Το πόνημα αυτό είναι χωρισμένο σε μικρά αυτοτελή κείμενα - αποφθέγματα. Ο συγγραφέας άλλοτε καυστικός, άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε προβληματισμένος και άλλοτε οργισμένος με έντονη (και δικαιολογημένη ίσως;) απαισιοδοξία, μιλάει "περί πολιτικών", "περί ηλιθιότητας", "περί γυναικών", "περί αθλιότητας", "περί Θεού και Ιερατείου", "περί αυτοκτονίας". Επισυνάπτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο. "Όταν τα μέσα σου είναι ματωμένα, μη ζητάς σκοινί για ν΄ απλώσεις μπουγάδα....."
"Η ζωή είναι πολύ σύντομη για τα όνειρά μας και αδυσώπητα παρατεταμένη για τις τραγωδίες μας…" Αξιολόγηση 3,5/5.
"Η ζωή είναι πολύ σύντομη για τα όνειρά μας και αδυσώπητα παρατεταμένη για τις τραγωδίες μας…" Αξιολόγηση 3,5/5.
