Οι Ανυποχώρητοι είναι ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Ν. Αθανασίου είναι ο πατέρας μου και ερχόμενη να ζήσω, την περίοδο του κόβιντ, στο χωριό του, οι κάτοικοι μου ανέφεραν, τι ήταν ο πατέρας μου! Αποκαλύφθηκε και χτίστηκε ξανά η φιγούρα του, μέσα μου. Έτσι διάβασα το βιβλίο αυτό που ομολογώ δεν είχα δώσει μεγάλη προσοχή στα 24 χρόνια μου, που πρώτο κυκλοφόρησε και ετοιμαζόμουν να μπω στην ΑΣΚΤ όπου σπούδασα.
Επιτέλους κατανόησα αυτόν τον άγνωστο άντρα.
Το τι είχε προσφέρει στον αγώνα του Θεσσαλικού λαού ενάντια στους κατακτητές. Μια ζωή αφιερωμένη στην Αντίσταση. Μια ζωή στις εξορίες. Το πως εξελίσσονται με λεπτομέρειες ακριβείας τα γεγονότα.
Ιδεολόγος, πιστός δεν υποχώρησε και προασπίστηκε την ιδεολογία του αρνούμενος ακόμα και όποια θέση στην οργάνωση θα μπορούσε να τον κάνει να αμφισβητήσει τις αρχές του. Σ' ευχαριστώ Πατέρα! Γιατί τώρα που είμαι στην ηλικία που ήσουν όταν σε γνώρισα για πρώτη φορά, επιστρέφοντας από την εξορία της Λέρου, πέφτοντας η Χούντα... είχα να λύσω δικές μου εσωτερικές ιστορίες και ήταν αδύνατον να δω τι κληρονομιά μου άφησες.
Μια κληρονομιά που δεν ανήκει μόνο σε μένα, αλλά σε όλο τον ελληνικό λαό.
Κατερίνα Αθανασίου
