Η Γουόρτον χωρίζει τους αναγνώστες σε δύο κατηγορίες: τους γεννημένους και τους μηχανικούς, τους καλούς και τους κακούς, όπου οι δεύτεροι διαβάζουν, όχι τόσο επειδή τους αρέσει, αλλά επειδή "πρέπει" και είναι καλό για την εικόνα τους. Αυτοί οι δεύτεροι, μάλιστα, δεν καταλαβαίνουν τόσο καλά, όσο οι πρώτοι, αυτά που διαβάζουν. Διαφωνώ με αυτήν την προσέγγιση και τη θεωρώ ρατσιστική. Νομίζω ότι είναι καλό να διαβάζει κάποιος, όπως και για όποιον λόγο θέλει.
Ένα απο τα πιο όμορφα βιβλία που διάβασα ποτέ!
