«Αντέξαμε στην κοιλιά του κήτους.
Μάθαμε πως η σιωπή δεν είναι πάντοτε ειρήνη,
Κι οι αντιλήψεις κι οι κανόνες για όσα "δικαίως είναι"
δεν είναι δικαιοσύνη.
......
Είδαμε μια δύναμη που θα θρυμμάτιζε
το έθνος μας αντί να το διαμοιράσει,
Θα κατέστρεφε τη χώρα μας αν αυτό
σήμαινε επιβράδυνση της δημοκρατίας.
Κι αυτή η απόπειρα ήταν σχεδόν πετυχημένη.
Αλλά παρόλο που η δημοκρατία κατά καιρούς μπορεί να επιβραδυνθεί,
Ποτέ δεν μπορεί για πάντα να ηττηθεί
...
Σε αυτήν την αλήθεια, σε αυτήν την πίστη, δείχνουμε εμπιστοσύνη.
Γιατί όσο εμείς στρέφουμε το βλέμμα μας στο μέλλον,
Η Ιστορία στρέφει το βλέμμα της επάνω μας».
Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό ταιριάζει στη συγκεκριμένη συγκυρία και στη χώρα μας.
Μάθαμε πως η σιωπή δεν είναι πάντοτε ειρήνη,
Κι οι αντιλήψεις κι οι κανόνες για όσα "δικαίως είναι"
δεν είναι δικαιοσύνη.
......
Είδαμε μια δύναμη που θα θρυμμάτιζε
το έθνος μας αντί να το διαμοιράσει,
Θα κατέστρεφε τη χώρα μας αν αυτό
σήμαινε επιβράδυνση της δημοκρατίας.
Κι αυτή η απόπειρα ήταν σχεδόν πετυχημένη.
Αλλά παρόλο που η δημοκρατία κατά καιρούς μπορεί να επιβραδυνθεί,
Ποτέ δεν μπορεί για πάντα να ηττηθεί
...
Σε αυτήν την αλήθεια, σε αυτήν την πίστη, δείχνουμε εμπιστοσύνη.
Γιατί όσο εμείς στρέφουμε το βλέμμα μας στο μέλλον,
Η Ιστορία στρέφει το βλέμμα της επάνω μας».
Νομίζω ότι το βιβλίο αυτό ταιριάζει στη συγκεκριμένη συγκυρία και στη χώρα μας.