Το Νόμπελ λογοτεχνίας του 2000 δεν θα μπορούσε να πάει σε καλύτερα χέρια.
Το "Βουνό της Ψυχής" δεν είναι μυθιστόρημα με την κλασική έννοια. Είναι ένα οδοιπορικό 50.000 χιλιομέτρων μέσα στην Κίνα, αλλά κυρίως ένα ταξίδι μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Γκάο ξεκινά για να βρει ένα μυθικό βουνό και καταλήγει να ψάχνει τι σημαίνει να είσαι "εγώ", τι σημαίνει "εσύ", τι σημαίνει να αφηγείσαι μια ζωή.
Αλλάζει πρόσωπα, αλλάζει αντωνυμίες - εγώ, εσύ, αυτός - λες και δοκιμάζει ποιος του ταιριάζει περισσότερο για να πει την αλήθεια. Και μέσα σε αυτό το παιχνίδι, ξεδιπλώνει μια Κίνα που δεν υπάρχει σε κανέναν τουριστικό οδηγό: σαμάνοι, λαϊκές ιστορίες, κατεστραμμένα δάση, χωριά που ερημώνουν, μια παράδοση που χάνεται κάτω από το βάρος της επανάστασης.
Είναι ένα βιβλίο απαιτητικό, αργό, υπνωτικό. Πρέπει να το αφήσεις να σε παρασύρει, όπως παρασέρνει ένα ποτάμι. Αν το κάνεις, θα σου χαρίσει κάτι σπάνιο: την αίσθηση ότι για λίγο περπάτησες κι εσύ μαζί του, ψάχνοντας εκείνο το βουνό, που τελικά δεν είναι παρά η ίδια η ψυχή.
Το "Βουνό της Ψυχής" δεν είναι μυθιστόρημα με την κλασική έννοια. Είναι ένα οδοιπορικό 50.000 χιλιομέτρων μέσα στην Κίνα, αλλά κυρίως ένα ταξίδι μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Γκάο ξεκινά για να βρει ένα μυθικό βουνό και καταλήγει να ψάχνει τι σημαίνει να είσαι "εγώ", τι σημαίνει "εσύ", τι σημαίνει να αφηγείσαι μια ζωή.
Αλλάζει πρόσωπα, αλλάζει αντωνυμίες - εγώ, εσύ, αυτός - λες και δοκιμάζει ποιος του ταιριάζει περισσότερο για να πει την αλήθεια. Και μέσα σε αυτό το παιχνίδι, ξεδιπλώνει μια Κίνα που δεν υπάρχει σε κανέναν τουριστικό οδηγό: σαμάνοι, λαϊκές ιστορίες, κατεστραμμένα δάση, χωριά που ερημώνουν, μια παράδοση που χάνεται κάτω από το βάρος της επανάστασης.
Είναι ένα βιβλίο απαιτητικό, αργό, υπνωτικό. Πρέπει να το αφήσεις να σε παρασύρει, όπως παρασέρνει ένα ποτάμι. Αν το κάνεις, θα σου χαρίσει κάτι σπάνιο: την αίσθηση ότι για λίγο περπάτησες κι εσύ μαζί του, ψάχνοντας εκείνο το βουνό, που τελικά δεν είναι παρά η ίδια η ψυχή.
