Οπως ακριβως γραφει στον υποτιτλο, το βιβλιο αυτο ασχολειται με οσα γραφει και οσα δεν γραφει ο Αλεξης Παπαχελας στο προσφατο, πολυδιαφημισμενο βιβλιο του. Οπως ειχα επισημανει και στην αντιστοιχη κριτικη μου, το βιβλιο του Παπαχελα εχει ενδιαφερον αλλα ασχολειται επιδερμικα με την περιοδο 1967-73 και πολυ αναλυτικα με την περιοδο 73-74, βασιζομενο σχεδον αποκλειστικα στα αμερικανικα αρχεια και καποιες συνεντευξεις που του παραχωρησαν προσωπα που εδρασαν εκεινη την περιοδο. Ο Χατζηδακης λοιπον ασκει εποικοδομητικη κριτικη στον Παπαχελα, δεν απαξιωνει την προσπαθεια του, αλλα κυριως συμπληρωνει και διορθωνει, δινοντας μια πολυ πιο ολοκληρωμενη εικονα των γεγονοτων, ειδικα για την περιοδο 67-73, κανοντας χρηση τοσο αμερικανικων αρχειων, οσο και βιβλιογραφιας, στοιχειων και μαρτυριων που ειτε αγνοει, ειτε προσπερασε ο Παπαχελας. Εν τελει ο Χατζηδακης προσφερει μια πολυ πιο ολοκληρωμενη εικονα των ελληνοαμερικανικων σχεσεων τοτε.
Οπως ακριβως γραφει στον υποτιτλο, το βιβλιο αυτο ασχολειται με οσα γραφει και οσα δεν γραφει ο Αλεξης Παπαχελας στο προσφατο, πολυδιαφημισμενο βιβλιο του. Οπως ειχα επισημανει και στην αντιστοιχη κριτικη μου, το βιβλιο του Παπαχελα εχει ενδιαφερον αλλα ασχολειται επιδερμικα με την περιοδο 1967-73 και πολυ αναλυτικα με την περιοδο 73-74, βασιζομενο σχεδον αποκλειστικα στα αμερικανικα αρχεια και καποιες συνεντευξεις που του παραχωρησαν προσωπα που εδρασαν εκεινη την περιοδο. Ο Χατζηδακης λοιπον ασκει εποικοδομητικη κριτικη στον Παπαχελα, δεν απαξιωνει την προσπαθεια του, αλλα κυριως συμπληρωνει και διορθωνει, δινοντας μια πολυ πιο ολοκληρωμενη εικονα των γεγονοτων, ειδικα για την περιοδο 67-73, κανοντας χρηση τοσο αμερικανικων αρχειων, οσο και βιβλιογραφιας, στοιχειων και μαρτυριων που ειτε αγνοει, ειτε προσπερασε ο Παπαχελας. Εν τελει ο Χατζηδακης προσφερει μια πολυ πιο ολοκληρωμενη εικονα των ελληνοαμερικανικων σχεσεων τοτε.
