Ο Φρανσουά Βιέτ (François Viète, 1540-1603), γνωστός και με το εκλατινισμένο όνομα Franciscus Vieta, υπήρξε Γάλλος μαθηματικός, νομικός και κρυπτογράφος, μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία της άλγεβρας.

Γεννήθηκε στο Fontenay-le-Comte της δυτικής Γαλλίας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ. Ακολούθησε σταδιοδρομία ως νομικός και σύμβουλος της γαλλικής βασιλικής αυλής, υπηρετώντας κατά τη διάρκεια της ζωής του τους βασιλείς Ερρίκο Γ΄ και Ερρίκο Δ΄. Παράλληλα με τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις, ασχολήθηκε συστηματικά με τα μαθηματικά και την αστρονομία.

Η σημαντικότερη συμβολή του υπήρξε η ανάπτυξη μιας συστηματικής αλγεβρικής σημειογραφίας. Στο έργο «In Artem Analyticem Isagoge» (1591) εισήγαγε τη χρήση γραμμάτων για την αναπαράσταση γνωστών και άγνωστων ποσοτήτων, χρησιμοποιώντας σύμφωνα για τις γνωστές και φωνήεντα για τις άγνωστες. Με τον τρόπο αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη μετάβαση από την αριθμητική επίλυση μεμονωμένων προβλημάτων στη γενική μελέτη των αλγεβρικών σχέσεων.

Ασχολήθηκε επίσης με τη θεωρία των εξισώσεων, την τριγωνομετρία, τις γεωμετρικές κατασκευές και τον υπολογισμό του αριθμού π. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η δραστηριότητά του στην κρυπτογραφία, καθώς κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει μυστική αλληλογραφία που χρησιμοποιούσαν οι Ισπανοί κατά τις συγκρούσεις τους με τη Γαλλία.

Το έργο του επηρέασε βαθιά την εξέλιξη των μαθηματικών κατά τον 17ο αιώνα και προετοίμασε το έδαφος για τη μεταγενέστερη ανάπτυξη της αναλυτικής γεωμετρίας και της σύγχρονης άλγεβρας. Πέθανε στο Παρίσι το 1603.