Η πεταγμένη ιστορική και αγία πέτρα της Τζιάννας που επάνω σ’ αυτή μίλησε ο προάγγελος της Ελληνικής Επανάστασης ενάντια στους Αγαρηνούς.
Η πεταγμένη αυτή μαύρη και αγία πέτρα, που οι παππούδες μας μαζεύονταν γύρω από αυτήν, έβγαζαν τον αρχηγό της Κοινότητας και που οι Παδιώτες επάνω σ’ αυτήν, έλυναν τις διαφορές τους, που πετάχτηκε από μερικούς ασυνείδητους προς το Λάκκο.
Η κατεδάφιση του νάρθηκα της κεντρικής εκκλησίας –Χαϊάτικα– για να έχουν οι δαίμονες ορατότητα σε μεγάλο βεληνεκές προς το Σμόλικα και να δούνε πίσω από αυτό πώς χόρευαν στην πλατεία της Εκκλησίας οι γυναίκες του χωριού στα πανηγύρια, κατεδάφισαν τον νάρθηκα – τα Χαϊάτικα.
Η ισοπέδωση του αμφιθεατρικού τοπίου της Εκκλησιας μόνον οι άθλιοι για να βλέπουν προς τον δρόμο και προς το Στριμίαλλο.
Η εξοστράκιση των προγόνων από τις τελευταίες τους κατοικίες που οι σκιές τους και σήμερα ακόμη περιφέρονται του κάκου για να βρουν νέ κατοικία.
Όλα αυτά μου έφεραν μια απερίγραπτη κενότητα αισθημάτων. Σβήσανε όλα τα ιδανικά χαράς, λύπης και ελπίδας, έλειψαν όλα από μένα. Όλα αυτά σβήσανε χάριν της προόδου; Όλες αυτές οι κακές πράξεις μερικών ανόητων δεν θα μπορέσουν να μου τα σβήσουν. Όχι, όχι δε πέθαναν, αλλά ούτε και θα πεθάνουν στις ψυχές των ανθρώπων που υπάρχουν, που έρχονται.
Βασίλειος Ντάνης
Χρυσολόγης Αθ. Ν., Ο ελληνικός Αγών. Βάσσος Μαυροβουνιώτης, εν Αθήναις 1876. Ο συγγραφέας βιογραφεί και ανασκευάζει τα ψεύδη γύρω από τη συνεισφορά του οπλαρχηγού Βάσσου Μαυροβουνιώτη στον Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Ο Βάσσος, που γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο Μπελοπάβλιτς του Μαυροβουνίου, σε ηλικία είκοσι ετών μετακινήθηκε με την οικογένειά του στη Μικρά Ασία και από εκεί μετέβη στην επαναστατημένη Ελλάδα και συμμετέσχε ενεργά στον Αγώνα του ’21, στην Εύβοια και στη Στερεά υπό τον Νικόλαο Κριεζιώτη. Ο Βάσσος, «ανήρ φύσει ιπποτικού χαρακτήρος», διατήρησε την ακεραιότητά του εν μέσω των εμφυλίων πολέμων της Επανάστασης και πέθανε ειρηνικά στην Αθήνα το 1847. Η ιστορική αυτή μελέτη βασίζεται σε διάλεξη του συγγραφέα στον φιλολογικό σύλλογο «Βύρων» την 8 Ιανουαρίου 1876.
Η Ένωση Τέως Βουλευτών θεωρεί χρέος της να φέρει στη δημοσιότητα , με την έκδοση του παρόντος τόμου, τα ονόματα του συνόλου των πολιτικών ανδρών της χώρας. Ανάλογη τιμή ανήκει και στους άνδρες της ελληνικής επανάστασης του 1821 που με τους αγώνες και τις θυσίες τους κατόρθωσαν και τον τόπο να απελευθερώσουν και τον τουρκικό ζυγό και τον δρόμο να ανοίξουν για τη δημοκρατία. Με τις σκέψεις αυτές κρίνεται ορθότερο να προταχθούν τα ονόματα των αγωνιστών και να ακολουθήσουν αυτά των πολιτικών.
