<<Ξέρεις ότι όσους ανθρώπους ενοχλείς,άλλους τόσους διασκεδάζεις στην τηλεόραση.Μπορεί να κλωτσάνε την οθόνη,μπορεί να την φιλάνε ,αλλά ξέρεις ότι κανείς δεν την σβήνει όταν εμφανίζεσαι.Σε παρακολουθούν.
Το ίδιο ισχύει και για τις στήλες σου στις εφημερίδες.Μπορεί να τις τσαλακώνουν και να τις χώνουν στους σκουπιδοτενεκέδες τους,μπορεί να τις κόβουν και να τις κολλάνε στον τοίχο,αλλά ξέρεις ότι κανείς δεν γυρίζει την σελίδα.Τις διαβάζουν.
Ξέρεις ότι όλοι θα ήθελαν λίγο από αυτά που έχεις,θα έδινα ακόμα και το δεξί τους χέρι γι΄αυτά.
Το ίδιο ισχύει και για τους καταραμένους παίχτες.Ξέρεις ότι οι περισσότεροι σε απεχθάνονται,αλλά κανείς δεν θα ήθελε να φύγει από την ομάδα σου.
Έχεις δει τα δάκρυα στα μάτια τους.Έχεις ακούσει τα παρακάλια τους.
Γιατί όταν είσαι στην μέρα σου δεν υπάρχει τρόπος να σε σταματήσει τίποτα.Στην μέρα σου είναι αδύνατο να κάνεις λάθος.
Μπορείς να περπατήσεις πάνω στο νερό και μετά να το κάνεις κρασί.>>
Το ίδιο ισχύει και για τις στήλες σου στις εφημερίδες.Μπορεί να τις τσαλακώνουν και να τις χώνουν στους σκουπιδοτενεκέδες τους,μπορεί να τις κόβουν και να τις κολλάνε στον τοίχο,αλλά ξέρεις ότι κανείς δεν γυρίζει την σελίδα.Τις διαβάζουν.
Ξέρεις ότι όλοι θα ήθελαν λίγο από αυτά που έχεις,θα έδινα ακόμα και το δεξί τους χέρι γι΄αυτά.
Το ίδιο ισχύει και για τους καταραμένους παίχτες.Ξέρεις ότι οι περισσότεροι σε απεχθάνονται,αλλά κανείς δεν θα ήθελε να φύγει από την ομάδα σου.
Έχεις δει τα δάκρυα στα μάτια τους.Έχεις ακούσει τα παρακάλια τους.
Γιατί όταν είσαι στην μέρα σου δεν υπάρχει τρόπος να σε σταματήσει τίποτα.Στην μέρα σου είναι αδύνατο να κάνεις λάθος.
Μπορείς να περπατήσεις πάνω στο νερό και μετά να το κάνεις κρασί.>>
