Οι χαρτογιακάδες τρύπωσαν μέσα στη σύγχρονη κοινωνία χωρίς θόρυβο. Η ιστορία τους είναι μια ιστορία χωρίς γεγονότα, τα κοινά τους συμφέροντα δεν οδηγούν στην ενότητα, το μέλλον τους δεν θα το διαμορφώσουν οι ίδιοι.
Φιλοδοξούν να ακολουθήσουν ένα μέσο δρόμο, σε μια εποχή που μέσος δρόμος δεν υπάρχει: όνειρό τους είναι μια ανύπαρκτη κατεύθυνση μέσα σε μια φανταστική κοινωνία.
Εσωτερικά είναι διχασμένοι, κομματιασμένοι· εξωτερικά, εξαρτώνται από μεγαλύτερες δυνάμεις. Κι αν ακόμα έβρισκαν θέληση για να δράσουν, οι πράξεις τους, ανοργάνωτες όπως είναι, μάλλον ασυνάρτητο και συγχισμένο ανταγωνισμό θα αποτελούσαν παρά ενιαία κίνηση. Σαν ομάδα δεν απειλούν κανένα· σαν άτομα δεν έχουν αυτόνομο τρόπο ζωής. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)
Φιλοδοξούν να ακολουθήσουν ένα μέσο δρόμο, σε μια εποχή που μέσος δρόμος δεν υπάρχει: όνειρό τους είναι μια ανύπαρκτη κατεύθυνση μέσα σε μια φανταστική κοινωνία.
Εσωτερικά είναι διχασμένοι, κομματιασμένοι· εξωτερικά, εξαρτώνται από μεγαλύτερες δυνάμεις. Κι αν ακόμα έβρισκαν θέληση για να δράσουν, οι πράξεις τους, ανοργάνωτες όπως είναι, μάλλον ασυνάρτητο και συγχισμένο ανταγωνισμό θα αποτελούσαν παρά ενιαία κίνηση. Σαν ομάδα δεν απειλούν κανένα· σαν άτομα δεν έχουν αυτόνομο τρόπο ζωής. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)
