Ένας απλός τρόπος εισόδου στο έργο του συγγραφέα. Απίστευτη και αιώνια γραφειοκρατία, μέση ηλικία, πλατωνικοί έρωτες, έλλειψη στόχων ζωής, απουσία συντροφικότητας, φθινόπωρο μέσα στον αστικό κλοιό, δίχως όραμα και δίχως ελπίδα. Όλα τα ονόματα... είναι τα ίδια.
Μεγάλο έργο, τόσο σε έκταση όσο και σε αξία. Ο δημιουργός έδωσε την ψυχή του και οι αλλαγές προσώπου μέσα στην ίδια παράγραφο ή εποχών ανάμεσα σε αιώνες το κάνει απολαυστικό. Μάλλον το καλύτερο έργο του από αυτά που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Μια απολαυστική εξιστόρηση μέσα από παρακολούθηση ταινιών σε κασέτες, γράμματα γραμμένα στο χέρι και απεσταλμένα με το ταχυδρομείο, κλήσεις σε σταθερά τηλέφωνα χωρίς αναγνώριση αριθμού, μηνύματα σε τηλεφωνητές κτλ... Μια άλλη εποχή, όχι και τόσο μακρινή! Κείμενο καταιγισμός με ελάχιστες παραγράφους και ιδιαίτερη χρήση σημείων στίξης.
Είναι μια ευχάριστη ανάγνωση αυτό το τρίτομο έργο. Παρόλα αυτά δεν έχει τη συνοχή και την ευρυματικότητα για να διατηρηθεί στη μνήμη σου σαν κάτι εντυπωσιακό. Μια καλή κυκλοφορία που έχει υπερεκτιμηθεί.
Το έργο του Ρίτσου που κυκλοφόρησε πρώτα σε συγκεντρωτικό τόμο (με 8 επανεκδόσεις) και μετά από χρόνια (1983) αυτόνομο. Γι' αυτό και αναφέρεται ως 9η έκδοση.
