Ντόναλντ ο απατεώνας

Χαρτόδετο, 220 σελίδες.

Η ψυχαγωγική βιομηχανία που δημιούργησε ο Ντίσνεϋ έχει πολλά μεμπτά σημεία, αν όμως αναζητείτε μια ψύχραιμη αποτίμησή της δεν θα την βρείτε σε αυτό το βιβλίο. Απουσιάζει επίσης παντελώς από τις σελίδες του οποιαδήποτε βιογραφική (ή ακόμα και ονομαστική!) αναφορά στους δημιουργούς των χαρακτήρων, όπως ο Carl Barks.

Αντιθέτως, οι συγγραφεις (αριστεροί πολέμιοι της Χιλιανής δικτατορίας του Πινοτσέτ) παίρνουν ως αφετηρία της ανάλυσής τους μάλλον άκαμπτες «αντι-ιμπεριαλιστικές» θέσεις για την κοινωνία, τον Δυτικό Πολιτισμό και το χρήμα. Ακόμα πάντως και θεωρούμενο υπό το στενό πρίσμα της μαρξίζουσας κριτικής της μαζικής κουλτούρας το βιβλίο δεν προσφέρει κάτι το καινούργιο και είναι μάλλον φτωχό ακόμα και σε επίπεδο βιβλιογραφικών αναφορών και κοινωνιολογικής ανάλυσης.

Το αναπόφευκτο συμπέρασμα του βιβλίου αυτού, λοιπόν, είναι ότι αν θέλετε το παιδί σας να γίνει ένας μέλλων επαναστάτης πρέπει να αναζητήσετε άλλα παιδικά αναγνώσματα και όχι Μίκυ Μάους· χρειάζονταν όμως πραγματικά 220 σελίδες για να το μάθουμε αυτό;