Μια πολύ τρυφερή ποιητική συλλογή για την παιδική ηλικία, την ενηλικίωση, την ξενιτιά, την Ελλάδα, τον έρωτα. Μου άρεσε πολύ.
.
.
.
Σπάω και σκορπίζομαι
Δεν θυμάμαι τη μετάβαση. Ξέρω μόνο ότι περπάτησα προς το νερό, αφήνοντας τον Μπαμπά πίσω. Τον παρατηρούσα να μεγαλώνει για καιρό. Ήθελα να του το κάνω πιο εύκολο, αλλά δεν ήξερα πώς. Θυμήθηκα τότε που ήμουν τεσσάρων ή πέντε, κι ο Μπαμπάς ήθελε να κολυμπήσει στα βαθιά. Δεν ήξερα να κολυμπώ, αλλά ήξερα ότι ήθελα να είμαι μαζί του. Η Μαμά δεν είχε τα αντανακλαστικά για να με σταματήσει, οπότε τον ακολούθησα, και μέσα σε δευτερόλεπτα το νερό είχε καλύψει το κεφάλι μου και γέμιζε τα πνευμόνια μου. Ένιωθα ηρεμία, πέθαινα. Και μετά, την τελευταία στιγμή, με τράβηξαν στην επιφάνεια. Έκλαιγα και αγκομαχούσα καθώς με αναγεννούσαν βίαια, με τραβούσαν στο εκτυφλωτικό φως. Η Μαμά ούρλιαζε. Δεν μπορούσε να κολυμπήσει για να σώσει τη ζωή της , και δεν μπορούσε για να σώσει τη δική μου. Θα αγαπιόμαστε για πάντα, χωρίς πάντα να καταλαβαίνουμε.
Θαύμα, η μπλόφα της επιβίωσης.
.
.
.
2021
δίκη/οικολογική καταστροφή/πρόσληψη 4000 παπάδων/πληθωρισμός/μένουμε σπίτι/sms για σωματική άσκηση/ο πρωθυπουργός πήγε τριήμερο/βασανισμοί/συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων απαγορεύονται την ημέρα του Πολυτεχνείου/επιτρέπεται όμως να κοινωνούμε με το ίδιο κουτάλι/ανελευθερία του τύπου/μωρά που θα κοιμούνται για πάντα στο Αιγαίο/εργατικό ατύχημα/Δικεοσήνι/ψυχικά ασθενής τρανς γυναίκα εξαφανίστηκε/εθεάθη/βρέθηκε νεκρή/100 θάνατοι τη μέρα/θέλει η ελληνική κυβέρνηση μια αστυνομία αμερικανικού τύπου;/συμμορίες φασιστών επιτίθενται σε σχολεία/βιασμός/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία
.
.
.
Περνώ τις μέρες πριν τη μετανάστευση στο νησί με τη μαμά και τα αδέρφια της. Κοιμάμαι στο κρεβάτι όπου κοιμόταν κάποτε η γιαγιά κάτω από το εικονοστάσι με τα κιτρινισμένα στεφάνια του γάμου της.
Η μαμά έχει αποφασίσει να με στηρίξει σε ό,τι κάνω, αν πάω στον Βορρά, σε ένα χωριό με αγελάδες, ή στον Άρη. Κάθε φορά που μου θυμίζει ότι πιστεύει σ' εμένα η ντισκομπάλα στο στομάχι μου εκρήγνυται.
Όταν επισκεφτήκαμε το χωριό της γιαγιάς συναντήσαμε έναν αγαπημένο ξάδερφό της, ο οποίος πάντα θεωρούσε ότι έχω μυαλό.
"Η γιαγιά σου μου είχε πει για σένα
Είμαι περίεργη να δω τι θα κάνει αυτό το παιδί".
Κι εγώ, γιαγιά, έχω μεγάλη περιέργεια γι' αυτό το παιδί, να δω αν θ' αντέξει, να δω πού θα το βγάλει ο δρόμος του, να δω αν κάπου ο κόσμος του επιφυλάσσει μια άνοιξη.
