Τι καταπληκτικό βιβλίο! Σκεφτόμουν για το πως να ξεκινήσω την κριτική μου για αυτό το βιβλίο (τρομάρα μου…) και δεν βρήκα άλλον τρόπο. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, όταν έχουμε να κάνουμε με έναν μεγάλο λογοτέχνη να γράφει για έναν σπουδαίο λογοτέχνη;
Εδώ, ο Στέφαν Τσβάϊχ, σε αυτή την μελέτη του, ακτινογραφεί απ’ άκρη σ’ άκρη - κυριολεκτικά - το σύνολο του έργου του σπουδαίου Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό: Ο συγγραφέας εμβαθύνει στην φιλοσοφία ζωής του Ντοστογιέφσκι, αναλύει δια μέσω των μυθιστορηματικών ηρώων την νέα ρωσική κοινωνία που αναδυόταν τον καιρό της συγγραφής των βιβλίων, φωτίζει με – τολμώ να πω – χειρουργική ακρίβεια το πάθος και τον χαρακτήρα του αγαπημένου μας Φίοντορ και, τέλος, φτάνει σε μια τόσο ξεκάθαρη και διθυραμβική θέση που μας κάνει να θέλουμε να ξαναδιαβάσουμε τα υπέροχα έργα του Ντοστογιέφσκι μέσω της δικής του ματιάς. Ένα έργο μόλις 126 σελίδων που αν σκεφτούμε, όμως, ότι πρόκειται για ανάλυση ενός από τους πλέον επιδραστικούς συγγραφείς που έχουν περάσει ποτέ, αρκούν για να μας βοηθήσουν στην περαιτέρω γνωριμία μας (ή μελέτη) του υπέροχου Φίοντορ. Η έκδοση, όμως, του βιβλίου είναι μέτρια. Πολλά ορθογραφικά και εννοιολογικά ατοπήματα που μας βάζουν τρικλοποδιές στην ανάγνωση του υπέροχου κειμένου. Παραταύτα, ο ενθουσιασμός, η ορμή και ο σεβασμός του Τσβάϊχ για τον Ντοστογιέφσκι είναι τόσο χειμαρρώδης που οι τυπογραφικές αδυναμίες παραμερίζονται αμέσως. Αυτά από εμένα, λοιπόν. Ειρήνη παντού!
Εδώ, ο Στέφαν Τσβάϊχ, σε αυτή την μελέτη του, ακτινογραφεί απ’ άκρη σ’ άκρη - κυριολεκτικά - το σύνολο του έργου του σπουδαίου Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό: Ο συγγραφέας εμβαθύνει στην φιλοσοφία ζωής του Ντοστογιέφσκι, αναλύει δια μέσω των μυθιστορηματικών ηρώων την νέα ρωσική κοινωνία που αναδυόταν τον καιρό της συγγραφής των βιβλίων, φωτίζει με – τολμώ να πω – χειρουργική ακρίβεια το πάθος και τον χαρακτήρα του αγαπημένου μας Φίοντορ και, τέλος, φτάνει σε μια τόσο ξεκάθαρη και διθυραμβική θέση που μας κάνει να θέλουμε να ξαναδιαβάσουμε τα υπέροχα έργα του Ντοστογιέφσκι μέσω της δικής του ματιάς. Ένα έργο μόλις 126 σελίδων που αν σκεφτούμε, όμως, ότι πρόκειται για ανάλυση ενός από τους πλέον επιδραστικούς συγγραφείς που έχουν περάσει ποτέ, αρκούν για να μας βοηθήσουν στην περαιτέρω γνωριμία μας (ή μελέτη) του υπέροχου Φίοντορ. Η έκδοση, όμως, του βιβλίου είναι μέτρια. Πολλά ορθογραφικά και εννοιολογικά ατοπήματα που μας βάζουν τρικλοποδιές στην ανάγνωση του υπέροχου κειμένου. Παραταύτα, ο ενθουσιασμός, η ορμή και ο σεβασμός του Τσβάϊχ για τον Ντοστογιέφσκι είναι τόσο χειμαρρώδης που οι τυπογραφικές αδυναμίες παραμερίζονται αμέσως. Αυτά από εμένα, λοιπόν. Ειρήνη παντού!
