Ο Καβαμπάτα ζωγραφίζει, δεν γράφει. Είναι ένας εξαντλητικά σχολαστικός ζωγράφος που χρησιμοποιεί το πινέλο του με αδίστακτη αβρότητα. Η πρόζα του Καβαμπάτα είναι τόσο υποβλητική όσο και καταστροφική, προκαλεί, προτρέπει, σε διαπερνά με τον αιχμηρό της λυρισμό. Είναι ένας ψίθυρος σε έναν κόσμο που μόνο φωνάζει και αντικαθιστά τον θόρυβο του περιβάλλοντος με λέξεις που περιέχουν τα πάντα, το δώρο της ζωής, την τραγωδία του θανάτου και την αλληλεξαρτώμενη ολότητα και των δύο.
Πέντε ιστορίες και δύο διαλέξεις του Μπολάνιο που γράφτηκαν τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Εξαιρετικά κείμενα γεμάτα με το πρωτότυπο και περιπαιχτικό πνεύμα του Μπολάνιο.
Μοναδικό «ψυχολογικό μυθιστόρημα», σκληρό, αληθινό -προσβλητικά ειλικρινές-, απάνθρωπα ανθρώπινο. Καλύπτει ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα συναισθημάτων, συγχυσης συναισθημάτων καθώς και εκείνων των απειράριθμων και συχνά αλλοπρόσαλλα κυμαινόμενων σχέσεων καθενός με τον Άλλο - αυτόν με το κεφαλαίο Α, τον μέσα κι έξω.
Αριστούργημα.
Εξαιρετικό. Δίκαιο Booker.
Θα έχω την αφηγήτρια του Γαλατά κοντά μου για πολύ καιρό. Είναι ο απόλυτος αντι-ήρωας. Ένα διαβαστερό κορίτσι που καταφέρνει να διαταράξει το στάτους κβο χωρίς πολιτικές, χωρίς ηρωισμούς, χωρίς ίχνος βίας, αλλά με το να είναι απλώς αφοπλιστικά πρωτότυπη, τρομερά αστεία, αλλόκοτη, μοναδική. Το ίδιο ακριβώς μπορεί να λεχθεί και για ολόκληρο το βιβλίο.
