*** ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΑ ***
Ή
ΠΏΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ WATERSHIP DOWN ΑΝ ΕΙΧΕ ΓΡΑΦΤΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΣΒΟ ΜΕ ΜΑΛΑΚΥΝΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΩΡΗ EGGSΠΕΡΜΑΤΩΣΗ
Ή
ΠΏΣ ΘΑ ΕΓΡΑΦΕ Ο ΑΙΣΩΠΟΣ ΑΝ ΕΙΧΕ ΕΘΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΚ ΚΑΙ ΕΙΧΕΙ ΔΕΙΚΤΗ ΕΥΦΥΪΑΣ 12
Για κανένα λόγο μην παρασυρθείτε από τον πιασάρικο τίτλο και το χαριτωμένο κουνάβι στο εξώφυλλο. Το βιβλίο είναι άθλιο. Τόσο άθλιο που κάνει ακόμη πιο απίστευτο το γεγονός ότι έχει βραβευτεί. Ή ο συγγραφέας κοιμήθηκε με όλη την κριτική επιτροπή ή, ειλικρινά, δεν ξέρω τι έγινε.
Η πλοκή: Ανύπαρκτη. Σπασμωδικά περιστατικά, συνήθως βίας και δυστυχίας.
Οι χαρακτήρες: Ηλίθιοι, στερεοτυπικοί, μονοδιάστατοι, βίαιοι και κακοί, δε χάνουν ευκαιρία να βρίζονται και να σαπακιάζονται, χωρίς απαραίτητα αυτό να δικαιολογείται από τα τεκταινόμενα.
Η εξέλιξη του Άρτσυ (του ήρωα): Ανύπαρκτη. Ο ίδιος ενοχλητικός ηλίθιος που είναι στην αρχή, ο ίδιος είναι και στο τέλος, συν μια έμμεση σχέση με το θεό, τόσο έμμεση που ουσιαστικά δεν έχει σημασία. Είμαι εξαιρετικά φιλόζωος, αλλά αυτό το κουνάβι ευχαρίστως θα το κλωτσούσα.
Οι αλληγορίες/μεταφορές/βιβλικές παραπομπές: Επιπέδου πρώτης δημοτικού με εγκεφαλική παράλυση.
Αν μπορούσα αν συμπυκνώσω όλο αυτό το ηλιθιούργημα σε μια παράγραφο θα έλεγα:
Το κουνάβι Άρτσι, από την άγρια κατάσταση, φτάνει στην «αφύπνιση» της γνώσης, καταλήγοντας σε κάτι που ο συγγραφέας θα ήθελε να πιστεύει ότι είναι «μια πιο υψηλή αυτογνωσία». Από την άλλη, ΟΛΑ τα ζώα αυτά είναι ήδη ανθρωπομορφοποιημένα (ζουν σε φωλιές με σκεύη και έπιπλα, έχουν χρέη και πιστώσεις τρελαίνονται για πολιτικές εκδόσεις, έχουν συναίσθηση του όρου οικογένεια και των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη δημιουργία της κ.λπ.), οπότε… όλα τα ζώα συμπεριφέρονται ήδη σαν να έχουν συνείδηση. Η επίγνωση του θανάτου είναι επίσης παρούσα. Οπότε… δεν αλλάζει ΤΙΠΟΤΕ. Μόνο ανούσια περιστατικά που προκαλούν αμηχανία, απλοϊκά και αφελή, αλλά με βία και σεξ μέσα τους, κάτι που αποκλείει το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί «παιδικό» το βιβλίο. Δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον, το στυλ γραφής είναι κακό, γεμάτο κλισέ και επαναλαμβανόμενες ιδέες που θα έπρεπε να φαίνονται νέες απλώς επειδή αποδίδονται σε κουνάβι.
Για να κλείνουμε και να προχωρήσουμε με κάτι που να διαβάζεται χωρίς να προκαλεί διαρκή αναφυλακτικά αναγνωστικά σοκ: Ούτε φιλοσοφικό είναι, ούτε φιλοσοφημένο, ούτε θεολογικό, ούτε καλογραμμένο, ούτε ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας μπορεί να έχει το κολλήματά του με το θεό, αλλά αυτό είναι δικό του πρόβλημα, ας τα περνούσε καλύτερα στο χαρτί. Τώρα, το τι είδαν και εξετίμησαν αυτοί που τον βράβευσαν, δε λέει πολλά. Ίσως ήταν ο μόνος συμμετέχων. Ίσως οι άλλοι διαγωνιζόμενοι παρέδωσαν το γραπτό τους σε λάθος φορμάτ (γραφή μπράιγ;) και ακυρώθηκαν. Η ετυμηγορία παραμένει: Μακριά από αυτό το σκουπίδι που διεκδικεί 2-3 ώρες από το χρόνο σας για να τις κάψει με τις βλακώδεις καθυστερομφαλοσκοπικές βλακωημιθεολογικές και εντελώς κενές νοήματος ασυναρτησίες του.
Υ.Γ. Ρε σατανά Μπουτζατζόνι, ή όπως σε λένε, είναι δυνατόν να βάζεις την Αλεπού που λέγεται ΣΟΛΟΜΟΝ (πιο εβραϊκό όνομα πεθαίνεις) ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ;;;; Πίσσα και πούπουλα...
