Εξαιρετικό γράψιμο. Η πλοκή του δημιουργεί έντονα συναισθήματα.
Η ίδια η συγγραφέας έχει δηλώσει ότι ποτέ της δεν έκανε έρευνα για τα άτομα που έχουν περάσει τόσο τραυματικές εμπειρίες. Γράφει για να γράψει, για να τεντώσει ένα ήδη τεντωμένο σκοινί, για να καταρρακώσει ακόμη περισσότερα τα άτομα που ζουν, βιώνουν και παλεύουν με το τραύμα τους, για να τα κάνει ένα "θέαμα" χωρίς σταματημό και χωρίς όριο στο πόσο μπορούν να πληγωθούν, για να υπερβάλλει εκείνη και το κοινό της να απολαμβάνει την υπερβολή. Όχι, το τραύμα δεν είναι απροσπέλαστο, δεν λύνεται αν αυτοκτονήσεις και όχι, δεν θέλουμε τα άτομα με τραύματα και ψυχικές ασθένειες να νιώθουν ακόμη μεγαλύτερη απελπισία. Κακές συγγραφικές επιλογές κι ακόμη χειρότερη νοοτροπία από πίσω...
