Σπανίως βρίσκεις βιβλίο με τέτοια ανθρωπιά. Παρότι το θέμα είναι κατά βάση δυσάρεστο, η δροσιά, η αθωότητα και το χιούμορ του νεαρού αφηγητή καθιστούν το αφήγημα απολαυστικό. Σκηνή ανθολογίας το πώς αντιμετωπίστηκε ο πονόδοντος του προέδρου του χωριού.
Η γραφή είναι απλή και κομψή, με κινηματογραφική αίσθηση, ενώ το βιβλίο ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ, τη θλίψη και την πολιτική σάτιρα. Η ιστορία φωτίζει το πώς η τέχνη και η αφήγηση μπορούν να διαμορφώσουν ταυτότητα και να προσφέρουν διέξοδο ακόμη και στα πιο καταπιεστικά περιβάλλοντα.
