Αν και μου αρέσει η γραφή του, να το διαβάσετε μεν αλλά δεν είναι τόσο καλό όσο τα υπόλοιπα που έχει γράψει. Σε κάθε περίπτωση είναι διασκεδαστικό και ευχάριστο
Ήταν το δεύτερο μυθιστόρημα που διάβασα του Jonas Jonasson μετά το " Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε" και τολμώ να πω πώς δεν μου άρεσε όσο το πρώτο. Παρόλο που είναι ευφάνταστο και με άκρως ενδιαφέρουσα υπόθεση (τώρα πώς μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο μυθιστόρημα, μία πρώην ιερέας, ο κατεστραμμένος εγγονός ενός πρώην εκατομμυριούχου και ο Άντερς ο Φονιάς, ένας δολοφόνος που έχει μόλις αποφυλακιστεί, μόνο ο εν λόγω συγγραφέας θα μπορούσε να τα καταφέρει με πετυχημένο θεωρώ τρόπο). Σε μερικά σημεία κουράζει και το τέλος σου αφήνει μία περίεργη αίσθηση.