.
.
.
Σπάω και σκορπίζομαι
Δεν θυμάμαι τη μετάβαση. Ξέρω μόνο ότι περπάτησα προς το νερό, αφήνοντας τον Μπαμπά πίσω. Τον παρατηρούσα να μεγαλώνει για καιρό. Ήθελα να του το κάνω πιο εύκολο, αλλά δεν ήξερα πώς. Θυμήθηκα τότε που ήμουν τεσσάρων ή πέντε, κι ο Μπαμπάς ήθελε να κολυμπήσει στα βαθιά. Δεν ήξερα να κολυμπώ, αλλά ήξερα ότι ήθελα να είμαι μαζί του. Η Μαμά δεν είχε τα αντανακλαστικά για να με σταματήσει, οπότε τον ακολούθησα, και μέσα σε δευτερόλεπτα το νερό είχε καλύψει το κεφάλι μου και γέμιζε τα πνευμόνια μου. Ένιωθα ηρεμία, πέθαινα. Και μετά, την τελευταία στιγμή, με τράβηξαν στην επιφάνεια. Έκλαιγα και αγκομαχούσα καθώς με αναγεννούσαν βίαια, με τραβούσαν στο εκτυφλωτικό φως. Η Μαμά ούρλιαζε. Δεν μπορούσε να κολυμπήσει για να σώσει τη ζωή της , και δεν μπορούσε για να σώσει τη δική μου. Θα αγαπιόμαστε για πάντα, χωρίς πάντα να καταλαβαίνουμε.
Θαύμα, η μπλόφα της επιβίωσης.
.
.
.
2021
δίκη/οικολογική καταστροφή/πρόσληψη 4000 παπάδων/πληθωρισμός/μένουμε σπίτι/sms για σωματική άσκηση/ο πρωθυπουργός πήγε τριήμερο/βασανισμοί/συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων απαγορεύονται την ημέρα του Πολυτεχνείου/επιτρέπεται όμως να κοινωνούμε με το ίδιο κουτάλι/ανελευθερία του τύπου/μωρά που θα κοιμούνται για πάντα στο Αιγαίο/εργατικό ατύχημα/Δικεοσήνι/ψυχικά ασθενής τρανς γυναίκα εξαφανίστηκε/εθεάθη/βρέθηκε νεκρή/100 θάνατοι τη μέρα/θέλει η ελληνική κυβέρνηση μια αστυνομία αμερικανικού τύπου;/συμμορίες φασιστών επιτίθενται σε σχολεία/βιασμός/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία/γυναικοκτονία
.
.
.
Περνώ τις μέρες πριν τη μετανάστευση στο νησί με τη μαμά και τα αδέρφια της. Κοιμάμαι στο κρεβάτι όπου κοιμόταν κάποτε η γιαγιά κάτω από το εικονοστάσι με τα κιτρινισμένα στεφάνια του γάμου της.
Η μαμά έχει αποφασίσει να με στηρίξει σε ό,τι κάνω, αν πάω στον Βορρά, σε ένα χωριό με αγελάδες, ή στον Άρη. Κάθε φορά που μου θυμίζει ότι πιστεύει σ' εμένα η ντισκομπάλα στο στομάχι μου εκρήγνυται.
Όταν επισκεφτήκαμε το χωριό της γιαγιάς συναντήσαμε έναν αγαπημένο ξάδερφό της, ο οποίος πάντα θεωρούσε ότι έχω μυαλό.
"Η γιαγιά σου μου είχε πει για σένα
Είμαι περίεργη να δω τι θα κάνει αυτό το παιδί".
Κι εγώ, γιαγιά, έχω μεγάλη περιέργεια γι' αυτό το παιδί, να δω αν θ' αντέξει, να δω πού θα το βγάλει ο δρόμος του, να δω αν κάπου ο κόσμος του επιφυλάσσει μια άνοιξη.