Ή
ΠΏΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ WATERSHIP DOWN ΑΝ ΕΙΧΕ ΓΡΑΦΤΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΣΒΟ ΜΕ ΜΑΛΑΚΥΝΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΩΡΗ EGGSΠΕΡΜΑΤΩΣΗ
Ή
ΠΏΣ ΘΑ ΕΓΡΑΦΕ Ο ΑΙΣΩΠΟΣ ΑΝ ΕΙΧΕ ΕΘΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΚ ΚΑΙ ΕΙΧΕΙ ΔΕΙΚΤΗ ΕΥΦΥΪΑΣ 12
Για κανένα λόγο μην παρασυρθείτε από τον πιασάρικο τίτλο και το χαριτωμένο κουνάβι στο εξώφυλλο. Το βιβλίο είναι άθλιο. Τόσο άθλιο που κάνει ακόμη πιο απίστευτο το γεγονός ότι έχει βραβευτεί. Ή ο συγγραφέας κοιμήθηκε με όλη την κριτική επιτροπή ή, ειλικρινά, δεν ξέρω τι έγινε.
Η πλοκή: Ανύπαρκτη. Σπασμωδικά περιστατικά, συνήθως βίας και δυστυχίας.
Οι χαρακτήρες: Ηλίθιοι, στερεοτυπικοί, μονοδιάστατοι, βίαιοι και κακοί, δε χάνουν ευκαιρία να βρίζονται και να σαπακιάζονται, χωρίς απαραίτητα αυτό να δικαιολογείται από τα τεκταινόμενα.
Η εξέλιξη του Άρτσυ (του ήρωα): Ανύπαρκτη. Ο ίδιος ενοχλητικός ηλίθιος που είναι στην αρχή, ο ίδιος είναι και στο τέλος, συν μια έμμεση σχέση με το θεό, τόσο έμμεση που ουσιαστικά δεν έχει σημασία. Είμαι εξαιρετικά φιλόζωος, αλλά αυτό το κουνάβι ευχαρίστως θα το κλωτσούσα.
Οι αλληγορίες/μεταφορές/βιβλικές παραπομπές: Επιπέδου πρώτης δημοτικού με εγκεφαλική παράλυση.
Αν μπορούσα αν συμπυκνώσω όλο αυτό το ηλιθιούργημα σε μια παράγραφο θα έλεγα:
Το κουνάβι Άρτσι, από την άγρια κατάσταση, φτάνει στην «αφύπνιση» της γνώσης, καταλήγοντας σε κάτι που ο συγγραφέας θα ήθελε να πιστεύει ότι είναι «μια πιο υψηλή αυτογνωσία». Από την άλλη, ΟΛΑ τα ζώα αυτά είναι ήδη ανθρωπομορφοποιημένα (ζουν σε φωλιές με σκεύη και έπιπλα, έχουν χρέη και πιστώσεις τρελαίνονται για πολιτικές εκδόσεις, έχουν συναίσθηση του όρου οικογένεια και των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη δημιουργία της κ.λπ.), οπότε… όλα τα ζώα συμπεριφέρονται ήδη σαν να έχουν συνείδηση. Η επίγνωση του θανάτου είναι επίσης παρούσα. Οπότε… δεν αλλάζει ΤΙΠΟΤΕ. Μόνο ανούσια περιστατικά που προκαλούν αμηχανία, απλοϊκά και αφελή, αλλά με βία και σεξ μέσα τους, κάτι που αποκλείει το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί «παιδικό» το βιβλίο. Δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον, το στυλ γραφής είναι κακό, γεμάτο κλισέ και επαναλαμβανόμενες ιδέες που θα έπρεπε να φαίνονται νέες απλώς επειδή αποδίδονται σε κουνάβι.
Για να κλείνουμε και να προχωρήσουμε με κάτι που να διαβάζεται χωρίς να προκαλεί διαρκή αναφυλακτικά αναγνωστικά σοκ: Ούτε φιλοσοφικό είναι, ούτε φιλοσοφημένο, ούτε θεολογικό, ούτε καλογραμμένο, ούτε ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας μπορεί να έχει το κολλήματά του με το θεό, αλλά αυτό είναι δικό του πρόβλημα, ας τα περνούσε καλύτερα στο χαρτί. Τώρα, το τι είδαν και εξετίμησαν αυτοί που τον βράβευσαν, δε λέει πολλά. Ίσως ήταν ο μόνος συμμετέχων. Ίσως οι άλλοι διαγωνιζόμενοι παρέδωσαν το γραπτό τους σε λάθος φορμάτ (γραφή μπράιγ;) και ακυρώθηκαν. Η ετυμηγορία παραμένει: Μακριά από αυτό το σκουπίδι που διεκδικεί 2-3 ώρες από το χρόνο σας για να τις κάψει με τις βλακώδεις καθυστερομφαλοσκοπικές βλακωημιθεολογικές και εντελώς κενές νοήματος ασυναρτησίες του.
Υ.Γ. Ρε σατανά Μπουτζατζόνι, ή όπως σε λένε, είναι δυνατόν να βάζεις την Αλεπού που λέγεται ΣΟΛΟΜΟΝ (πιο εβραϊκό όνομα πεθαίνεις) ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ;;;; Πίσσα και πούπουλα...
