Ο Ιάκωβος Σαννατσάρο (Jacopo Sannazaro, περ. 1458–1530) ήταν Ιταλός ποιητής και ουμανιστής, μία από τις σημαντικότερες μορφές της λογοτεχνικής ζωής της Νάπολης κατά την Αναγέννηση. Συνδέθηκε με την ουμανιστική ακαδημία του Τζοβάνι Ποντάνο και υπηρέτησε στην αυλή των Αραγωνέζων ηγεμόνων της Νάπολης. Όταν ο βασιλιάς Φρειδερίκος εκθρονίστηκε, τον ακολούθησε στην εξορία στη Γαλλία.

Το γνωστότερο έργο του είναι η «Αρκαδία», ένα ποιμενικό αφήγημα που συνδυάζει πεζό και έμμετρο λόγο και άσκησε σημαντική επίδραση στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία του 16ου αιώνα. Ο Σαννατσάρο έγραψε επίσης ποιήματα στα ιταλικά και στα λατινικά, μεταξύ των οποίων οι «Αλιευτικές Εκλογές» (Eclogae Piscatoriae) και το θρησκευτικό έπος «De partu Virginis» (1526). Πέθανε στη Νάπολη το 1530.