Το περιεχόμενο χαρακτηρίζεται από επαναλήψεις και χιλιοειπωμένα επιχειρήματα, τα οποία δεν εμπλουτίζουν την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η απουσία ειδίκευσης σε κάποιο συγκεκριμένο επιστημονικό ή ιστορικό πεδίο γίνεται αισθητή, με αποτέλεσμα η ανάλυση να κινείται σε γενικότητες, χωρίς να προσφέρει εις βάθος διερεύνηση των φαινομένων που πραγματεύεται. Οι παρατηρήσεις του συγγραφέα παραμένουν επιφανειακές και στερούνται τεκμηρίωσης. Ο λόγος του γίνεται γραφικός, με έντονη χρήση δραματοποιημένων περιγραφών που αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη από το ουσιώδες αντικείμενο της μελέτης. Πρόκειται για ένα έργο περισσότερο διαπιστωτικό και αφηγηματικό παρά μια αυθεντική συμβολή στην ακαδημαϊκή συζήτηση.
