείς περισσότερο απ' ό,τι οι άνδρες, κι όταν πιέζονται έχουμε φαινόμενα όπως αυτό στην Κρήτη, που εννοείται ότι είναι καταδικαστέα.
Είχα διαβάσει την υπόθεση και νόμιζα ότι το βιβλίο θα ήταν κάποιου είδους αστυνομικό, αλλά είναι πολύ περισσότερα. Έχει ως θέμα τη μητρότητα, επιθυμητή και μη, ένα θέμα επίκαιρο, το οποίο αποτελεί έναν υπαρκτό κίνδυνο οπισθοδρόμησης της κοινωνίας, ακόμα κι αν το προωθούν αυτές τις μέρες στην Ελλάδα, για να ξεχάσουμε άλλα διαφορετικού μεγέθους. Μιλάει, επίσης, για την υποκρισία των θρησκόληπτων που ξέρουν να κρίνουν και θέλουν να ελέγχουν ξένα σώματα, αλλά όταν έρχεται η ώρα ν' αναλάβουν οι ίδιοι ευθύνες, δε διστάζουν να σκοτώσουν ανθρώπους που έχουν γεννηθεί. Οι γυναίκες δεν είναι παιδομηχανές, ούτε προορίζονται να γίνουν γονείς περισσότερο απ' ό,τι οι άνδρες, κι όταν πιέζονται έχουμε φαινόμενα όπως αυτό στην Κρήτη, που εννοείται ότι είναι καταδικαστέα.
