Το βιβλίο του Primo Levi ανοίγει στον αναγνώστη έναν κόσμο σκληρό: τον κόσμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Σε κινητοποιεί να αναζητήσεις περισσότερη λογοτεχνία για το Ολοκαύτωμα, να γνωρίσεις και άλλους επιζώντες μέσα από τα βιβλία τους και να συλλογιστείς βαθύτερα το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος στον άνθρωπο. Δεν διαβάζεται για την πλοκή ή τη δραματική ένταση, αλλά για τη μαρτυρία και τη μνήμη που μεταφέρει.
Είναι αχρείαστο να κρίνει κανείς τον συγγραφέα με βάση τη συγγραφική του δεινότητα. Δεν πρόκειται για ένα κοινό λογοτεχνικό έργο, αλλά για μια ανθρώπινη κατάθεση που απαιτεί σεβασμό και στοχασμό.
